Afvalvrij leven: zo makkelijk is het niet

Helemaal geïnspireerd kwamen we terug van de lezing door zero waste goeroe Bea Johnson. Zij heeft slechts een klein potje restafval per jaar, met een gezin van vier personen. Daar zitten wij met z’n tweetjes wel erg ver vanaf… Hoe gaat het met ons voornemen om minder afval te produceren?

Om meteen maar met de deur in huis te vallen, niet zo goed. Tenminste, niet zo goed als ik zou willen. De hoeveelheid plastic is nog steeds een zak per week en ook de papierbak en glasbak zitten snel vol. Het enige dat echt aanzienlijk minder is geworden, is de hoeveelheid restafval. Dat is nu zo weinig dat we gewoon vergeten de zak weg te brengen. Met als gevolg dat er afgelopen zaterdag een groot grijs schimmelmonster in de prullenbak zat. Ieh! Daar hebben we korte metten mee gemaakt én we hebben meteen de grote bak vervangen door een mini-exemplaar. De grote bak doet nu dienst als plastic bak, wat weer stukken handiger is dan de wasmand die we eerst gebruikten. Die gaat naar de kringloop. Zo schuift alles weer mooi door. Maar ja, minder afval is er dus nog niet. Hoe kan dat?

Ik kan een hele rits aan ‘smoezen’ bedenken. We hebben (maken?) te weinig tijd om alternatieve winkels te zoeken waar we makkelijker verpakkingsvrij kunnen winkelen of om naar de markt te gaan. We vergeten veel te vaak onze eigen katoenen zakjes mee te nemen (hoe krijgen we dat in ons systeem?). En een maand was te kort om nóg een verandering in ons eetpatroon door te voeren, met het oog op eten met minder verpakkingsmateriaal. En toch zijn dit wel de hoofdredenen waarom het deze maand nog niet echt van de grond is gekomen met meer afvalvrij leven. Oké, ik zal niet te streng zijn voor mezelf (ook al ben ik daar een meester in); er zijn ook dingen die we al wél goed doen. We nemen onderweg altijd onze eigen waterflessen mee bijvoorbeeld, gooien onze lunch in een eigen trommel en paprika’s halen we altijd los bij de Lidl (en daar eten we er vijf tot zes per week van!). Bij de Lidl kunnen we nu ook nootjes tappen en alle koppen thee zetten we met losse thee en een rvs-zeefje. En tot onze verrassing blijkt onze favoriete kokosrasp (die van de EkoPlaza) in biologisch afbreekbare zakken te zitten. Win-win voor deze kokosverslaafde 🙂

Maar ja…die kwarkbakjes hè, elke ochtend maken we er eentje leeg. We willen eigenlijk alleen maar biologische zuivel eten en die is er alleen in bakjes van 500 gram. We hebben een tijdje een poging gedaan om plantaardig te ontbijten, met havermout en amandelmelk. Maar dat was geen succes in huize Oosterloo-Van der Weg. Ook hummus gaat er hier nog in grote hoeveelheden doorheen en dat levert om de paar dagen een leeg bakje op. Elke dag een salade voor de lunch mét peulvruchten, zoals linzen en bonen, levert een stapel blikjes op. Alhoewel we daarbij wel steeds vaker kiezen voor glas en dat bewaren voor andere doeleinden.

Het afvalstation. Het kleine prullenbakje is restafval, zijn grote broer verzamelt het plastic. Daarnaast compost, glas en papier.

Zie je, daar ga ik weer met wat er allemaal niet “goed” gaat. Feit is: we kiezen nog steeds sneller voor gemak dan voor afvalvrij. Want een deel van deze zaken kunnen we best vervangen door alternatieven met veel minder verpakkingen. De hummus is heel eenvoudig zelf te maken. En als we grote zakken gedroogde peulvruchten kopen, kunnen we deze zelf weken en koken. Scheelt een hoop blikjes en potten! En zelfs de kwark en de yoghurt kunnen we vervangen door een beter alternatief; zo’n vijftien kilometer verderop zit een biologische boer waar we het in glazen potten en flessen met statiegeld kunnen halen. We hebben geen auto, dus zouden we er op de fiets of met het OV naartoe moeten. Maar ja, de tijd hè… Ik weet het, het is een kwestie van prioriteiten stellen, maar op dit moment zitten de dagen zo vol, dat gemak het wint van verpakkingsvrije alternatieven zoeken. Helaas…

Maar hee, nieuwe ronde, nieuwe kansen! We gaan gewoon door met het zetten van kleine stappen op weg naar een meer afvalvrij leven. Natuurlijk zou het fijn zijn als je in je vingers kon knippen en al je gewoonten op magische wijze veranderden in groene manieren. Helaas werkt het niet zo en blijft het een leerproces. Dingen uitproberen, alternatieven zoeken, kijken wat bij ons past en dat dan lang genoeg doen zodat het een gewoonte wordt. Dat we uiteindelijk minder afval zullen produceren staat vast, want daar gaan we voor. Nu nog de ‘juiste’ route uitstippelen…Tips zijn zeer welkom!

10 Comments

  1. Interessant! Wij zijn hier ook mee bezig. We hebben ons voorgenomen om eens in de zoveel tijd een voorraad aan te leggen bij de verpakkingsvrije winkel… maar dan nog vervangen we niet alles. Maar goed, elke stap is er een, toch?

    • Natasja

      Zeker! Dat merk ik hier ook hoor: we moeten kleine stappen zetten, anders is het niet te doen. We willen nog weleens te enthousiast zijn 🙂

  2. Marjo Schilt

    Hoi Natasja, misschien een idee om zelf je yoghurt te maken, doe ik ook want ik eet en drink geen zuivel en ik hoor dat je een kokos verslaving hebt, hahaha.
    Recept om zelf yoghurt te maken is 350ml kokend water, hier een blok sante. kokos in oplossen, af laten koelen tot hij lauw is en dan 2 a 3 capsules probiotica aan toevoegen. Dan in een goed afsluitbare pot (weckpot) doen. 24 uur laten staan op een plaats waar het ongeveer 20 graden is en na 24 uur in de koelkast plaatsten voor 24 uur, hier stijft de yoghurt pas op. Lekker met verschillen vers fruit of een lepel honing.. Succes en vriendelijke groeten.

    • Hallo Marjo, dat klinkt heel goed, dank je wel! Ik ga het eens proberen. Waar koop je de probiotica?

      • Marjo Schilt

        Hoi Natasja, ik haal mijn sante en probiotica bij een goede natuurwinkel zoals de tuinen of G&W. De probiotica moet wel van goede kwaliteit zijn anders mislukt het. Ik heb zelf GOLDEN NATURALS Probiotica 30 miljard, een kleine verpakking want je heb er maar 2 of 3 nodig per keer. Als je yoghurt klaar is kan je het tot 5 dagen in de koelkast bewaren. Dit laatste was ik je nog vergeten te vermelden. Succes en laat maar weten of het gelukt is en of het je smaakt.

  3. Ik vergat ook regelmatig een tas. De oplossing was simpel: Ik heb gewoon in mijn fietstas en in de auto een grotere tas (niet zo’n big shopper, maar een kleinere variant) gedaan. Ook kreeg ik ooit een klein koeltasje bij Jumbo gratis, die zit ook in de fietstas. Vooral in de zomer bedacht ik pas na afloop ‘owww, tis wel erg warm voor de diepvriesproducten’ en moest dan nog 5 km fietsen… Dit is dus onze oplossing en werkt super, wie weet kun jij er ook iets mee :)…

    • Natasja

      Slim! Ik ben hier in Den Haag een beetje bang dat de tassen uit mijn fietstas gestolen worden… aangezien plastic tasjes onder een zadel voor wanneer het regent óók meegenomen worden. Ik moet ze hier in huis op een prominentere plek bewaren, denk ik.

      • Ohh, echt? Hier nog nooit… M’n fietsaccu neem ik wel uit de fietstas mee, maargoed de waarde daarvan is rond de 300 euro, dus iets meer dan een simpele tas. En kun je geen katoenen tas zelf naaien van een oud laken? Pech gehad als het gestolen wordt, je kunt het proberen ;)…

        • Natasja

          Zelfs dat zou ik zonde vinden 😉 Ik los het gewoon anders op, komt goed! En ja, het is wel vervelend dat we ons zo bewust moeten zijn wat we in de openbare ruimte neerzetten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *