Samen groener doen

Veel mensen die hier komen lezen, doen hun best om groen te leven en dat vind ik super! Een groen leven: dat betekent voor iedereen iets anders. Sommigen proberen zo zero waste mogelijk te leven, anderen besparen flink op hun energie en hebben bijvoorbeeld geen auto. Je kunt de nadruk leggen op het kopen van alleen fair fashion of zoveel mogelijk biologisch eten. Misschien ben je wel vegetariër of veganist. Je doet hoe dan ook je best om bewuste en duurzame keuzes te maken. Voor mij geldt hetzelfde: ik doe mijn best om mijn ecologische voetafdruk steeds verder te verkleinen. Soms zet ik daarin grote stappen, door bijvoorbeeld vegetariër te worden en straks in een off-grid tiny house te gaan wonen en soms zijn de stapjes een stuk kleiner, op zero-waste-gebied bijvoorbeeld.

Ik denk er vaak over na welke invloed mijn acties hebben. Soms heb ik het gevoel dat wat wij doen toch geen zin zal hebben. Die paar liter water die we per dag besparen door het op te vangen tijdens het douchen of het wassen van groente, die paar plastic verpakkingen die we bewust vermijden of die spullen die we niet kopen: wereldwijd gezien is het amper een druppel op de gloeiende plaat te noemen. En zal het zoveel verschil maken dat wij geen vlees meer eten als de consumptie in andere landen alleen maar toeneemt? Ik roep mezelf al snel tot de orde als ik zulke gedachten heb, want als iedereen zou denken dat zijn of haar acties geen verschil maken, dan zal er zeker niets veranderen. Niets doen is geen optie, dus ik ga vrolijk door om mijn manieren steeds groener te maken.

Samen werken aan een duurzame samenleving

Een ander punt waar ik veel mee bezig ben, is hoe ik en jij, de groene lezer aan de andere kant van het scherm, anderen kunnen stimuleren of tenminste kunnen interesseren om op hun manier groener te leven. Want ook al zijn veel mensen supergoed bezig met een bewust en duurzaam leven, er zijn er minstens net zoveel die daar (nu nog) niets om geven. Voor wie een groen leven vooral een negatief hippie-geitenwollensokken-doe-maar-normaal-dan-doe-je-al-gek-genoeg-imago heeft. Mensen voor wie het misschien al lastig genoeg is om de eindjes aan het einde van de maand aan elkaar te knopen, laat staan dat ze zich dan ook nog druk gaan maken om een groen leven. Of mensen voor wie het allemaal een ver-van-hun-bed-show is en die gewoon niet weten waar ze zouden moeten beginnen. Jij kent er misschien ook genoeg in jouw omgeving. Ze zijn niet expres niet-groen, het is gewoon iets dat niet in hun systeem zit.

Ik begrijp ze wel, want ook ik ben niet als minimalistische vegetariër met een tinyhousewens geboren. Ook ik moest eerst bewust worden van de impact die wij mensen op onze planeet hebben en daarna inzien dat ik daar ook een steentje aan bijdraag. Dat de manier van leven die ik normaal vond, helemaal niet zo normaal is. Dat genoeg genoeg is en dat een groen leven niet betekent dat je niet meer comfortabel kunt leven. En ik leer elke dag bij, door alles wat ik lees en zie. Ik maak fouten, val soms weer terug in oude gewoonten, baal af en toe flink dat ik niet álles nu meteen kan veranderen en merk soms dat ik in een groene bubbel leef en dat mijn manier van leven buiten deze bubbel niet altijd logisch is voor anderen.

Ik zou zo graag veel meer impact willen hebben, meer doen dan alleen mijn eigen voetafdruk verkleinen. Dat is de reden dat ik hier op groenemanieren.nl schrijf en zelfstandig ondernemer ben geworden. Om tijd en energie vrij te maken voor groene projecten die grotere groepen mensen kunnen bereiken. Projecten die al die kleine druppels vangen en samenvoegen tot een flinke emmer water om op die gloeiende plaat te gooien. Achter de schermen ben ik hier druk mee bezig: ik onderzoek op welke gebieden ik waarde kan toevoegen met de ervaring die ik heb en probeer uit te vinden waar behoefte is aan mijn energie en tijd. Het is een spannende reis met een nog onbekend ‘eindpunt’, maar eentje die ik met hart en ziel maak.

Maar misschien kan ik ook hier al wat meer impact hebben dan alleen het schrijven van artikelen over mijn eigen stappen. Ik weet hoe lastig ik het zelf soms vind om een goede, groene keuze te maken en denk dat jij misschien vaak in hetzelfde schuitje zit. Wellicht baal jij ook zo van die zak met plastic afval die elke week toch weer vol zit. Of worstel jij soms ook met het kiezen tussen de betaalbare optie of de duurdere groene optie. Laten we het dan samen aanpakken! Vertel me jouw uitdagingen, alledaagse problemen en moeilijke momenten. Deel met mij jouw groene successen en slimme tips en inspireer mij om een nieuwe stap te zetten. Ik duik in wat jij met me deelt en zal erover schrijven op deze site. Zodat jouw stappen én die van mij én die van andere lezers, samen nét iets meer impact kunnen hebben.

Doe je mee?

4 Comments

  1. Hoi Natasja

    Met aandacht je Blog gelezen.
    En natuurlijk! Alle beetjes helpen. Op instagram zie ik ook heel veel voorbij komen met betrekking tot duurzaamheid en klimaatcrisis.

    HOOIKIST
    Ik ben nog van de oude stempel ( vlak na wo2 geboren) en ik gebruik alweer een paar jaar een hooikist om
    mijn eten in de garen. Ik gebruik er een oude koelbox ( uit de jaren ’70) voor. Een paar kussens gevuld met hooi, daartussen een pan ( ik gebruik meestal 1 pan waar alles ingaat) een kussen erboven, deksel erop en na een half uur is de soep of rijstgerecht gegaard. Ideaal, ik breng heel even aan de kook op gas en de rest doet de hooikist)

    DOUCHEN versus AAN DE WASTAFEL wassen:
    Twee a drie keer per ( of nog minder) week douchen als je geen zware arbeid doet is meer dan voldoende. Daartussen was ik mij – net als vroeger- weer aan de wastafel. Niets mis mee. Wat water opvangen in een emmertje scheelt veel!

    In ieder geval wanneer ik bij tropische temperaturen toch douche, dan gebruik ik alleen koud / heel lauw water.

    Al mijn afval scheidt ik en ik erger mij nog steeds dat ik te veel plastic in huis heb én weer wegdoe. Dat moet minder.

    Verder maak ik mij voornamelijk druk over hoe( schijnbaar) gemakkelijk er bomen gekapt worden en onkruid als ‘vuil’ wordt gezien én dat vele tuinen betegeld zijn en op parkeerplekken lijken.
    Ontstenen is een voorwaarde om meer natuur te krijgen.

    Dat was het voor nu

    Groetjes,
    Tilly

    • Natasja

      Hallo Tilly, dank voor je lieve en uitgebreide reactie! Die hooikistmethode staat hoog op mijn verlanglijstje, ik wil straks in ons tiny house zeker zo gaan koken voor de gerechten waarbij dat kan. Qua douchen en wassen aan de wastafel houden we ongeveer hetzelfde schema als jij aan. We douchen alleen als dat echt nodig is, zo’n twee à drie keer per week. Wassen met een washandje gaat ook prima! En tijdens het douchen vangen we ons water voor een deel op.

      En ja, dat plastic is bij ons ook een zorg. Het is zo lastig om dat echt drastisch te verminderen! En ik ben het ook helemaal eens met je gedachten over het openbaar groen en de tegeltuinen. Ook mij is dat een doorn in het oog. Dat zou ook een gebied zijn waarvoor ik me professioneel zou willen inzetten, want met meer groen in de stad wordt het een stuk gezonder!

  2. Ja, ik doe mee! Ik kan me helemaal vinden in je missie, idealen, dromen, maar ook die twijfels en frustraties. Omdat we het volledig vanuit onze eigen overtuigingen doen, gaan we het gewoon volhouden! We kunnen niet anders, toch? 😉

    Ik had het deze week nog met Simon over die druppels op de gloeiende plaat. Ik zei dat we toch echt druppels nodig zullen hebben als we die plaat ooit eens af willen koelen, dus dan lever ik graag mijn bijdrage, ook als anderen dat (nog) niet doen. Als het soms hopeloos voelt, put ik hoop uit de revolutie van de vleesvervangers. Die schieten nu als paddenstoelen uit de grond, juist door die paar mensen die vegetariër werden en steeds meer mensen inspireerden om dat (deels) ook te worden.

    We moeten inderdaad allemaal nog zoveel leren en iedereen doet dat op zijn eigen moment en manier. Op mijn blog voelt het soms een beetje als preken voor eigen parochie, maar ik zou ook nog wel beter willen leren hoe je mensen enthousiast krijgt die er nog helemaal niet zo mee bezig zijn. Mijn collega’s krijgen in ieder geval regelmatig een demonstratie van mijn vegetarische maaltijden als ik een restje mee naar kantoor neem.

    Ga vooral door met wat je doet! Het helpt echt, het is superbelangrijk en doe het anders voor mij, want ik kan je gezelschap, inzichten en enthousiasme goed gebruiken 😉

    • Natasja

      Dank voor je lieve reactie 🙂 Natuurlijk ga ik door, er is geen weg terug, want ik kan mijn ogen niet meer sluiten voor alles wat ik al weet. En je weet dat ik jou net zo graag volg, ik heb altijd het idee dat wij qua leren en uitproberen erg op één lijn zitten! Fijn herkenbaar en leuk om te lezen 🙂 En wie weet, misschien komen we in de (nabije) toekomst op een idee hoe we op een bepaald gebied meer mensen enthousiast kunnen krijgen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *