Van rasechte vleeseter naar vegetariër (en bijna 50 kilo lichter)

Vlees, ik hield er zo van. Ik plande elke maaltijd rondom het type vlees dat ik wilde eten (ok, behalve het ontbijt) en in restaurants koos ik vaak voor een flink stuk vlees. Lady steak? Nee hoor, doe mij maar die grote! Ik was een rasechte vleeseter en moest er niet aan denken om dat op te geven. Waarom? Hoezo? Vlees heb je toch nodig? En het was zo lekker! Maar zeg nooit nooit, want nu ben ik toch echt vegetariër. Watskeburt?

Zo’n vier jaar geleden zette ik de eerste stappen naar een ander eetpatroon. Ik had daarvoor geen vooropgezet plan of dieet. Nee, de trigger was een flinke psychische dip. Ik zat mezelf enorm in de weg en raakte daarin behoorlijk verstrikt. Op aanraden van mijn psycholoog destijds ging ik mindfulness yoga doen om mezelf en mijn balans weer terug te vinden. Zo’n flinke dip ben je niet 1, 2, 3 kwijt en omdat ik zoveel spanning in mijn lijf had, ging eten wat lastiger. Ik deed wel mijn best om elke dag genoeg binnen te krijgen, want ik voelde me al rot genoeg, maar dat lukte niet altijd. Ik viel dus wat af, een paar kilo, niets schokkends. Daarnaast leerde ik bij yoga mijn lichaam beter kennen en ik kreeg zin om wat meer te sporten. Ik bedacht me dat het geen kwaad kon om te proberen nog wat meer af te vallen, op een gezonde manier. Ik had namelijk zwaar overgewicht met een bmi van 35. Ik riep toen altijd hard dat ik daar geen problemen mee had (nu weet ik wel beter), maar gewicht verliezen leek me toch een gezonde keuze. En wellicht zou ik daardoor nog sneller weer goed in mijn vel zitten.

Kleine stapjes
Ik begon veranderingen aan te brengen in mijn voedingspatroon: ik ging kleinere porties eten (dat betekende vooral niet nóg een bord opscheppen ‘s avonds), gebruikte steeds minder pakjes en zakjes en at juist meer groente en fruit. Al deze stappen zette ik niet in één keer, maar geleidelijk veranderde ik steeds wat anders aan mijn manier van eten. De belangrijkste keuze die ik toen maakte was het schrappen van producten met toegevoegde suikers. Ik weet niet eens meer hoe ik tot die beslissing kwam, maar het voelde als een hele logische stap. Natuurlijk wist ik dat teveel suiker niet gezond is, maar zoveel suiker at ik toch niet? Ik begon te letten op de ingrediënten van de producten die ik at en werkelijk in alles zat suiker. Soms maar een beetje, ter conservering of voor een ‘gezond’ bruin korstje en soms heel veel, zoals in de cruesli die ik elke ochtend in een behoorlijke portie at of de diepvriespizza die ik wekelijks at. Dat ik dagelijks zoveel suiker binnenkreeg, terwijl ik geen snoep at, frisdrank dronk of suiker in mijn thee gooide, verbaasde me enorm.

Toegevoegd suikervrij eten was voor mij de grootste omslag in mijn voedingspatroon. Het beïnvloedde alles: voor elke maaltijd moest ik compleet andere keuzes maken. Mijn cruesli verving ik door suikervrije muesli, mijn broodlunch werd een goed gevulde salade en bij het avondeten moest ik alles zelf maken en kruiden. En ik ontdekte dat er in heel veel vlees en vleeswaren suiker zit. En dat terwijl ik vlees zo lekker vond… Ik merkte echter de effecten van minder suiker eten. Ik voelde me fitter, viel af (ook door het meer bewegen uiteraard) en mijn dagelijkse hoofdpijn (die ik al sinds mijn puberteit had) begon te verdwijnen. Hoe meer ik las over de effecten van suiker op je lichaam, hoe meer het me ging tegenstaan. En vlees met suiker dus ook. Ik sprak met mezelf af: thuis geen vlees meer, maar buiten de deur kon ik daar nog wel voor kiezen. Dat zou ook schelen in ‘gedoe’ bij het eten bij anderen. Zij hoefden dan niet speciaal voor mij iets anders te koken.

Kilo’s vlogen eraf
Door mijn compleet nieuwe voedingspatroon en het sporten viel ik af. Twintig kilo, dertig kilo, het bleef maar doorgaan. Ik was ooit al eens 21 kilo afgevallen door op een ‘echt’ dieet te gaan, maar toen ik daarna weer ‘normaal’ ging eten, zaten al die kilo’s plus nog een hoop extra er zo weer aan. Deze keer was de ervaring echter totaal anders. Ik voelde me beter dan ooit: fit, minder vermoeid, geen migraine meer en de kilo’s vlogen eraf. En mijn nieuwe eetpatroon beviel me eigenlijk veel beter dan mijn oude. Ik at veel lekkerder en gevarieerder en daardoor voelde het helemaal niet als een dieet. Omdat ik geen idee meer had hoeveel ik nog kon afvallen en eigenlijk niet eens een streefgewicht had, besloot ik dat helemaal los te laten. Ik zou gewoon doorgaan met deze fijne manier van leven en maar te zien waar het schip gewichtstechnisch zou stranden. Uiteindelijk verloor ik 47 kilo en die zijn er nu, 3 jaar later, nog steeds af. Mijn bmi is nu keurig: 22.

 

Flexitariër?
Ik voelde me goed als flexitariër en had niet het idee dat ik dat nog verder zou veranderen. De keren dat ik vlees at in de maand waren op één hand te tellen en dat vond ik eigenlijk prima. Tot ik steeds meer groene keuzes ging maken en daardoor ook meer las over de impact van de vleesindustrie op het milieu en de dieren. Natuurlijk wist ik dit al wel, maar het was op de een of andere manier nooit echt tot me doorgedrongen. Of ik wilde het niet laten doordringen… Ergens had ik het idee dat mijn vleesconsumptie niet bijdroeg aan al die problemen. Ik at het zo weinig, dat kon toch geen kwaad? En als ik maar niet herkende dat het een dier was geweest, dan kon ik het met een gerust hart eten en dacht ik niet aan wat dat dier meegemaakt moest hebben voor het op mijn bord belandde.

Toch ging het weinige vlees dat ik at me steeds meer tegenstaan. Het voelde steeds minder logisch om buiten de deur wel vlees te eten én omdat ik het zo weinig at, hadden mijn darmen het er erg zwaar mee. Het voelde na elke sporadische vleesmaaltijd niet goed. In december ging het knopje daarom definitief om: ik zou volledig vegetarisch gaan eten. De stap was nog maar zo klein, deze verandering kostte me nog maar zo weinig moeite, ik kon het gewoon niet meer uitstellen.

Echt geen vlees meer
Ik ging in een paar jaar tijd van rasechte vleeseter naar een bijna vijftig kilo minder wegende vegetariër. Wie dat tien jaar geleden tegen me gezegd zou hebben, had ik hard uitgelachen. Maar ik wil nooit meer terug naar die oude Natasja, ik zou wel gek zijn als ik dat zware, logge lichaam, die onzuivere huid, vermoeidheid, migraine en dagelijkse hoofdpijn terug zou willen. En ook al wordt er niet direct een kip of koe minder geslacht omdat ik het niet eet, elke bewuste keuze helpt mee en hoe meer mensen bewuster gaan eten, hoe groter het effect zeker zal zijn!

 

13 Comments

  1. Wat leuk om te lezen hoe het bij jou is gegaan! Ik eet nu vier weken geen vlees meer en het bevalt prima. Was ook al aan het minderen met vlees en we aten vaak vega maar sinds vier weken dus ook vega.

    • Dank voor je reactie, leuk om te horen! Zo’n verandering voelt heel logisch als het in kleine stappen gaat.

  2. Zo 50 kg. Wat veel!
    Ik moet eerlijk zeggen dat ik de link van vlees eten en moe zijn/ psychische klachten nog nooit gelegd heb.

    Zelf eet ik steeds minder vlees, zonder pakjes en zoveel mogelijk biologisch en ik ben zo vaak moe. Zou het dan toch aan het vlees liggen?

    • Hoi Kim, dank voor je reactie! De psychische klachten en moeheid werden niet veroorzaakt door het vlees. Maar mijn gezonde levensstijl, zonder suiker en met veel groente, fruit én beweging heeft er wél voor gezorgd dat ik fit werd.

  3. Leuk om te lezen ! Ik ben gestopt met vlees echt voor de dieren en daarna pas voor mijn gezondheid. Dat van die suikers kan ik nog wat van leren. Liefs

    • Dank je! Toegevoegd suikervrij eten is ook iets dat je in stapjes moet aanpakken, want het heeft invloed op alles wat je eet en drinkt. Maar het maakt een wereld van verschil.

  4. Wow! Dat vegetarisch eten beter voor je zou zijn, had ik wel eens gehoord, maar voor jou heeft het wel een heel groot verschil gemaakt. Super fijn voor je!

    • Alle veranderingen bij elkaar zorgden voor het verschil, maar geen vlees eten heeft er zeker aan bijgedragen!

  5. Jeetje, 50 kg! Knap!! Ik eet ook geen vlees meer, om precies wat jij omschrijft. Ik at het al heel weinig, maar zelfs die enkele keer ging om op een gegeven moment tegen staan. Nog altijd krijg ik de vraag hoe het kan dat ik nog leef als ik geen vlees eet :P, maar ook ik ga niet meer terug. Een groenteburger eens in de zoveel tijd is zó veel lekkerder!

    • Zeker, er zijn zoveel heerlijke alternatieven en ik denk nu vanuit de groente/koolhydraten in plaats van het vlees in de hoofdrol. Dan mis je helemaal niets 🙂

  6. Wat knap, respect! Ik ben nu een paar weken drastisch aan het minderen met vlees. In eerste instantie wilde ik er naar toe dat ik alleen buiten de deur nog vlees zou gaan eten, maar ondertussen weet ik zelfs dat niet meer zo zeker. Ik herken me wat dat betreft wel in jou, ging ook graag voor de grote portie vlees, heerlijk, kom maar op! Altijd geroepen dat ik nooit vegetariër zou kunnen worden, en nu toch steeds meer die kant op, in stapjes.
    En ook bezig met afvallen, dat is voor mij niet de reden om minder vlees te eten, maar zou een mooi bij-effect zijn.

    • Ja, klinkt heel herkenbaar! Als je eenmaal de verandering in gang hebt gezet, ga je steeds meer stappen maken. Veel succes!

  7. Wat goed!! Fijn om te lezen!
    Ik eet een paar jaar geen vlees/vis meer en inmiddels wil/kan ik het ook niet meer. Ik ben tegen dierenleed en ik wil me licht, fris en levendig blijven voelen, en dat lukt een stuk beter als je geen dood vlees in je lijf stopt!
    Ben me nu aan het verdiepen in de ei-industrie.. aiii, daar word je ook niet vrolijk van. Zelfs een scharrel-ei klinkt veel diervriendelijker dan het in werkelijkheid is…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *