Ontspullen: meer dan alleen flink opruimen

Ontspullen en minimaliseren zijn hip. Je kunt geen krant of tijdschrift openslaan, geen website of blog lezen zonder drie keer te struikelen over opruimtips, minimalism challenges of before-and-after-foto’s na een flinke ontspulronde. In Facebookgroepen over minimaliseren worden foto’s gedeeld van huizen die ontdaan zijn van alle franje. Nergens is meer een frutsel of fotolijstje te bekennen. Waar de ene groep deze leegte bejubelt, wordt door anderen het nut van chaos en het verzamelen van spullen maar weer eens benadrukt. Want creatieve mensen zouden het niet zo goed doen in een ordelijke, opgeruimde omgeving. Die hebben een (lichte mate van) rommel om hen heen nodig, om out of the box te kunnen denken of inspirerende ingevingen te krijgen.

Het beeld is heel zwart-wit: of je leeft minimalistisch en je huis is leeg óf je bent een onverbeterlijke verzamelaar die zijn rolschaatsen van vroeger terugvindt achter een stapel Viva’s die nooit gelezen zijn en naast die lelijke lamp die je vijf jaar geleden kreeg van je schoonmoeder. Ik snap dat zulke artikelen beter gelezen worden dan genuanceerde verhalen waarin het allemaal wat minder goed samen te vatten is in ‘tien opruimtips’ of ‘twintig manieren om minimalistisch te leven’. Maar voor mij is ontspullen meer dan alleen goed opruimen en heel veel spullen wegdoen. Het is meer dan streven naar een leeg huis of zo min mogelijk spullen (want hoe tel je dan? Tellen sokken als twee items of als één paar? Hoort de oplader bij de telefoon of zijn het twee dingen? Ik tel dus gewoon niet…). Het is een manier van leven die op veel meer vlakken verandering brengt. Ja, het begint met uitzoeken, opruimen en spullen verkopen, weggeven en weggooien. Maar de rust die ontspullen je kan brengen, zal niet blijvend zijn wanneer na een paar maanden flink opruimen er niets aan je manier van omgaan met spullen veranderd is.

Inmiddels is onze huiskamer een stukje leger dan op deze foto. Maar nog steeds niet kaal en wit 😉

Een minimalistisch leven is voor mij een leven waarin alleen die spullen een plekje hebben die voor mij van nut of waarde zijn. Zonder die spullen zou ik niet comfortabel kunnen leven. En daar zit meteen ‘het probleem’ waardoor we nu overspoeld worden met artikelen die helemaal voor of juist helemaal tegen ontspullen zijn. Want wat zijn voor mij de spullen waar ik niet zonder kan? En welke spullen zijn dat voor jou? Dat zijn vast niet dezelfde spullen waarmee jouw moeder haar leven prettig zou inrichten. En ook haar buurman denkt er weer heel anders over. Het is een dooddoener, maar de ene minimalist is de andere niet. Waar de een dolgelukkig wordt van het feit dat al zijn bezittingen in één koffer passen, zal de ander toch echt niet zonder zijn uitgebreide visuitrusting kunnen. En dat is prima. Het gaat erom dat de spullen waarmee je je omringt, daar niet alleen zijn omdat ze er nou eenmaal zijn. Dat zijn dus geen spullen waarvan je al niet eens meer wist dat je ze had of waarvan je, zonder het te weten, meerdere exemplaren hebt. Je weet wel: die dingen die je bewaart ‘voor het geval dat’ en waarvan je eigenlijk best weet dat ‘het geval dat’ zich zeer waarschijnlijk niet snel zal voordoen. Dat zijn dus de spullen in die ene la die nog nauwelijks dichtgaat, omdat deze overstroomt met pennen, halflege rolletjes tape, elastiekjes, verbogen paperclips, paracetamol die over de datum is en een half rolletje pepermunt. Dat soort ruis is het waard om flink op te ruimen.

Maar het houdt daar zeker niet op. Het draait ook om wat je nog consumeert. Welke aankopen doe je en waarom? Het heeft natuurlijk geen enkele zin om alles je huis uit te gooien wanneer je de maand daarna weer vier vaasjes, een nieuwe koekenpan (met de nieuwste aanbaklaag, vást veel beter dan die koekenpan die je nu gebruikt!) en grappige kussensloopjes in een trendkleur koopt. Ik merk dat ontspullen en minimalistisch leven een groot effect hebben op mijn koopgedrag. Waar ik vroeger gemakkelijk hebbedingetjes en handige items mee naar huis sleepte, denk ik nu wel tien keer na voor ik iets koop. Want hoe lang heb ik er plezier van? Is het het geld waard? Heb ik het echt nodig of wil ik alleen kopen om het kopen? Want dat laatste deed ik achteraf gezien best vaak. Een aanbieding die je niet kunt weerstaan, een mooi vaasje dat zo leuk op de salontafel zou staan, een item dat ik ‘echt, echt’ nodig had maar dat vervolgens maanden ongebruikt op de plank lag. Impulsaankopen waren mij niet onbekend. Maar nu ik me bewust ben van de impact die dergelijke spullen op mij en mijn vrijheid hebben, is een middagje ‘shoppen om het shoppen’ niet meer aan mij besteed.

De waarde van ontspullen zit voor mij niet alleen in de leegte die het oplevert, maar juist ook in de vrijheid die het mij geeft. Minder spullen brengt rust in mijn woonomgeving, het geeft me rust omdat ik niet meer naar koopprikkels hoef te luisteren en het zorgt ervoor dat ik veel minder uitgeef en zo meer financiële vrijheid heb om dingen te doen die écht van waarde zijn: dingen ondernemen met mijn geliefde, mijn familie en vrienden.

8 Comments

  1. Mooie overweging van wat minimaliseren voor jou betekent! Ik ben het met je eens dat het niet perse gelijk hoeft te staan aan een leeg huis, maar wel aan een bewuste keuze voor wàt je dan allemaal in je huis hebt staan. Ik vind juist ‘frutsels’ in m’n huis fijn en knus. Maar ik koop ze niet meer (“zomaar”) bij en het moet ook echt een plek kunnen krijgen. In die zin probeer ik de 30-keer-dragen-regel die voor kleding geldt (koop alleen die dingen waarvan je denkt dat je het minimaal 30 keer gaat dragen) ook toe te passen voor spullen. Dus: ben ik er op de lange termijn nog steeds zó blij mee dat het het waard is om te kopen?

    • Natasja

      Ja, dat is echt een goede manier om bewust te kopen. Gaat er dan bij jou ook één in – één uit? En hoe vaak ben je (bijna) in de verleiding gekomen om iets aan te schaffen dat niet helemaal aan jouw regels voldeed?

  2. Hear, hear! Spullen tellen of vaste regels hebben inderdaad totaal geen zin voor de meeste mensen. Toen ik begon met opruimen vond ik het best een beetje verslavend en had ik het idee dat het alsmaar minder moest worden. Totdat ik bij de spullen aan kwam waar ik gewoon niet over kon of wilde beslissen en me realiseerde dat het niet om aantallen gaat maar om de spullen zelf. De ene hecht veel waarden aan zijn boeken, ik vooral aan mijn plantjes. Die heb ik in niet bepaald minimalistische aantallen, maar het is wel iets waar ik écht blij van word. Frutsels kunnen je huis juist persoonlijk maken, maar dan moet je dus ook heel bewust kiezen voor spullen die bij je passen.
    Het zou me trouwens niet verbazen als het in jullie tiny house straks weer een beetje anders wordt. Nu bewaar je waarschijnlijk wat meer spullen om het gezellig te houden, terwijl ze dan misschien alsnog weg gaan. Ben nu al nieuwsgierig naar alle ‘fases’ 😉

    • Natasja

      Ik herken dat zo…ik ben ook altijd iets té fanatiek en dan moet alles weg. Totdat je er eens echt goed over na gaat denken. En ja, wanneer we in het tiny house gaan wonen, zullen we veel van de spullen die we nu nog hebben, weg doen. Alle meubels, eigenlijk bijna alle ‘frutsels’, bijna alle boeken. Maar omdat we er al zo mee bezig zijn, heb ik de spullen eigenlijk al losgelaten. Ze mogen van mij al wel weg 😉

      Enne, ik heb nog wel wat plantjes voor jouw verzameling 🙂

      • Wow, echt? Dat vind ik wel bijzonder. Ik wilde heel graag dat spullen niks meer voor me zouden betekenen, maar nu moet ik toch toegeven dat dat voor bepaalde dingen wel zo is. Hoewel, daar maar weinig dingen bij zitten die ik niet zou kunnen vervangen als het huis af zou branden ofzo.

        Als je echt van plantjes af wil, adopteer ik ze wel hoor 😀

        • Natasja

          Deal, qua plantjes 🙂

          Er zijn maar een paar dingen die ik echt niet kwijt wil, de rest is vervangbaar.

  3. Ik had het zelf kunnen schrijven! Kan me helemaal vinden in je stukje. Leuk geschreven en herkenbaar. De vrijheid die het je oplevert is soms zelfs even wennen. En ‘zomaar’ even iets kopen doe ik ook niet meer. Haast pijnlijk om terug te blikken naar al die spullen die ooit wel op die manier het huis in zijn gekomen… Ik blijf je zeker volgen.

    • Natasja

      Wat leuk om te horen, dank je! En inderdaad: als ik terugkijk op wat ik allemaal zo maar gekocht heb, zo zonde 🙁 Maar ja, toen voelde dat ‘normaal’. Het voelt goed om er nu bewust mee om te gaan, dat levert veel rust op!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *