Tag: duurzaam Den Haag

De Groene Stadswandeling: verborgen groene stadspareltjes in Den Haag

Maurits Burgers van Wandelen met Maup organiseerde in samenwerking met Duurzaam Den Haag de Groene Stadswandeling om verborgen groene plekjes in de Haagse binnenstad te vinden. Gerbrand, ik én Groen met Saar wandelden mee. We kwamen langs práchtige groene pareltjes. En omdat ik de beroerdste niet ben, wandel ik er vandaag nog eens virtueel langs, met jou. Zodat jij er ook nog van kunt genieten 🙂

We verzamelen op een op het eerste gezicht niet zo’n groene plek: op de derde verdieping van de Centrale Bibliotheek. Maar schijn bedriegt, want hier is het loket van Duurzaam Den Haag gevestigd. En dit loket staat dit voorjaar helemaal in het teken van… groen! Zo is er regelmatig een Groen Spreekuur waar je terecht kunt met al je (gevel)tuin- en plantenvragen. Maar goed, we zoeken écht groen. Bomen, bloemen, bloeiende struiken. Op naar buiten!

Na een korte stop in de tuin van de Nieuwe Kerk lopen we in stevige pas door naar de Wagenstraat. Daar is namelijk, verscholen achter de grote panden, een bijzonder stukje stadsgroen met een strikte sluitingstijd. Om 19.30 uur gaat het dicht. Het lijkt er even op dat een kijkje nemen ons niet gegund wordt, want het hek is al gesloten om 19.20 uur. Overal aanbellen heeft niet het gewenste resultaat en net als we besluiten om dan maar door te lopen, komt er een dame mét de sleutel aan. En zo ontdekken we dan toch een fijn stukje stadsgroen, het buurtparkje Wagenstraat. Vergeet trouwens niet het hek achter je dicht te doen, er lopen hier cavia’s los. Dit parkje is een initiatief van de buurtbewoners en het ligt verscholen achter een parkeerplaats en naast een blinde muur van een hoog gebouw. Er is gras om op te spelen, een moestuin, er zijn veel bomen en struiken en ook de cavia’s hebben een eigen onderkomen. Goed plekje!

We gaan door, op weg naar de Nieuwe Molstraat. In het begin van de Nieuwe Molstraat is nauwelijks groen te bekennen. Hier en daar doet wat gras een poging om de tegelwoestijn te doorbreken, maar het zet geen zoden (haha) aan de dijk. In deze straat is gelukkig actie ondernomen om het groener te maken: De Groene Mol is een initiatief van Gerlinde Beusink. Zij diende het idee in bij een wedstrijd van Staedion en won. Buurtbewoners kunnen zich hierbij aansluiten en krijgen dan een hekwerk tegen de gevel van de woning en een klein strookje geveltuin. Bij verschillende woningen zijn vaste planten en klimmers gepland en je kunt al zien dat deze straat er over een aantal jaren heel anders uit zal zien. Dan is een groot deel van de gevels aan het oog onttrokken door groen. Een slimme en gemakkelijke manier om een straat te vergroenen en toepasbaar in nog veel meer wijken!

Nieuwe Molstraat

Als je nog een klein stukje doorloopt naar de Lange Beestenmarkt, dan zie je daar een aantal gevels die de toekomst van de Nieuwe Molstraat al laten zien. Hier neemt het groen sommige gevels al compleet over. De huizen staan hier rond een soort binnenplaats met gras, dat omzoomd is met groen. Helaas viel ook de enorme hoeveelheid zwerfafval op die in dit parkje ligt. Zo zonde!

Doorkijkje Lange Beestenmarkt.

Er is in deze straat ook een prachtig hofje te vinden, maar dat is helaas niet vrij toegankelijk. Wij hadden het geluk dat één van de bewoners net thuiskwam en ‘ja’ antwoordde op de vraag of de groep even een kijkje mocht nemen. Achter de houten deur van Flora’s Hof bevindt zich een idyllische stadstuin. De achtertuintjes van de omringende woningen komen uit op dit hofje en geven planten én insecten volop de ruimte. Het is heel rustig, stadsgeluiden zijn niet te horen. Je zou niet denken dat je middenin de stad staat.

Nu we al heel wat stadsgroen gezien hebben, beginnen onze ogen automatisch te zoeken naar meer. Opeens valt op hoeveel klein en groter groen er om ons heen groeit, al dan niet expres aangelegd. Planten laten zich gelukkig niet zo makkelijk tegenhouden door wat tegels of beton. In de meest minuscule richeltjes en hoekjes weten ze wortel te schieten en zich van hun mooiste kant te laten zien. Op de Lange Beestenmarkt stoppen we bij nummer 76. Daar wonen Noud te Riele en Moki Last. Hij was architect, maar houdt zich nu onder andere bezig met het duurzame energieproject Langebeesten Energie(k) en het vergroenen van de stad en zij is kunstenares en maakt werk van keramiek. Waaronder bijzondere wormentorens waarin je tijgerwormen aan de slag kunt zetten om van je GFT-afval compost te maken. Noud en Moki hebben hun eigen groene oase én stadsboerderij gecreëerd op de schaarse ruimte achter hun woning. Alle daken en het voorheen betonnen plaatsje zijn bedekt met planten, zowel eetbare als sierplanten. In de tuin staan een grote berk en een Acacia, mooie volle varens en ander groen dat het goed doet in een besloten schaduwrijke tuin. Noud heeft veel moois te vertellen; over deze tuin, zijn zonnepanelenproject en de zwammen die hij in talloze emmertjes kweekt. Hij en Moki zijn met recht groen doeners te noemen.

De groene oase van Noud en Moki.

Noud vertelt.

Hoi!

Niet ver van Nouds huis is een groter hof te vinden, waar iedereen van harte welkom is. Aan het Hof van Wouw wonen veertien alleenstaande dames die allen de leeftijd van 50 jaar bereikt hebben en geen huisdieren houden, de bewoonsters worden nog steeds geselecteerd aan de hand van de regels van het testament van Cornelia van Wouw, oprichtster van dit hof. Er woont één man: hij is samen met zijn vrouw (‘de binnenmoeder’) de beheerder van dit groene plekje en vertelt meer over de bijzondere geschiedenis van het hofje en de bijbehorende tuin, de Tuin der Hesperiden. Terwijl de hofjeshond (er is dus tóch 1 huisdier) kwispelend iedereen komt begroeten, genieten wij van het zorgvuldig aangelegde groen. Iedereen mag dit hofje bezoeken en je kunt er zelfs overnachten. Cornelia’s Tuinhuis is te boeken via onder andere Airbnb en op de site van het Hof zelf.

Hof van Wouw.

Achter de Tuin der Hesperiden blijkt nóg een verborgen pareltje te liggen: de Kloostertuin achter de Barthkapel. Middenin deze tuin staat een ruim 200 jaar oude Es, die helemaal hol is van binnen. Sara demonstreerde dat even door haar hoofd in het gat te steken. Ooit is deze boom geraakt door de bliksem, vertelt een buurtbewoonster. Dat heeft hem gelukkig niet de das om gedaan. Via de achterzijde verlaten we de tuin weer en komen uit op de Brouwersgracht. Na al deze groene pareltjes is het weer even wennen aan al het beton en de bestrating van de stad die je gewend bent. Maar na deze mooie wandeling weet ik dat er overal in Den Haag groen te vinden is, je moet het alleen even weten 🙂

Groen met Saar 🙂

De foto’s zijn gemaakt door mijn vaste huisfotograaf, Gerbrand van der Weg <3 De route die wij liepen, kun je op deze kaart terugvinden. Bedankt Maurits en Duurzaam Den Haag!

Flora én fauna!

Groen doeners: een schoon Den Haag met het 100-100-100-project

Oh oh Den Haag! Den Haag wil niet alleen die mooie stad achter de duinen zijn, maar ook graag die schone en duurzame stad. In samenwerking met stichting Duurzaam Den Haag werken ze daar hard aan. Ik sprak Charlotte Bos, Communicatie en Projectleider bij deze stichting, over een recent project, gericht op een afvalvrij leven.

In Den Haag produceren de 500.000 bewoners elke dag ongeveer 600 ton afval. Dat is ruim 1 kilo per persoon en er zijn maar liefst 75 vuilniswagens nodig om dat te vervoeren. Geen wonder dat de gemeente deze hoeveelheid graag wil verminderen, want al dat afval moet ingezameld, afgevoerd en op een verantwoorde wijze verwerkt worden om de stad schoon te houden. Dat kost geld én energie. Met het 100-100-100-project, dat inmiddels in 100 gemeenten is uitgevoerd, kan een gemeente aan de slag om bewoners te stimuleren minder afval te produceren. Charlotte vertelt dat naast dit concrete doel van 100% afvalvrij er nog een ander gewenst resultaat was: het verhogen van de bewustwording onder een grote groep mensen dat afval een grondstof is. Dat heel veel soorten afval recyclebaar zijn, wanneer je deze op de juiste manier inzamelt.

Charlotte Bos van Duurzaam Den Haag.

Zoveel mogelijk mensen bereiken
Duurzaam Den Haag is geen stichting die met een wijzend vingertje wil laten zien ‘hoe het allemaal moet’. Nee, zij werken binnen een aantal thema’s en de daarbij behorende projecten samen met de bewoners om duurzame doelen te bereiken. Co-creatie noemen ze dit: initiatieven van bewoners aanmoedigen en ondersteunen. Met als doel om via de bewoners een olievlek te creëren: mensen praten over de initiatieven met anderen, die hopelijk ook weer geïnspireerd raken. Om deze olievlekbenadering te versterken, werd de werving van de deelnemers daarop aangepast. Natuurlijk werd er op de normale manier aandacht gevraagd voor de 100-100-100-challenge, met posters in de stad en een online campagne. Maar om er zeker van te zijn dat inwoners uit alle stadsdelen mee zouden doen, is Duurzaam Den Haag op zoek gegaan naar ambassadeurs. Deze enthousiaste wijkbewoners werden extra betrokken bij de campagne en gestimuleerd om mensen in hun wijk te werven. En met succes! Uit alle stadsdelen deden mensen mee: jongeren, ouderen, mensen in portiekwoningen of flats, grote gezinnen of juist eenpersoonshuishoudens; de groep was zeer divers.

Inspiratie
In het 100-100-100-project wordt ernaar gestreefd om minimaal 100 huishoudens te stimuleren om in 100 dagen naar een 100% afvalvrij leven toe te werken. In Den Haag deden er zelfs 220 huishoudens mee en daardoor gingen honderden Hagenaars aan de slag met het verminderen van hun huishoudelijk afval. Via een online platform kregen zij informatie over afval en afvalscheiding, konden ze zich aanmelden voor workshops en bijeenkomsten en hielden ze gemakkelijk contact met elkaar. Dit stimuleerde hen om tips uit te wisselen, ervaringen te delen en elkaar vragen te stellen. Met zo’n aanpak stimuleer en inspireer je mensen. Voor Charlotte was dit ook het mooiste resultaat van de actie: het enthousiasme van de deelnemers en hoe zij hun enthousiasme deelden, juist ook met mensen die niet aan het project deelnamen. En deze manier van werken sluit perfect aan op de manier waarop Duurzaam Den Haag al haar projecten aanpakt: door focus te creëren, krijg je impact en bereik je de massa waardoor je projecten en de resultaten daarvan kunt opschalen.

En? Wat is er na 100 dagen bereikt?
Het is natuurlijk hartstikke fijn om mensen enthousiast te maken over het verminderen van afval, maar wat zijn de concrete resultaten van de actie? Na 100 dagen is er een eindmeting ingevuld en iedereen heeft daarin aangegeven door te gaan met afval scheiden en verminderen. De huishoudens hebben gemiddeld 20% minder afval geproduceerd. Natuurlijk zit er veel variatie in de deelnemers onderling. Zo was er een dame die al niet meer dan 400 gram restafval per week had, maar die heel graag 100% afvalvrij wilde worden. En er waren huishoudens die van 10 kilo restafval naar 2 kilo zijn gegaan. Het belangrijkste resultaat is dat al deze huishoudens doorgaan met de gedragsverandering die ze ingezet hebben: minder afval in huis halen en blijvend afval scheiden. En daarmee is het doel dat de gemeente Den Haag in haar Huishoudelijk Afvalplan heeft vastgelegd (in plaats van 15% huishoudelijk afval scheiden, 35% afval scheiden) weer een stukje dichterbij. Oh, oh Den Haag, iets schonere stad achter de duinen 🙂

Alle tips die de deelnemers met elkaar gedeeld hebben zijn trouwens nog te vinden op het platform http://denhaag.100-100-100.nl/. Voor een flinke portie inspiratie op afvalvrij gebied zit je daar goed!