Tag: eten

Toegevoegd suikervrij eten: hoe doe ik dat?

Toegevoegd suikervrij eten

Ik eet nu al een aantal jaren zoveel mogelijk toegevoegd suikervrij. Toen ik daarmee begon, had ik nooit kunnen bedenken hoeveel positieve effecten ik zou ervaren. Wat begon als een manier om iets gezonder te eten en af te vallen, bleek te leiden tot een compleet nieuwe levensstijl en eigenlijk een ‘nieuwe’ Natasja. Ik viel door een combinatie van goede voeding en sporten bijna 50 kilo af, werd vegetariër en kwam van mijn jarenlange migraine af. Ok, dit begint te klinken als een TellSell-reclame (Mike, it’s amazing!), maar toegevoegd suikervrij eten heeft mijn leven veranderd. Ik krijg regelmatig vragen over mijn eetpatroon en laat in dit artikel graag zien hoe ik het aangepakt heb.

Ik was nooit een echte snoeper en in chocolade heb ik alleen zin wanneer het die tijd van de maand is. Ik dronk nauwelijks frisdrank en ik at meestal hartig beleg op mijn brood in plaats van zoetigheid. Als je mij een paar jaar geleden had gevraagd of ik veel suiker binnenkreeg, dan had ik ontkennend geantwoord. Door verschillende documentaires en berichten over de invloed van suiker op je lichaam, begon ik te letten op de hoeveelheid suiker in mijn voeding. En daar schrok ik enorm van, op zijn zachtst gezegd. Bijna in alles wat ik toen at, zat suiker. Soms kon ik het meteen herkennen op het etiket, maar meestal was de toegevoegde suiker ‘verstopt’ onder een andere naam: malto-dextrine, dextrose, fructose, invert-suikerstroop, glucosefructosestroop… Mijn ontbijt ’s ochtends (cruesli van Quaker) bleek een enorme suikerbom te zijn, die pizza van Dr. Oetker die ik wekelijks in de oven schoof en waarvan ik wist dat ie vet zou zijn, bleek ook heel wat suiker te bevatten en bijna al het vlees en vleeswaren hadden suiker als ingrediënt. En ook het brood waarop ik het vleeswaren legde, bevatte toegevoegd suiker. Aargh! Het was best overweldigend, want ik had het idee dat ik helemaal niets meer kon eten als ik suiker wilde vermijden. Toch besloot ik de uitdaging aan te gaan. Rigoureus en cold turkey.

Toegevoegd suikervrij eten, hoe doe ik dat?

Best wel veel suiker in huis voor iemand die toegevoegd suikervrij eet 😉

Voor de suikerrijke cruesli vond ik een waardige mueslivervanger: de biologische muesli met noten van de Hema. Omdat mijn brood én het beleg suiker bevatten, besloot ik te lunchen met goedgevulde salades. Ik werkte in die tijd samen met Jennifer en zij was toen net gestart met de website voedzaamensnel.nl. Ik zag haar elke dag de lekkerste salades wegwerken en dat inspireerde extra! Om ’s avonds geen toegevoegd suiker binnen te krijgen, was het nodig om alle kant-en-klare sausmixen, sausjes, het vlees en kant-en-klaarmaaltijden (zoals pizza en lasagne) te schrappen. Koken from scratch, dat was de enige manier om toegevoegd suiker te kunnen vermijden. En daar ging ik ver in, want wist je dat ook in veel bouillon suiker zit? En in paneermeel? In gerookte kipfilet? En in een potje voorgekookte bonen? De eerste weken was ik veel meer tijd kwijt in de supermarkt. Elk etiket checkte ik nauwkeurig. Een groot deel van de producten in de reguliere supermarkt bleek ik gewoon over te kunnen slaan. De afdelingen waar ik mijn boodschappen haal zijn de groente-en fruitafdeling, de zuivelafdeling en de afdeling met pasta en rijst en dergelijke. Hier en daar een uitstapje naar de nootjes en de peulvruchten. Bij de biologische supermarkten bleek ik meer suikervrije producten te kunnen halen. Volkoren pitabroodjes zonder toegevoegd suiker bijvoorbeeld. Currypasta. Crackers. En zelfs 100% pure chocolade. Alhoewel dat geen favoriet is geworden…

Het omschakelen naar toegevoegd suikervrij eten was even wennen, maar al snel merkte ik de veranderingen. Ik viel sneller af (ik ging ook steeds meer sporten, dat hielp natuurlijk ook!), ik sliep beter én mijn dagelijkse hoofdpijn begon te verdwijnen. Ook werd mijn huid rustiger en verbeterde mijn smaak enorm: ik proef nu veel beter verschillende smaken én dingen die ik eerst niet echt zoet vond zijn nu lekker zoet voor mij. Mijn eetpatroon voelde totaal niet als een dieet, het was juist het tegenovergestelde: ik at (en eet) lekkerder en gevarieerder dan ik ooit deed. Een goedgevulde salade als lunch is zoveel lekkerder dan de saaie boterhammen die ik daarvoor altijd at. En ’s avonds zelf met verse ingrediënten koken, maakt de maaltijd veel smaakvoller. Ik krijg weleens de vraag hoe het gaat met mijn ‘dieet’ (ja, ook na ruim 3 jaar zo eten…) en dan antwoord ik altijd dat dit geen dieet is. Het is de manier hoe ik eet en leef en het is iets waarover ik niet meer hoef na te denken. Ik weet inmiddels wat ik wel en niet kan pakken in de supermarkt en welke namen suiker allemaal heeft. Onder toegevoegd suiker valt voor mij trouwens ook honing, agavesiroop, kokosbloesemsuiker, rijpe bananen, dadels en alle andere ‘gezonde’ suikers die vaak in ‘suikervrije’ recepten gebruikt worden ter vervanging van geraffineerde suikers. Voor je lichaam is suiker, suiker, in welke vorm je het dan ook neemt. Ik eet dan ook zeker niet suikervrij, want ik eet fruit, groente en zuivelproducten en daar zit van nature gewoon suiker in. Ik probeer juist onnodig toegevoegd suiker te vermijden.

De oude Natasja en de nieuwe Natasja

Voor & na, dit was drie jaar geleden, toen stond ik met mijn verhaal in de Womens Health 🙂

Eet ik dan nooit meer een taartje? Een stukje Tony Chocolonely? Een toetje in een restaurant? Natuurlijk wel! Soms krijg ik daar opmerkingen over van tafelgenoten: ‘jij eet toch geen suiker?!’ Maar balans is het toverwoord hier: als je overwegend toegevoegd suikervrij eet, kun je best eens iets lekkers met suiker nemen. Daar word je niet slechter van. Alhoewel, omdat ik het niet meer gewend ben om veel suiker in één keer binnen te krijgen, heb ik er soms bovengemiddeld last van. Dan kan ik me bijvoorbeeld twee uur lang heel raar en hyper voelen, wat niet echt prettig is. Dat is niet altijd het geval, soms gaat het prima, maar die keren dat ik er een vervelend gevoel van krijg, zorgen ervoor dat ik nog minder snel trek heb in suikerrijke producten.

Overweeg jij ook toegevoegd suikervrij te gaan eten en weet je niet waar je moet beginnen? Probeer dan eerst eens op zoek te gaan naar suikervrije varianten van de producten die je vaak eet. Of in elk geval, varianten waar veel minder suiker in zit. Vervang stap voor stap onderdelen van je voeding. Zo wen je aan het lezen van etiketten en het eten van andere producten en zal je smaak zich langzaam aanpassen. Hoe minder zoet je eet, hoe makkelijker het wordt. Gemakkelijk suiker herkennen op een etiket? Vraag de gratis suikerspiekpas aan om mee te nemen in je portemonnee. Zo kun je in de supermarkt snel even checken of een product suiker bevat. Je krijgt na aanvragen van de suikerspiekpas wel e-mails met tips van Carola van Sugarchallenge.nl, maar daarvoor kun je je weer afmelden. Heb je vragen over mijn manier van eten? Stel ze gerust!

Groene Manieren was erbij: de ‘Grootste’ Vega-Picknick van Nederland

Vegetarische picknick van de Nederlandse Vegetariërsbond in het Zuiderpark in Den Haag.

Als de Nederlandse Vegetariërsbond om de hoek een vegetarische picknick organiseert dan ben ik daar natuurlijk bij. En Gerbrand ook. Ondanks dat we enigszins brak waren van een gezellig dagje bij vrienden de dag ervoor en de weersvoorspelling ook niet helemaal picknickproof was, gingen we toch met wat komkommer, tomaatjes, een bakje hummus en een flinke fles water (voor de kater ;)) op naar het Zuiderpark.

Vegetarische picknick in het Zuiderpark.

We waren er al vroeg, meteen om 12 uur bij de start van het evenement. In de buurt van het water stond een tafel met daarachter gevulde plastic picknickkleedjes. Medewerkers van de Vegetariërsbond vulden het kleedje aan met een bakje couscoussalade, een broodje en een bakje hummus. Jep, hetzelfde bakje dat we zelf ook hadden meegenomen, hahaha. Eén kleedje kostte 2,50 euro. Er stonden al een aantal mensen in de rij die zich ook niets hadden aangetrokken van het weersbericht. Sommige mensen waren picknickprofessionals: die hadden bijvoorbeeld hun eigen kleed mee, een ander groepje had een goede fles wijn mee en een ouder echtpaar zat prinsheerlijk op zelf meegebrachte stoelen en gebruikten een boodschappenkrat als tafeltje. Gerbrand en ik spreidden onze kleedjes uit aan de rand van het water en zorgden er met een deel van de inhoud van het kleedje voor dat de boel niet wegwaaide.

De couscoussalade was erg lekker. Het broodje konden we beleggen met jam of hummus. Ik combineerde de hummus met de eigen meegebrachte komkommer en tomaat. Verder was het kleedje gevuld met een doosje koekjes, een zakje snoep, 3 pakjes sinaasappelsap (per persoon!), een pakje knackebröd, een zak gedroogde abrikozen (ongezwaveld) en een appel. Allemaal vegetarisch uiteraard, maar niet helemaal Natasja-proof. Ik eet graag zoveel mogelijk toegevoegd suikervrij, dus lunchen met chocolade-chip-koekjes, snoep en sinaasappelsap is niet helemaal mijn ding. Gelukkig vindt Gerbrand dit een minder groot probleem, dus die kan hier de komende tijd van genieten.

Terwijl wij zaten te eten, kwamen er steeds meer mensen op de picknick af. Ook mensen die van tevoren niet op de hoogte waren, volgens mij. Het publiek was erg divers en iedereen verspreidde zich over de twee velden. Op één veld zat een meneer gitaar te spelen en op Facebook zag ik een foto van een verrassende gast: een zwart konijntje was ook benieuwd hoe de vegetarische picknick smaakte en kwam poolshoogte nemen op een van de kleedjes. Het streven van de Vegetariërsbond was om de grootste vegetarische picknick van Nederland te organiseren, met 200 mensen, maar of ze dat aantal gehaald hebben, betwijfel ik. Daarvoor was het weer niet goed genoeg. Wij pakten rond 13.00 uur ons afval in het kleedje in, gooiden dat in de speciaal daarvoor bestemde containers en gingen weer naar huis. We waren nog niet binnen of het begon enorm hard te regenen en te waaien. Erg sneu voor de organisatie en de mensen die nog in het park zaten. Een half uurtje later was het gelukkig weer droog en zonnig, maar het gras in het park zal wel een stuk drassiger zijn geworden. Gelukkig zijn de kleedjes van (gerecycled) plastic, dus droog zitten was nog steeds een optie.

Het was een leuk initiatief van de Vegetariërsbond dat door het wisselvallige weer helaas niet helemaal tot zijn recht kwam. Ook vind ik het jammer dat er veel suikerrijke en in plastic verpakte producten in het pakket zaten. Toch was het gezellig om bij ons in de buurt even te kunnen lunchen met anderen. Is weer eens wat anders dan met het bord op schoot op de bank 😉 Bedankt, Vegetariërsbond, voor het organiseren!

 

Wat schaft de pot in huize Oosterloo-Van der Weg?

Wat eten wij zoal vegetarisch?

Gerbrand en ik zijn nu ongeveer een half jaar fulltime vegetariërs. Daarvoor aten we thuis sowieso geen vlees. Alleen af en toe bij iemand thuis of in een restaurant. Ik merkte dat ik daar niet blijer van werd: ik kreeg veel pijn in mijn buik als ik eens vlees at. Dat, en alle nare verhalen die ik steeds maar weer voorbij zag komen, zorgden ervoor dat ik definitief vegetarisch ging eten. Gerbrand volgde een klein poosje later, ook hij kon het voor zichzelf niet meer verantwoorden waarom ie af en toe nog wel voor een stukje vlees koos. Het is heel fijn dat we allebei hetzelfde denken over voeding, dat maakt het boodschappen doen een heel stuk makkelijker 🙂

Vegetarisch eten

In principe doen we één keer per week boodschappen: we zijn allebei geen fan van supermarktbezoeken (understatement in mijn geval) en het scheelt een hoop geld wanneer je niet elke avond met een lege maag langs allerlei verleidelijke schappen hoeft te lopen. In het weekend gaan we samen aan de keukentafel zitten en maken we het weekmenu. Nee, dat is niet altijd even makkelijk. Soms hebben we totaal geen inspiratie en komen we wéér op dezelfde soort gerechten uit. Je weet wel: die recepten die makkelijk, snel en altijd lekker zijn. Gelukkig zijn dat allemaal (vrij) gezonde maaltijden, dus we kunnen ons er geen buil aan vallen. Maar het is wel oppassen dat we niet elke week voor gemak kiezen en blijven variëren. Dat proberen we nu onder andere te doen door het wekelijks afhalen van een Lekkernassûh-groentepakket. Bij Lekkernassûh neem je een abonnement en dan kun je elke week op woensdag een pakket met acht verschillende biologische groenten ophalen. De inhoud van het pakket verschilt elke week: het is maar net wat welke lokale boeren en tuinders geoogst hebben. Zo worden we elke week ‘gedwongen’ om creatief te koken, want die acht groenten moeten toch echt op!

Groentepakket van Lekkernassûh

Allemaal biologisch en uit de buurt van Den Haag.

Op ons weekmenu staat sowieso een dagje aardappels, groente en een vleesvervanger. Gerbrand is hier de specialist in krieltjes bakken met de lekkerste kruiden, dus die maakt dit altijd. Bij de vleesvervangers letten we goed op de ingrediënten. We eten namelijk ook zoveel mogelijk toegevoegd suikervrij én willen liever niet al te veel toevoegingen naar binnen werken met dit soort producten. Bij de Jumbo zijn we fan van de broccoliburger en de Woezel&Pip-sticks (bedankt voor de tip, Iris!), maar onze favoriet halen we speciaal bij de Albert Heijn: de spinazieburger mét kaas erin. Verder eten we altijd wel een keer pasta (met zelf gemaakte spinaziepesto bijvoorbeeld of de gnocchi van Iris) en rijst (de laatste tijd is een eenvoudige wokmaaltijd hier favoriet: we kunnen er veel van de groente van Lekkernassûh in kwijt. Je gooit er eventueel tofublokjes in, sojasaus, gember, knoflookpoeder, beetje kerrie, roerbakken en klaar!). Verder zijn we echte risottofans: met venkel en citroen bijvoorbeeld of met rode bietjes en geitenkaas. Of deze klassieker van Jamie Oliver, mmmm. Ook hier is Gerbrand weer de specialist, hij maakt heerlijke risotto. Nu lijkt het net of ik nooit kook, maar dat is niet zo hoor, haha 🙂 Andere favoriete gerechten zijn chili sin carne, een heerlijke pasta bolognese (met linzen) en rode linzencurry (met ananas en doperwtjes).

Vlees missen we totaal niet in onze gerechten. We eten zo’n 1 à 2 keer per week een vleesvervanger (zo’n burger dus, tofublokjes of falafel) en verder vullen we onze gerechten aan met peulvruchten, ei, kaas of noten. Met de hoeveelheid groente die wij dagelijks verorberen zit het wel goed, al scoort ik hier iets beter op dan Gerbrand 😉 Ik eet meestal een flinke salade voor de lunch, dus ik loop dan meteen al een paar honderd gram voor. En als ik dan toch eens brood eet, in het weekend bijvoorbeeld, probeer ik er alsnog wat groente op te doen. Wat spinazie eronder, tomaatjes erop of wat rauwe paprika. Maakt zo’n saaie boterham meteen een stuk lekkerder. Qua brood eet ik trouwens alleen de varianten zonder suiker/dextrose. Liefde&Passie-brood van de Albert Heijn vind ik heerlijk, maar ook de Jumbo heeft lekker brood zonder suiker en zelfs bij de Lidl is dat te halen. Het desembrood (dat niet altijd op voorraad is helaas) is suikervrij.

We koken trouwens vrijwel altijd maaltijden voor drie tot vier personen. Wat er dan overblijft, vriezen we in. Die porties gebruiken we wanneer één van ons alleen moet eten of wanneer we eens een dagje geen zin hebben om te koken of te weinig tijd hebben. Ideaal! En soms hebben we zelfs geen zin om wat op te warmen. Dan gaan we even langs het Patathoekje voor twee mediumfriet en een kaassouflé. Want aardappelen zijn ook groente, toch ;)?

Hoe groen was het toen? De vegetariër

Elke donderdag worden er op social media foto’s en berichten geplaatst met de hashtag #throwbackthursday, een kijkje in het verleden dus. En dat kan ook op een groene manier! Eens per maand duik ik de krantenarchieven van Delpher in, een vrij toegankelijke database opgezet door de KB, om te kijken: hoe groen was het toen? In deze aflevering: hoe werd er vroeger over vegetariërs gedacht? Ik had wel een boek vol kunnen schrijven, zoveel interessante, grappige en verbazingwekkende berichten kwam ik tegen. Ik hou het op deze ‘kleine’ selectie…

“Een Engelschman, zoo lezen wij, werd vegetariër en trouwde. Hij leefde van boonen- en aardappel-moes, meelpudding; wortelen en rapen. Tot ontbijt gebruikte hij enkel soep en brood. Deze sobere liefhebber begon zijn carrière met een inkomen van 2 dollars en 50 centen (Amerikaansch) per week en thans heeft hij 90.000 dollars per jaar.”

In 1878 en 1879 lees ik in de Java-bode en de Sumatra-courant berichten over een nieuwe beweging: het ‘vegetarianisme’. De krantenlezer werd daarin meteen gerustgesteld: “zij is niet gevaarlijk; haar aard is veeleer vredelievend, en zelfs weldadig, want zij streeft er naar, het menschdom op te heffen uit zijn stoffelijk en zedelijk verval.” Deze nieuwe voedingsleer werd bejubeld: “’Vegetarianisme’ is de tooversleutel, waarmee het Eden van het duizendjarig rijk eindelijk zal worden geopend.” Het verschijnsel ‘vegetariër’ was nog zo nieuw, dat enige uitleg wel op haar plaats was: “…en de liefde voor het plantengeslacht gaat bij hen zelfs zoo ver, dat zij afstand doen van alle dierlijk voedsel, in de eerste plaats natuurlijk van vleesch.” De krant benoemde drie soorten vegetariërs: de gemoedsvegetariërs, de verstandsvegetariërs en de principieele vegetariërs. De eerste groep heeft afschuw voor het dooden van dieren, de tweede groep eet geen vlees om gezondheidsredenen en de derde groep verenigt beide principes. Er was in die tijd trouwens geen onderscheid tussen veganisten en vegetariërs, er was slechts een verschil in ‘strengheid’. In het artikel in de Sumatra-courant wordt uitgebreid uit de doeken gedaan wat de vegetariërs wél eten en dat “de Vegetariër zich voor 30 cent per dag voldoende [kan] voeden.” Om de prijs hoefde je het dus niet te laten.

In 1894 wordt de Nederlandse Vegetariërsbond opgericht. Het was in het begin lastig om het bestuur te vormen, niet veel mensen stonden te springen om deze taak op zich te nemen. Er werden ook lokale afdelingen opgericht, maar de leden toonden weinig betrokkenheid en de vergaderingen vonden zij saai. Ondanks deze opstartproblemen heeft de bond in 1989 zo’n 3300 leden.

Vanaf begin 1900 tot aan het begin van de Tweede Wereldoorlog is het beeld van over vegetariërs gevarieerd. Er worden grapjes over gemaakt, vaak in stripvorm. Zoals het plaatje in de Haagsche courant in 1902 waar een meneer met maagpijn zegt: “Ik heb groote lust, vegetariër te worden.” Waarop zijn vrouw zegt: “Niet noodig! Je hebt al pleziertjes genoeg.” Of het stripje in de Nieuwe Tilburgsche Courant in 1934, waar een man de ober vraagt om “een groote biefstuk met aardappelen… veel aardappelen! Ik ben vegetariër.” In een ander stripje staat een bedelaar kwijlend voor de etalage van de slager, te wensen dat ie vegetariër was en ik vind ook een plaatje van een vegetariër die aangevallen wordt door een stier en het beest waarschuwt dat hij nu geen vegetariër meer is. Tegelijkertijd verschijnen er berichten om de positieve effecten van plantaardig eten te belichten. Zo worden er verschillende wedstrijden gehouden tussen vegetariërs en vleeseters om hun uithoudingsvermogen te vergelijken. In 1911 wandelen “twee even rijke als excentrieke Amerikanen” van Boston naar San Francisco, waarbij ze om de beurt “een kar met mondvoorraad voortduwen”. Degene “wiens body bij de aankomst in San Francisco het meest voordeelig uitziet, heeft daarmee het bewijs geleverd voor de superioriteit van zijn voedingssysteem.” Wie deze wedstrijd won, weet ik niet, maar een wedstrijd in 1933 tussen een “Noorsch vegetariër” en een “Deensch vleescheter” werd “een triomf van het vegetarisme”. In 1934 streden twee Hongaren om de eer door van Boedapest naar Rome hard te lopen, maar deze wedstrijd was onbeslist: ze “zijn te zamen in de Italiaansche hoofdstad aangekomen.”

Ook worden bijzondere vegetariërs uitgelicht in de nieuwsberichten. Zo meldt het Limburgsch dagblad in 1936: “Worstkoning wordt vegetariër”. Deze directeur van een worstfabriek “schroomde niet, zich openlijk als vegetariër te gedragen en weigerde bij feestmaaltijden iets anders te nuttigen dan groenten en fruit.” De aandeelhouders van het bedrijf waren hier niet blij mee en besloten hem te ontslaan. “De ‘worstkoning’ thans een vijand van worst, heeft tegen dit besluit een aanklacht ingediend.” En in 1940 schrijft Het volk, dagblad voor de arbeiderspartij, over een dienstplichtige die vrijgesteld werd van militaire dienst, omdat “hij zelfs bezwaar had om groenten te doden.” “Door ze rauw op te eten, nam men hun leven over, zei hij.” De rechter had hier zijn bedenkingen bij, want hoe kun je groenten eten, zonder deze te doden. De “wel zeer principiële vegetariër” gaf aan dat “men de wortel hierdoor in zijn eigen bloedsomloop opneemt”.

In de oorlog hebben mensen wel iets anders aan hun hoofd dan grapjes over vegetariërs maken. Dan is de belangrijkste vraag: mogen de vleesbonnen door vegetariërs ingewisseld worden voor extra boter of andere levensmiddelen. Het blijkt een onduidelijke en lastige kwestie, in eerste instantie krijgen de vegetariërs geen extra levensmiddelen om hun vleesloze menu aan te vullen. In 1945 vind ik een bericht dat leden van de Vegetariërsbond hier wel recht op krijgen, maar alleen op vertoon van hun lidmaatschap. Niet alle vegetariërs zijn hier blij mee: “Kan men geen vegetariër zijn zonder lid van een bond te zijn?”

In de jaren ’50 variëren de berichten. Zo wordt er “een extreme meening” geciteerd uit De Vegetarische Bode, waarin een dame mededeelde ook geen melk en kaas meer te eten, omdat “Aan dit heel proces bevruchting, zwangerschap, verlossing, kleeft enorm veel leed en zonden; daaraan wil ik als vegetariër niet mede schuldig zijn.” Volgens de schrijver die dit bericht citeert, moest deze dame “eens weten, welk proces schuldig is aan haar!” Maar er wordt ook enthousiast geschreven over een 80-jarige schrijfster van receptenboeken, die al vijftig jaar vegetarisch leeft. En in 1954 vind ik in een krantenartikel over een jubileumviering van de afdeling Friesland van de Nederlandse Vegetariërs Bond: “De volwaardigheid van een vegetarische maaltijd staat nu wetenschappelijk vast.” Eindelijk, want nu kan de bond zich volledig wijden aan het ethische standpunt, dat er jaarlijks 20 miljoen dieren voor de mens worden gedood. (Ter vergelijking: in 2012 werden er alleen al ruim 553 miljoen dieren geslacht…)

In de jaren daarna is de informatie over vegetariërs vooral informatief. Dat het voor restaurants best even wennen is om een vegetarische klant te bedienen bijvoorbeeld, waarbij de ober eerst een coupe rood ijs serveert, om deze even later vlug om te wisselen voor wit ijs: “Ik vertrouwde het niet helemaal, mijnheer.” Ook een mooie quote uit dit artikel: de vleeseter die uit eten ging met de vegetariër verbaasde zich erover dat eieren wel gegeten werden: “omdat een ei nu eenmaal al een beetje kip is”. In 1965 laat het Limburgsch dagblad weten dat er binnen het vegetarisme een nieuwe groep is ontstaan: de “Vegans” (toen nog mét hoofdletter). Zij genoten tijdens een congres onder andere van appeltaart met vegan-room, gemaakt van zeewier en sinaasappelsap. Ik ben erg benieuwd hoe romig dat smaakte… Verder wordt er in 1967 een bejaardentehuis speciaal voor vegetariërs geopend.

In 1968 vindt Vroom & Dreesmann dat het tijd is om de Nederlanders kennis te laten maken met ‘TVP’, Textured Vegetable Proteine. Het kunstvlees bevat extra veel proteïne en zou daardoor zeer geschikt zijn voor vegetariërs. Die moeten echter niets hebben van dit spul en vinden het meer een product voor vleeseters die de overstap naar een vegetarisch dieet willen maken. Maar het kunstvlees flopt, mensen vinden ‘kunst’ niet goed klinken in combinatie met een voedingsmiddel én de bereidingswijze is veel te lang. TVP moet namelijk eerst anderhalf uur weken voordat het verder bereid kan worden.

Vegetarisch eten wordt steeds normaler in de jaren die volgen en juist de consumptie van vlees staat nu meer ter discussie. De invloed van vlees eten op het milieu en de rotzooi die in vlees kan zitten, zoals antibiotica, hormonen en resten van pesticiden, zorgen ervoor dat steeds meer mensen vegetarisch gaan eten. En dat leidt ertoe dat de vegetariër eindelijk geen vreemde eend in de bijt meer is: “Meen vooral niet dat de vegetariër, zoals hij zich noemt, op een afstand herkenbaar is aan zijn wereldvreemde blik, zijn bleke gelaatskleur, geitenwollen sokken of afwijkend gedrag. Verre daarvan. De vegetariër anno 1972 is recht-toe-recht-aan. Hij is man of vrouw, rijk of arm, handarbeider of hoofdarbeider, jong of oud.”

Bronnen:

“De vegetariërs echter staan de meening voor, dat een”. “Java-bode : nieuws, handels- en advertentieblad voor Nederlandsch-Indie”. Batavia, 27-08-1878. Geraadpleegd op Delpher op 23-05-2017, http://resolver.kb.nl/resolve?urn=ddd:010484608:mpeg21:a0027

“Vegetarianisme en Vegetariërs.”. “Sumatra-courant : nieuws- en advertentieblad”. Padang, 03-05-1879. Geraadpleegd op Delpher op 23-05-2017, http://resolver.kb.nl/resolve?urn=ddd:011102452:mpeg21:a0028

https://nl.wikipedia.org/wiki/De_Nederlandse_Vegetari%C3%ABrsbond

“Onnoodig.”. “Haagsche courant”. ‘s-Gravenhage, 13-10-1902. Geraadpleegd op Delpher op 23-05-2017, http://resolver.kb.nl/resolve?urn=MMKB04:000126869:mpeg21:a0109

“DE VEGETARIëR.”. “Nieuwe Tilburgsche Courant”. Tilburg, 06-04-1934. Geraadpleegd op Delpher op 23-05-2017, http://resolver.kb.nl/resolve?urn=ddd:010237005:mpeg21:a0267

“Advertentie”. “De Sumatra post”. Medan, 23-11-1925. Geraadpleegd op Delpher op 23-05-2017, http://resolver.kb.nl/resolve?urn=ddd:010359382:mpeg21:a0034

“De mishandelde vegetariër: „En luister eens goed,”. “Provinciale Geldersche en Nijmeegsche courant”. Nijmegen, 16-11-1931. Geraadpleegd op Delpher op 23-05-2017, http://resolver.kb.nl/resolve?urn=MMRANM02:000033974:mpeg21:a0010

“Vegetariër contra Vleescheter.”. “De Telegraaf”. Amsterdam, 13-10-1911. Geraadpleegd op Delpher op 23-05-2017, http://resolver.kb.nl/resolve?urn=ddd:110560934:mpeg21:a0106

“VEGETARIëR TEGEN VLEESCHETER Wedloop”. “Bredasche courant”. Breda, 30-08-1933. Geraadpleegd op Delpher op 23-05-2017, http://resolver.kb.nl/resolve?urn=MMSAB03:000066129:mpeg21:a0099

“TRIOMF VAN HET VEGETARISME.”. “Limburgsch dagblad”. Heerlen, 30-08-1933. Geraadpleegd op Delpher op 23-05-2017, http://resolver.kb.nl/resolve?urn=ddd:010929964:mpeg21:a0154

“EEN MERKWAARDIGE WEDDENSCHAP. — Twee Hongaren, een vegetariër en een „vleescheter”, hebben onlangs een weddenschap aangegaan betreffende hun uithoudingsvermogen. De beide athleten hebben den afstand Boedapest—Rome in vijftien dagen afgelegd en zijn te zamen in de Italiaansche hoofdstad aangekomen. De wedders in de nabijheid van Rome.”. “Algemeen Handelsblad”. Amsterdam, 06-12-1934. Geraadpleegd op Delpher op 23-05-2017, http://resolver.kb.nl/resolve?urn=ddd:010663128:mpeg21:a0101

“„WORSTKONING” AVORDT VEGETARIëR.”. “Limburgsch dagblad”. Heerlen, 22-08-1936. Geraadpleegd op Delpher op 23-05-2017, http://resolver.kb.nl/resolve?urn=ddd:010929753:mpeg21:a0240

“Zelfs groenten wil hij niet doden”. “Het volk : dagblad voor de arbeiderspartij”. Amsterdam, 24-01-1940. Geraadpleegd op Delpher op 23-05-2017, http://resolver.kb.nl/resolve?urn=ddd:011117454:mpeg21:a0177

“Vragen van deze tijd ….mèt de antwoorden De vegetariërs”. “Het volk : dagblad voor de arbeiderspartij”. Amsterdam, 06-08-1940. Geraadpleegd op Delpher op 23-05-2017, http://resolver.kb.nl/resolve?urn=ddd:011117600:mpeg21:a0069

“VEGETARIERS EN VLEESCHBONNEN, Mijnheer de Redacteur.”. “Rotterdamsch nieuwsblad”. Rotterdam, 01-02-1941. Geraadpleegd op Delpher op 23-05-2017, http://resolver.kb.nl/resolve?urn=ddd:011002642:mpeg21:a0270

“Derde bespreking”. “Het volk : dagblad voor de arbeiderspartij”. Amsterdam, 20-09-1940. Geraadpleegd op Delpher op 23-05-2017, http://resolver.kb.nl/resolve?urn=ddd:011117639:mpeg21:a0159

“MENINGEN DER LEZERS Vegetariërs.”. “De waarheid”. ‘s-Gravenhage, 28-06-1945. Geraadpleegd op Delpher op 23-05-2017, http://resolver.kb.nl/resolve?urn=MMNIOD05:000171730:mpeg21:a0032

“Tijdspiegel Fijngevoelig”. “De Tijd : godsdienstig-staatkundig dagblad”. ‘s-Hertogenbosch, 30-08-1946. Geraadpleegd op Delpher op 23-05-2017, http://resolver.kb.nl/resolve?urn=ddd:011201652:mpeg21:a0052

“Diëtiste nummer één van ons land Martine Wittop Koning 80 en nog bezig met recepten”. “De Tijd : godsdienstig-staatkundig dagblad”. ‘s-Hertogenbosch, 02-02-1950. Geraadpleegd op Delpher op 23-05-2017, http://resolver.kb.nl/resolve?urn=ddd:011199693:mpeg21:a0070

“Jubileumviering vegetariërs”. “Leeuwarder courant : hoofdblad van Friesland”. Leeuwarden, 22-11-1954. Geraadpleegd op Delpher op 23-05-2017, http://resolver.kb.nl/resolve?urn=ddd:010613955:mpeg21:a0152

http://www.boerderij.nl/PageFiles/154637/001_1367409815506.pdf

“Vegetarisch ijs”. “Leeuwarder courant : hoofdblad van Friesland”. Leeuwarden, 24-04-1963. Geraadpleegd op Delpher op 23-05-2017, http://resolver.kb.nl/resolve?urn=ddd:010616526:mpeg21:a0158

“Nieuwe groep”. “Limburgsch dagblad”. Heerlen, 15-10-1965. Geraadpleegd op Delpher op 23-05-2017, http://resolver.kb.nl/resolve?urn=ddd:010526443:mpeg21:a0218

“LEVENSJOURNAAL BEJAARDEN”. “De Telegraaf”. Amsterdam, 12-05-1967. Geraadpleegd op Delpher op 23-05-2017, http://resolver.kb.nl/resolve?urn=ddd:110590397:mpeg21:a0310

“Hachee”. “De tijd : dagblad voor Nederland”. Amsterdam, 30-11-1970. Geraadpleegd op Delpher op 23-05-2017, http://resolver.kb.nl/resolve?urn=ddd:011235065:mpeg21:a0121

https://nl.wikipedia.org/wiki/Textured_vegetable_proteine

“Veel vleeseters willen werkelijkheid niet kennen”. “Amigoe di Curacao : weekblad voor de Curacaosche eilanden”. [Willemstad, 01-09-1973. Geraadpleegd op Delpher op 23-05-2017, http://resolver.kb.nl/resolve?urn=ddd:010461320:mpeg21:a0127

Vijf tips om geen eten meer weg te gooien + bonustip

Ik hang regelmatig met mijn neus boven een zak spinazie. Niet omdat spinazie een specifiek lekker geurtje heeft, maar omdat mijn favoriete bladgroente voor door mijn lunchsalades soms sneller ‘zuur’ wordt dan de houdbaarheidsdatum aangeeft. Vooral de spinazie van de Jumbo is daar bij mij berucht om, dus als het even kan haal ik mijn zakken bij de Albert Heijn. Die spinazie blijft minstens tot de houdbaarheidsdatum goed, zodat ik genoeg tijd heb om de zak leeg te eten. Want eten weggooien, dat vind ik zo zonde! Hoe ik ervoor zorg dat er zo min mogelijk voedsel in huize Van der Weg-Oosterloo de prullenbak in gaat? Ik geef je vijf tips én een bonustip!

Einde van de week: een bijna lege koelkast.

1. Maak een weekmenu
Elk weekend gaan Gerbrand en ik ervoor zitten: het bedenken van het weekmenu. We vinden het allebei niet de leukste klus, omdat we soms echt totaal geen inspiratie hebben, maar we weten hoe fijn het is om daarna de hele week niet meer te hoeven nadenken over wat we gaan eten. We halen alles in één keer in huis (speciaal daarvoor heb ik megagrote fietstassen gekocht waar twee volle boodschappentassen in kunnen) en hoeven doordeweeks alleen nog maar af en toe een versproduct of wat zuivel te halen. Zo relaxed, voor iemand zoals ik die een grondige hekel heeft aan boodschappen doen 🙂 Shoppen met een lijstje zorgt ervoor dat we nauwelijks impulsaankopen doen en omdat we doordeweeks niet vaak in een supermarkt komen, is die verleiding er dan ook niet. We halen precies genoeg voor een week en hoeven zo niets weg te gooien.

2. Kies gerechten met een aantal dezelfde ingrediënten
Als we de gerechten voor een week bedenken, proberen we vaak om met een aantal dezelfde ingrediënten verschillende maaltijden te maken. Hebben we bijvoorbeeld ergens wortelen voor nodig, dan zoeken we er een gerecht bij waar dit ook in kan. Verder proberen we zoveel mogelijk te kiezen voor ingrediënten die ook op een andere manier te gebruiken zijn. Voor de lunch of als tussendoortje bijvoorbeeld.

3. De vriezer is je beste vriend
We hebben dit jaar een nieuwe, zeer zuinige koelvriescombinatie gekocht. Het is een hoog model, maar wel minder hoog en diep dan de standaardmodellen. Deze koelvriescombinatie gaat namelijk mee naar ons tiny house. We hebben bewust voor een hoog model met een ruime vriezer gekozen, omdat we daar echt niet zonder kunnen. Wanneer we koken, maken we eigenlijk altijd iets voor vier personen. Een deel van het eten gaat de vriezer in, zodat we op dagen dat we geen zin hebben om te koken, snel iets lekkers op tafel hebben staan. Ook wanneer één van ons alleen eet, is een gevulde vriezer ideaal. Verder vriezen we restjes sausjes en andere kliekjes in om later te kunnen gebruiken bij het koken. Kokosmelk giet ik in een ijsblokjeshouder (met hartjesvorm) zodat ik blokjes kan toevoegen bij het opwarmen van bijvoorbeeld rode linzencurry waarvan ik vaak een portie in de vriezer heb staan. Tomatensaus, pindasaus, alles gaat de vriezer in zodat we het later weer kunnen toevoegen aan nieuwe gerechten.

Gezellige kokosmelkblokjes!

Ook brood gaat hier standaard de vriezer in, meteen op de dag dat we het kopen. Ik eet doordeweeks geen brood en Gerbrand vergeet het nog weleens mee te nemen en luncht dan op zijn werk. Het brood gaat er dus niet zo snel doorheen hier. Even ontdooien en we hebben altijd een plakje bij de hand. En wordt het echt te oud? Dan roosteren we het in de oven en besmeren het lekker dik met roomboter. Mmmm!

4. Kook met restjes & wat je nog in de kast hebt staan
Als we het weekmenu maken, heb ik vaak de neiging om ‘from scratch’ gerechten te bedenken. Maar regelmatig herinner ik mezelf eraan eerst te kijken wat we nog op voorraad hebben en daarmee iets lekkers te bedenken. Ik haal namelijk graag voorraadjes in huis, zodat we niet snel misgrijpen, maar dat zorgt er soms ook voor dat dingen te lang kunnen blijven staan. Eens in de zoveel tijd trek ik de keukenkastjes open en kijk ik met welke voorraad ik aan de slag kan. Meestal hoeven er dan maar een paar ingrediënten gehaald te worden om een volwaardige maaltijd te koken.

Voorraad.

We hebben bijna nooit restjes van complete maaltijden, omdat we die altijd invriezen. Maar we houden wel regelmatig ingrediënten ‘over’. Een paar lente-uitjes uit een hele bos bijvoorbeeld, die kun je toevoegen aan tal van andere recepten. Restjes bonen of kikkererwten smaken heerlijk in een salade, kunnen zo bij de falafel en passen in elke curry. En een halve komkommer snoep ik overdag weg, met wat hummus, of gooi ik door een lunchsalade.

5. Deel eten via Olio & Thuisafgehaald
Ik heb van beide sites nog niet actief gebruikgemaakt, maar ik vind het idee super! Met de app Olio kun je eten (of spullen) fotograferen en delen. Iemand anders kan dit dan gratis komen ophalen. Handig voor als je per ongeluk een verkeerde smaak chips hebt gehaald, een zak koffie hebt gehaald voor de visite maar de rest niet meer gebruikt of je toch allergisch blijkt voor die net nieuw gekochte dagcrème.

Op Thuisafgehaald kunnen fanatieke thuiskoks zich aanmelden. Je post een foto en beschrijving van het gerecht dat je gaat maken en voor een klein bedrag kan iemand een portie komen halen. Dat zouden wij een keer kunnen proberen met de extra portie die we standaard maken. En een keertje iets halen in onze buurt lijkt me ook een fijn plan, want we wonen in een multiculturele wijk met vele nationaliteiten. En dat kan niet anders dan de heerlijkste gerechten betekenen!

Bonustip 😉 Composteren
Ook al doen we nog zo ons best, soms moeten ook wij iets weggooien. Spinazie die dus toch sneller slap en nattig is geworden, bijvoorbeeld, of een paar stengels bleekselderij die echt nergens bijpasten. Alles wat rauw is, gooien we in onze compostbak. We hadden eerst een open composthoop en die deed het super. Binnen een paar maanden was er onderop goede, zwarte grond ontstaan en kropen er veel blije wormen in rond. Nu hebben we een compostbak gekregen en gaat al ons GFT-afval daarin. Ik ben benieuwd of deze net zo goed composteert, ik heb gelezen dat het soms te warm wordt daarbinnen waardoor het eerder verrot dan composteert. We zullen zien! In elk geval hergebruiken we ons GFT-afval op deze manier om onze tuin van voeding te voorzien of plantenpotjes te vullen met verse aarde. Zo voelt het net wat minder erg om eten weg te gooien. Gekookte etensresten kun je beter niet op de composthoop gooien, die moeten toch echt bij het restafval.

Heb jij nog tips om voedselverspilling tegen te gaan? Ik ben benieuwd!

De Vijf: favoriete vegetarische recepten

De Vijf: vegetarische vleesvervangers

De Vijf is een rubriek waarin ik vijf (goh, wat een verrassing!) favorieten deel. Vijf favoriete groene items bijvoorbeeld, of vijf fijne groene websites. Vijf groene locaties misschien of vijf groene bloggers. Alles kan in ‘De Vijf’! Dit keer inspiratie voor in de keuken: mijn vijf favoriete vegetarische recepten. Die Gerbrand en ik misschien wel iets té vaak eten 😉

Pasta Bolognese
We hebben dit gerecht al een aantal keer aan gasten voorgezet en die vragen altijd om nóg een bordje. In deze pasta bolognese gebruikt Jamie Oliver linzen in plaats van gehakt. Dat geeft het gerecht eenzelfde soort structuur en maakt het tegelijkertijd nóg voedzamer! En als je begint met koken en je gooit de basisingrediënten in de pan om 20 minuten te sudderen, dan ruikt het meteen goddelijk in de keuken. Stukje ciabatta erbij en je bent klaar voor een gezellige avond Italiaans dineren.

Chili sin carne
Nog een super recept van Jamie, chili maar dan zónder de carne. En ook hier heeft hij het vlees slim én gezond vervangen, namelijk door zoete aardappel. Die gooi je eerst zo’n drie kwartier met kaneel en chilipoeder in de oven en daarna gaan de blokjes aan het eind door de chili. Zoooo lekker! Ik vind deze variant eigenlijk veel lekkerder dan de optie met vlees. En het is handig in een grote portie te maken, zodat er lekker veel mensen kunnen aanschuiven.

Curry met geroosterde paprika en kikkererwten
Curries, je kunt me ervoor wakker maken. Sowieso ben ik meer van de pittige, kruidige gerechten, dan van romige maaltijden en met een curry zit ik dan meestal goed. Deze vegan curry van Culy.nl is makkelijk én superlekker! Goed, het is even een klusje om het velletje van de geroosterde paprika’s af te pulken (pas op, heet!), maar daarna maak je er wel de lekkerste currysaus mee. Dit recept zit bomvol gezondheid: spinazie, paprika én kikkererwten. Bonustip: maak een extra grote pan en vries een portie in voor een dag dat je echt geen tijd hebt om te koken. Curries smaken altijd lekkerder op ‘kliekjesdag’.

Risotto
Eh, dit begint een Jamie Oliver-lijstje te worden… Maar die man maakt gewoon heerlijke gerechten! Dit basisrecept voor risotto moet zéker in dit lijstje. Je kunt hier niet de mist mee in gaan. Ok, het is geen groenterijk gerecht en met deze hoeveelheden parmezaan en roomboter voel je tijdens het eten je heupen breder worden, maar jongens, dit is hoe comfort food bedoeld is! Een recept voor een lange, luie zondag en dan met je bord op de bank.

Ratatouillequiche
Hou je bij dit recept vooral niet in met de hoeveelheid groente die je erin stopt. Dit is zo’n gerecht dat ideaal is voor aan het einde van de week, als die groentela met restjes leeg moet. Ik versier deze quiche altijd met gehalveerde tomaatjes bovenop en voeg aan het eiermengsel nog wat extra kruiden toe, zoals chilipoeder en kerrie. Ik eet de quiche daarna met wat rauwe spinazie erbij, zodat ik nóg meer groente binnenkrijg. Kan ik meteen die risotto van Jamie weer compenseren 😉 Ook handig: je kunt deze quiche gemakkelijk van tevoren klaarmaken als je eters krijgt en snel even opwarmen als je aan tafel wilt. Dan hoef je niet de hele tijd in de keuken te staan en kun je je bezighouden met je visite in plaats van met het koken. In ons huis, met een aparte keuken, is dat wel zo gezellig.

Eet smakelijk!

Groentje van de maand: gemeente Den Haag

Het wiel zelf uitvinden qua groener leven is helemaal niet nodig: er zijn zoveel mensen bezig met mooie groene initiatieven! Heel inspirerend en ik leer graag van hen. Daarom vind je op groenemanieren.nl elke maand een interview met een groen doener én zet ik elke maand een persoon, organisatie of website in de spotlights onder de titel ‘Groentje van de maand’.

Groentje van de Maand?
Dat is deze keer de gemeente Den Haag, mijn woonplaats 🙂 Op 24 oktober 2015 kreeg zij de titel ‘Fairtrade Gemeente’ toegewezen. En in januari van dit jaar konden zij bekend maken dat ze deze nóg twee jaar mogen voeren. Den Haag is hiermee één van de 73 gemeenten met dit stempel, ontvangen van de onafhankelijke jury van Fairtradegemeenten.nl.

Iedereen aan de fairtrade producten!
Den Haag en de werkgroep Fairtrade van Duurzaam Den Haag zetten zich in om fairtrade producten te promoten in de gemeente. Natuurlijk koopt de gemeente zelf zoveel mogelijk fairtrade in, maar ook stimuleren zij organisaties, detailhandel, horeca en bewoners om fairtrade te kopen. En dat vooral ook te laten zien! Ook worden er activiteiten op scholen en bij organisaties georganiseerd om de kennis en betrokkenheid bij fairtrade te vergroten én wordt er geprobeerd zoveel mogelijk media-aandacht te genereren.

Wat Den Haag zoal gedaan heeft om zichzelf Fairtrade Gemeente te mogen noemen? In 2015 lag de nadruk op het ontdekken van fairtrade producten in de gemeente. In 2016 hebben zij onder andere tijdens de Sustainable Fashion week in oktober fair fashion onder de aandacht gebracht met een rondleiding langs eerlijke winkels, was de werkgroep aanwezig op bijvoorbeeld de Haagse Energiebeurs en de Haagse Dag van de Aarde en is er permanente aandacht voor fairtrade bij het Duurzaam Loket in de Centrale Bibliotheek. Zo maken ze het voor iedereen mogelijk om kennis te maken met fairtrade en te proeven van de verschillende producten die op deze manier aangeboden worden.

Waarom zou je fairtrade producten kiezen?
Met het kopen van fairtrade producten wordt eerlijke handel gestimuleerd. Ondernemers in ontwikkelingslanden krijgen zo een eerlijke prijs voor hun producten, hun levensomstandigheden worden daardoor verbeterd en de toekomst van hun bedrijf ziet er rooskleuriger uit. Fairtrade producten zijn daarnaast lekker én betaalbaar. Er is dus geen enkele reden om niet fairtrade te kopen wanneer je de keuze hebt. En gelukkig kun je in Den Haag dus steeds meer fairtrade producten tegenkomen. Meer weten over fairtrade? Check dan dit filmpje.

Doe mee,
en winkel eerlijker! Omdat Den Haag zich actief bezighoudt met het vergroten van het fairtrade aanbod, kun jij hiervan profiteren. Er zijn al veel winkels en horecabedrijven waar je met een goed gevoel kunt shoppen, eten en drinken. Via deze link zie je welke winkels fairtrade producten verkopen en hier vind je in welke horecazaken je kunt genieten van bijvoorbeeld een eerlijk bakje koffie. Woon je niet in Den Haag? Er zijn nog 72 andere gemeenten die zich ook actief bezighouden met het promoten van fairtrade. Via deze link kun je checken of jouw gemeente dat doet.

De werkgroep in Den Haag zoekt trouwens nog ambassadeurs en campagnevoerders. Heb jij zin om je vrijwillig in te zetten voor dit goede doel? Meld je dan via fairtrade@duurzaamdenhaag.nl aan voor meer informatie over hoe jij kunt helpen.

Van rasechte vleeseter naar vegetariër (en bijna 50 kilo lichter)

Vlees, ik hield er zo van. Ik plande elke maaltijd rondom het type vlees dat ik wilde eten (ok, behalve het ontbijt) en in restaurants koos ik vaak voor een flink stuk vlees. Lady steak? Nee hoor, doe mij maar die grote! Ik was een rasechte vleeseter en moest er niet aan denken om dat op te geven. Waarom? Hoezo? Vlees heb je toch nodig? En het was zo lekker! Maar zeg nooit nooit, want nu ben ik toch echt vegetariër. Watskeburt?

Zo’n vier jaar geleden zette ik de eerste stappen naar een ander eetpatroon. Ik had daarvoor geen vooropgezet plan of dieet. Nee, de trigger was een flinke psychische dip. Ik zat mezelf enorm in de weg en raakte daarin behoorlijk verstrikt. Op aanraden van mijn psycholoog destijds ging ik mindfulness yoga doen om mezelf en mijn balans weer terug te vinden. Zo’n flinke dip ben je niet 1, 2, 3 kwijt en omdat ik zoveel spanning in mijn lijf had, ging eten wat lastiger. Ik deed wel mijn best om elke dag genoeg binnen te krijgen, want ik voelde me al rot genoeg, maar dat lukte niet altijd. Ik viel dus wat af, een paar kilo, niets schokkends. Daarnaast leerde ik bij yoga mijn lichaam beter kennen en ik kreeg zin om wat meer te sporten. Ik bedacht me dat het geen kwaad kon om te proberen nog wat meer af te vallen, op een gezonde manier. Ik had namelijk zwaar overgewicht met een bmi van 35. Ik riep toen altijd hard dat ik daar geen problemen mee had (nu weet ik wel beter), maar gewicht verliezen leek me toch een gezonde keuze. En wellicht zou ik daardoor nog sneller weer goed in mijn vel zitten.

Kleine stapjes
Ik begon veranderingen aan te brengen in mijn voedingspatroon: ik ging kleinere porties eten (dat betekende vooral niet nóg een bord opscheppen ‘s avonds), gebruikte steeds minder pakjes en zakjes en at juist meer groente en fruit. Al deze stappen zette ik niet in één keer, maar geleidelijk veranderde ik steeds wat anders aan mijn manier van eten. De belangrijkste keuze die ik toen maakte was het schrappen van producten met toegevoegde suikers. Ik weet niet eens meer hoe ik tot die beslissing kwam, maar het voelde als een hele logische stap. Natuurlijk wist ik dat teveel suiker niet gezond is, maar zoveel suiker at ik toch niet? Ik begon te letten op de ingrediënten van de producten die ik at en werkelijk in alles zat suiker. Soms maar een beetje, ter conservering of voor een ‘gezond’ bruin korstje en soms heel veel, zoals in de cruesli die ik elke ochtend in een behoorlijke portie at of de diepvriespizza die ik wekelijks at. Dat ik dagelijks zoveel suiker binnenkreeg, terwijl ik geen snoep at, frisdrank dronk of suiker in mijn thee gooide, verbaasde me enorm.

Toegevoegd suikervrij eten was voor mij de grootste omslag in mijn voedingspatroon. Het beïnvloedde alles: voor elke maaltijd moest ik compleet andere keuzes maken. Mijn cruesli verving ik door suikervrije muesli, mijn broodlunch werd een goed gevulde salade en bij het avondeten moest ik alles zelf maken en kruiden. En ik ontdekte dat er in heel veel vlees en vleeswaren suiker zit. En dat terwijl ik vlees zo lekker vond… Ik merkte echter de effecten van minder suiker eten. Ik voelde me fitter, viel af (ook door het meer bewegen uiteraard) en mijn dagelijkse hoofdpijn (die ik al sinds mijn puberteit had) begon te verdwijnen. Hoe meer ik las over de effecten van suiker op je lichaam, hoe meer het me ging tegenstaan. En vlees met suiker dus ook. Ik sprak met mezelf af: thuis geen vlees meer, maar buiten de deur kon ik daar nog wel voor kiezen. Dat zou ook schelen in ‘gedoe’ bij het eten bij anderen. Zij hoefden dan niet speciaal voor mij iets anders te koken.

Kilo’s vlogen eraf
Door mijn compleet nieuwe voedingspatroon en het sporten viel ik af. Twintig kilo, dertig kilo, het bleef maar doorgaan. Ik was ooit al eens 21 kilo afgevallen door op een ‘echt’ dieet te gaan, maar toen ik daarna weer ‘normaal’ ging eten, zaten al die kilo’s plus nog een hoop extra er zo weer aan. Deze keer was de ervaring echter totaal anders. Ik voelde me beter dan ooit: fit, minder vermoeid, geen migraine meer en de kilo’s vlogen eraf. En mijn nieuwe eetpatroon beviel me eigenlijk veel beter dan mijn oude. Ik at veel lekkerder en gevarieerder en daardoor voelde het helemaal niet als een dieet. Omdat ik geen idee meer had hoeveel ik nog kon afvallen en eigenlijk niet eens een streefgewicht had, besloot ik dat helemaal los te laten. Ik zou gewoon doorgaan met deze fijne manier van leven en maar te zien waar het schip gewichtstechnisch zou stranden. Uiteindelijk verloor ik 47 kilo en die zijn er nu, 3 jaar later, nog steeds af. Mijn bmi is nu keurig: 22.

 

Flexitariër?
Ik voelde me goed als flexitariër en had niet het idee dat ik dat nog verder zou veranderen. De keren dat ik vlees at in de maand waren op één hand te tellen en dat vond ik eigenlijk prima. Tot ik steeds meer groene keuzes ging maken en daardoor ook meer las over de impact van de vleesindustrie op het milieu en de dieren. Natuurlijk wist ik dit al wel, maar het was op de een of andere manier nooit echt tot me doorgedrongen. Of ik wilde het niet laten doordringen… Ergens had ik het idee dat mijn vleesconsumptie niet bijdroeg aan al die problemen. Ik at het zo weinig, dat kon toch geen kwaad? En als ik maar niet herkende dat het een dier was geweest, dan kon ik het met een gerust hart eten en dacht ik niet aan wat dat dier meegemaakt moest hebben voor het op mijn bord belandde.

Toch ging het weinige vlees dat ik at me steeds meer tegenstaan. Het voelde steeds minder logisch om buiten de deur wel vlees te eten én omdat ik het zo weinig at, hadden mijn darmen het er erg zwaar mee. Het voelde na elke sporadische vleesmaaltijd niet goed. In december ging het knopje daarom definitief om: ik zou volledig vegetarisch gaan eten. De stap was nog maar zo klein, deze verandering kostte me nog maar zo weinig moeite, ik kon het gewoon niet meer uitstellen.

Echt geen vlees meer
Ik ging in een paar jaar tijd van rasechte vleeseter naar een bijna vijftig kilo minder wegende vegetariër. Wie dat tien jaar geleden tegen me gezegd zou hebben, had ik hard uitgelachen. Maar ik wil nooit meer terug naar die oude Natasja, ik zou wel gek zijn als ik dat zware, logge lichaam, die onzuivere huid, vermoeidheid, migraine en dagelijkse hoofdpijn terug zou willen. En ook al wordt er niet direct een kip of koe minder geslacht omdat ik het niet eet, elke bewuste keuze helpt mee en hoe meer mensen bewuster gaan eten, hoe groter het effect zeker zal zijn!