Tag: groen leven

Samen groener doen

Samen werken aan een groen leven

Veel mensen die hier komen lezen, doen hun best om groen te leven en dat vind ik super! Een groen leven: dat betekent voor iedereen iets anders. Sommigen proberen zo zero waste mogelijk te leven, anderen besparen flink op hun energie en hebben bijvoorbeeld geen auto. Je kunt de nadruk leggen op het kopen van alleen fair fashion of zoveel mogelijk biologisch eten. Misschien ben je wel vegetariër of veganist. Je doet hoe dan ook je best om bewuste en duurzame keuzes te maken. Voor mij geldt hetzelfde: ik doe mijn best om mijn ecologische voetafdruk steeds verder te verkleinen. Soms zet ik daarin grote stappen, door bijvoorbeeld vegetariër te worden en straks in een off-grid tiny house te gaan wonen en soms zijn de stapjes een stuk kleiner, op zero-waste-gebied bijvoorbeeld.

Ik denk er vaak over na welke invloed mijn acties hebben. Soms heb ik het gevoel dat wat wij doen toch geen zin zal hebben. Die paar liter water die we per dag besparen door het op te vangen tijdens het douchen of het wassen van groente, die paar plastic verpakkingen die we bewust vermijden of die spullen die we niet kopen: wereldwijd gezien is het amper een druppel op de gloeiende plaat te noemen. En zal het zoveel verschil maken dat wij geen vlees meer eten als de consumptie in andere landen alleen maar toeneemt? Ik roep mezelf al snel tot de orde als ik zulke gedachten heb, want als iedereen zou denken dat zijn of haar acties geen verschil maken, dan zal er zeker niets veranderen. Niets doen is geen optie, dus ik ga vrolijk door om mijn manieren steeds groener te maken.

Samen werken aan een duurzame samenleving

Een ander punt waar ik veel mee bezig ben, is hoe ik en jij, de groene lezer aan de andere kant van het scherm, anderen kunnen stimuleren of tenminste kunnen interesseren om op hun manier groener te leven. Want ook al zijn veel mensen supergoed bezig met een bewust en duurzaam leven, er zijn er minstens net zoveel die daar (nu nog) niets om geven. Voor wie een groen leven vooral een negatief hippie-geitenwollensokken-doe-maar-normaal-dan-doe-je-al-gek-genoeg-imago heeft. Mensen voor wie het misschien al lastig genoeg is om de eindjes aan het einde van de maand aan elkaar te knopen, laat staan dat ze zich dan ook nog druk gaan maken om een groen leven. Of mensen voor wie het allemaal een ver-van-hun-bed-show is en die gewoon niet weten waar ze zouden moeten beginnen. Jij kent er misschien ook genoeg in jouw omgeving. Ze zijn niet expres niet-groen, het is gewoon iets dat niet in hun systeem zit.

Ik begrijp ze wel, want ook ik ben niet als minimalistische vegetariër met een tinyhousewens geboren. Ook ik moest eerst bewust worden van de impact die wij mensen op onze planeet hebben en daarna inzien dat ik daar ook een steentje aan bijdraag. Dat de manier van leven die ik normaal vond, helemaal niet zo normaal is. Dat genoeg genoeg is en dat een groen leven niet betekent dat je niet meer comfortabel kunt leven. En ik leer elke dag bij, door alles wat ik lees en zie. Ik maak fouten, val soms weer terug in oude gewoonten, baal af en toe flink dat ik niet álles nu meteen kan veranderen en merk soms dat ik in een groene bubbel leef en dat mijn manier van leven buiten deze bubbel niet altijd logisch is voor anderen.

Ik zou zo graag veel meer impact willen hebben, meer doen dan alleen mijn eigen voetafdruk verkleinen. Dat is de reden dat ik hier op groenemanieren.nl schrijf en zelfstandig ondernemer ben geworden. Om tijd en energie vrij te maken voor groene projecten die grotere groepen mensen kunnen bereiken. Projecten die al die kleine druppels vangen en samenvoegen tot een flinke emmer water om op die gloeiende plaat te gooien. Achter de schermen ben ik hier druk mee bezig: ik onderzoek op welke gebieden ik waarde kan toevoegen met de ervaring die ik heb en probeer uit te vinden waar behoefte is aan mijn energie en tijd. Het is een spannende reis met een nog onbekend ‘eindpunt’, maar eentje die ik met hart en ziel maak.

Maar misschien kan ik ook hier al wat meer impact hebben dan alleen het schrijven van artikelen over mijn eigen stappen. Ik weet hoe lastig ik het zelf soms vind om een goede, groene keuze te maken en denk dat jij misschien vaak in hetzelfde schuitje zit. Wellicht baal jij ook zo van die zak met plastic afval die elke week toch weer vol zit. Of worstel jij soms ook met het kiezen tussen de betaalbare optie of de duurdere groene optie. Laten we het dan samen aanpakken! Vertel me jouw uitdagingen, alledaagse problemen en moeilijke momenten. Deel met mij jouw groene successen en slimme tips en inspireer mij om een nieuwe stap te zetten. Ik duik in wat jij met me deelt en zal erover schrijven op deze site. Zodat jouw stappen én die van mij én die van andere lezers, samen nét iets meer impact kunnen hebben.

Doe je mee?

Op naar een blauw leven!

Blauw leven, circulaire economie, leefregels van BlueCity Rotterdam

Blauw leven? Deze site heet toch Groene Manieren? We zijn bezig met het vergroenen van ons leven, toch? Ja, maar BlueCity in Rotterdam wil iedereen ook graag blauwer maken. De Blauwe Economie staat voor de circulaire economie: een economie waarin kringlopen gesloten zijn en het afval van de één, een grondstof voor de ander is. Er zijn al veel bedrijven bezig met circulair ondernemen, maar het onderwerp moet ook op de kaart van de consument gezet worden, vinden ze bij BlueCity. Daarom hebben zij de campagne ‘Bring Back Balance’ gelanceerd, om uit te leggen wat de circulaire economie nu precies is en hoe jij en ik daaraan kunnen bijdragen.

BlueCity is gevestigd in Tropicana in Rotterdam, het pand waar tot een paar jaar geleden een tropisch zwemparadijs zat. Nu is dit de plek waar zo’n dertig ondernemers zich bezighouden met circulair ondernemen. Zo maakt Fruitleather Rotterdam daar leer van fruit dat op de markt weggegooid wordt, maakt KEES mode en accessoires van oude fiets- en autobanden en transformeert OKKEHOUT afvalhout tot prachtige meubels. Ook RotterZwam is gevestigd in BlueCity. Helaas zijn de kelders waar zij zaten in mei getroffen door een brand en is een groot deel van hun inboedel verwoest door het roet. Met hulp van veel gulle donateurs, vrijwilligers en andere ondernemers zijn ze nu gelukkig weer bezig met het opbouwen van hun bedrijf. In deze aflevering van Pioniersplekken krijg je een mooi beeld van alle toffe dingen die er gebeuren in BlueCity.

Blauw leven in de circulaire economie, Earth Overshoot Day, BlueCity

De circulaire economie is voor een groot deel een zaak van producenten. Zij zullen zich actief moeten inzetten om hun kringlopen te sluiten en ervoor te zorgen dat hun productie niet alleen maar grondstoffen aan de aarde onttrekt, maar dat zij spullen leveren gemaakt van materiaal dat er al is en dat hernieuwbaar is. Helaas is nu nog steeds het tegenovergestelde waarheid: elk jaar worden er meer grondstoffen gebruikt dan de aarde ons kan geven in datzelfde jaar. Earth Overshoot Day brengt dit helder en confronterend in kaart. Zij berekenen elk jaar de datum waarop we door onze voorraad grondstoffen heen zijn. In 1970 was dat precies op 31 december, in 2000 op 1 november en dit jaar valt Earth Overshoot Day al op 2 augustus… Als we zo doorgaan, hebben we in 2030 twee aardes nodig om ons te voorzien van genoeg grondstoffen. En dat is natuurlijk geen optie.

Vijf leefregels voor een blauw leven, van BlueCity Rotterdam

Het is leuk en aardig om af te wachten tot de producenten hun productieproces circulair gaan inrichten, ondertussen kunnen wij als consument ook ons steentje bijdragen. Wat jij en ik kopen, laat zien wat wij belangrijk vinden. En daar zijn producenten gevoelig voor. BlueCity wil het je gemakkelijk maken om je gewoonten te verblauwen en helpt je de komende tijd op weg met Praktische Blauwe Leefregels. Dat zijn: 1. Gebruik alles, 2. Eet voornamelijk planten, 3. Vervang iets door niets, 4. Bevraag alles en 5. Benut wat lokaal voorhanden is. Per leefregel geven ze je tips en praktische ideeën zodat je zelf kunt meebouwen aan een blauwe circulaire economie. Hier vind je de tip voor leefregel 1: Gebruik alles, een recept voor #weggooigroentesoep. En nee, dat betekent niet dat je de soep weggooit 😉 Ik ben benieuwd naar de volgende tips, op naar een blauwgroen leven!

‘Zo doe ik dat gewoon’: wanneer gewoon ineens niet meer zo logisch is

Waarom gewoonten niet altijd logisch zijn.

Mijn dagen zijn gevuld met allerlei handelingen die ik al jaren uit gewoonte doe. Dat ene kopje koffie bij het ontbijt, dagcrème op mijn gezicht smeren, de manier waarop ik mijn fietsslot onder mijn zadel bind, de plek waar ik mijn sleutels neergooi als ik thuiskom, hoe ik een paprika snij en de manier waarop ik mijn kussen opklop voor ik ga slapen. Om er maar een paar te noemen. Over de meeste handelingen hoef ik niet na te denken, die gaan automatisch. Gelukkig maar, want anders zou elke dag een stuk meer energie kosten. Veel routines zijn nuttig: ze zorgen ervoor dat je handige basishandelingen verricht zonder al te veel moeite. Maar niet elke gewoonte is even logisch, als je er over na gaat denken.

Ik ben al geruime tijd bewust bezig met het aanpassen van mijn levensstijl, op allerlei gebieden. En wanneer je verandert, dan word je je bewust van gewoonten die ineens zo gewoon niet meer zijn. De grootste verandering begon, heel cliché, rond mijn dertigste. Ik raakte in een dipje en ging aan de slag om me weer fijn in mijn vel te voelen. Ik ging meer bewegen en nam mijn voedingspatroon onder de loep. Wat je in je mond stopt, is voor een groot deel ook maar net wat je gewend bent. Ik was een vleeseter, want dat aten we thuis ook elke dag. Ik lette niet bewust op de ingrediënten, want ik at ‘gewoon’ wat er in de supermarkt aangeboden werd. Maar door me daarvan wél bewust te worden, veranderde ik stap voor stap wat ik at. Elke gewoonte die ik veranderde, leidde tot het veranderen van weer een andere gewoonte, het werd een logisch pad. Door mijn keuze om zo min mogelijk toegevoegd suiker te eten bijvoorbeeld, ging ik van brood als lunch naar salades vol groente en van vleeseter naar vegetariër.

Ik pakte niet alleen mijn lijf aan, ook mijn hoofd kon wel wat verandering en vooral rust gebruiken. Ik begon de spullen in mijn huis met andere ogen te bekijken. Al die volle kasten, al die dingen die stof stonden te verzamelen en alles wat ik nog steeds dacht nodig te hebben: het was een gewoonte om te kopen waar ik ‘behoefte’ aan had en het was dus ‘logisch’ dat ik ‘gewoon’ meer opbergruimte nodig had. Dat het ook anders kon, daar kwam ik na veel opruimronden achter. Ik had niet méér nodig, maar minder. Minder bezitten én minder aanschaffen, dat zorgt voor rust.

Over veranderen en gewoonten

Naast de Reus van Rotterdam, die 2.37 meter lang was. Ik voel me klein!

Elke gewoonte die ik veranderde, werd vervangen door een nieuwe gewoonte. Dat is niet gemakkelijk. Het kost namelijk energie om iets anders te doen dan je gewend bent. Je moet er over nadenken, het kost meer tijd, kortom: het kost moeite. Onze hersenen vinden dat niet zo gezellig, zij besteden het liefst zo min mogelijk energie aan een taak. En als het lastig wordt, haken ze al helemaal snel af. Allemaal energieverspilling, het moet efficiënter! Het liefst willen ze dat je weer teruggaat naar je oude gewoonte, de routine die al geprogrammeerd staat en die hen nauwelijks energie kost. Daarom is het zo lastig om gewoonten te doorbreken: het ongemakkelijke gevoel kan ervoor zorgen dat je toch maar weer doet wat je altijd al deed.

Om groener te leven bekijk ik mijn gewoonten opnieuw kritisch. Elke dag douchen, dat hoeft eigenlijk niet. Elke ochtend ontbijten met yoghurt én kwark kan ook best anders. Het gas uitzetten als de rijst al aan de kook gebracht is, mijn kleding niet zomaar meer ergens kopen: hoe meer stappen ik zet op het gebied van duurzaamheid en hoe meer ik erover lees, hoe meer ik me realiseer welke gewoonten helemaal niet zo logisch zijn.

Stap voor stap pak ik ze aan, op een manier die bij mij past. Natuurlijk, er zijn altijd mensen die groener zijn dan ik. Iedereen begint op een ander punt en elk pad is anders. Dat maakt mijn keuzes niet slechter of beter dan die van een ander. Ook is het lastig om niet te snel te willen: het liefst is morgen alles anders! Maar dat kan niet. Nieuwe gewoonten aanleren kost tijd én moeite. Bovendien zijn niet alle gewenste veranderingen nu al zichtbaar. Ik leer door het gewoon te doen 🙂

Waarom wij in een tiny house gaan wonen

Het is sinds kort echt écht aan het worden: we werken samen met een architect om ons tiny house te laten ontwerpen en zijn ons al aan het oriënteren op aannemersbedrijven die het voor ons zouden kunnen gaan bouwen. Als alles goed gaat, beginnen we nog dit jaar met de bouw van ons mini-paleisje en kunnen we er hopelijk in de lente van 2018 in gaan wonen. Maar waarom willen we eigenlijk in zo’n klein huisje gaan wonen?

Ik ben al een aantal jaren bezig met ontspullen en opruimen. Dit werd in eerste instantie aangewakkerd door een flinke dip waar ik rond mijn dertigste in terechtkwam. Ik merkte dat het opruimen van overbodige spullen en (toen nog) rommel me hielp om meer rust in mijn hoofd te krijgen. Samen met een flinke verandering in mijn levensstijl (anders eten en meer bewegen) kwam ik uit de dip en voelde me lichamelijk en geestelijk weer fit. Ik ontmoette de liefde van mijn leven, ging samenwonen, verhuizen en maakte steeds bij elke stap korte metten met een hele hoop spullen. Doordat ik veel las over minimalistisch leven, zag ik ook vaak de prachtigste tiny houses voorbij komen. Mooie, houten huisjes met een efficiënte én Pinterestwaardige inrichting die er knus en rustgevend uitzagen. Ik ging me verdiepen in de filosofie achter tiny housing en deze bleek perfect aan te sluiten op de wensen die ik heb: een duurzamer en groener leven in een huis met een zo klein mogelijke ecologische voetafdruk. Een gewoon huis kopen heeft me altijd al de kriebels bezorgd en dan niet de goede soort. Als ik al ooit een huis zou bezitten, dan zou dat een zo duurzaam en energiezuinig mogelijk stekje moeten zijn. Maar de kosten voor zo’n woning zijn schrikbarend en ik wil juist een vrijer leven: minder afhankelijk zijn van vaste lasten zodat er meer ruimte is om mijn leven in te richten zoals dat voor mij goed voelt.

Bij Marjolein in het klein op bezoek 🙂

Natuurlijk praatte ik hier veel met Gerbrand over en ook hij raakte enorm enthousiast over het idee om in een huisje van maximaal 24 vierkante meter te gaan leven. Vanaf dat moment zijn we samen aan de slag gegaan om deze droom werkelijkheid te laten worden. Omdat leven in een tiny house meer is dan alleen maar heel klein gaan wonen en we voor heel wat uitdagingen komen te staan, besloten we onze ervaringen bij te houden op een blog: www.vangrootnaarklein.nl. En waarom zouden we wachten met een groener leven totdat we in ons tiny house wonen? Ook in onze huidige woning kunnen we al duurzame stappen zetten. Bovendien valt er nog heel veel te ontspullen, voordat we met onze bezittingen en drie katten in het tiny house passen. En dat doen we liever in kleine stappen, zodat we kunnen wennen aan het loslaten.

Er zijn voor ons drie hoofdredenen om in een tiny house te gaan wonen: omdat we denken dat wonen en leven duurzamer kan, met respect voor mens, dier en milieu. Omdat we geloven dat het ook met minder kan: het brengt rust om minder spullen te willen kopen en bezitten. En omdat we graag financiële vrijheid willen hebben en het een optie is om dit te bereiken door de kosten voor ons levensonderhoud zo laag mogelijk te maken. Een tiny house bouw je voor een bedrag tussen de 35.000 en 50.000 euro. Dat is een bedrag dat je in een vrij korte periode (een aantal jaren) kunt afbetalen. Zo hebben we straks geen hoge hypotheeklasten of huurkosten meer. En door ons huis off grid te maken (stroom opwekken met zonnepanelen, regenwater opvangen om mee te douchen, geen aansluiting op de riolering, maar een composttoilet) zijn ook die vaste lasten weg. En zorgen we voor een kleine ecologische voetafdruk. Win-win dus!

En even met Marjolein op de foto natuurlijk. Nadat we in haar tiny house waren geweest, wisten we het nóg zekerder: dit willen wij ook!

Wonen in een tiny house is (nog) erg nieuw in Nederland en dat betekent dat we voor veel uitdagingen staan. Hoe krijgen we de financiering rond? Waar kan ons huisje staan? Lukt het ons om genoeg energie op te wekken om het vooral in de winter warm genoeg te hebben? Valt er genoeg regen om te kunnen douchen? Hoe gaan we de was doen als we straks geen wasmachine meer hebben? En dit is nog maar het puntje van de ijsberg… Maar we geloven dat het allemaal goed gaat komen als we het maar gewoon doen en de dingen die op ons pad komen één voor één aanpakken. Leven in een tiny house met alles wat daarbij komt kijken is onze droom en we werken er hard aan om deze binnen afzienbare tijd werkelijkheid te laten worden! Als je onze reis wilt volgen, ben je van harte welkom op www.vangrootnaarklein.nl En mocht je vragen hebben over deze onderneming, laat het gerust weten!