Tag: kleding

Groen het huishouden doen: tips voor buiten de was drogen

De was buiten drogen: scheelt geld en is goed voor het milieu.

Ik vind weinig lekkerder dan slapen in een bed met lakens die ik die dag schoon van de waslijn buiten heb geplukt. Ze ruiken dan zo lekker! En wat ik ook fijn vindt van de was buiten drogen is dat je het dezelfde dag gewassen, gevouwen en schoon in de kast kunt hebben. Jaja, hier komt de huisvrouw in mij naar boven hoor! Als we de was binnen drogen, staat het meestal in de kleine slaapkamer waar ook onze kledingkast staat. Omdat het rek daar niet in de weg staat en de was binnen wel twee dagen nodig heeft om echt goed te drogen, blijft het daarna vaak gewoon hangen. Tussendoor plukken we dan de items eraf die we nodig hebben. Lang niet zo bevredigend als de was buiten laten drogen en daarna meteen fris in de kast te leggen!

Wassen én de was drogen zijn flinke uitdagingen, straks in ons tiny house. Niet alleen hebben we geen ruimte (en energie) voor een wasmachine, ook het drogen van de was zal wat creativiteit vergen. In de lente en zomer hangen we het natuurlijk buiten, maar wat doen we als het regent? En in de herfst, als de luchtvochtigheid heel hoog is? Of in de winter, wanneer het heel koud is? Binnen drogen is geen goed plan, dan krijgen we te veel vocht in huis. Een vochtig huis is minder goed te verwarmen en het verwarmen kost meer energie. Het lijkt me sowieso verstandig om een plekje buiten te maken met waslijnen onder een afdakje, voor de kleine wasjes die we met onze camping/handwasmachine zullen doen. Dan kan het ook naar buiten als het regent. Geen idee hoe snel het dan droogt, maar het is het proberen waard. Ik zie mijn Turkse achterbuurvrouw regelmatig dapper de was buiten hangen op de meest grijze dagen. Als het dan regent, gooit ze er gewoon een groot plastic zeil overheen. En voor grote wassen, zullen we af en toe vrienden lief aankijken óf naar de wasserette gaan. Mochten we met meerdere huisjes op een locatie komen te staan, dan is er misschien de mogelijkheid om een gezamenlijk washok te maken. Dat zou perfect zijn!

Naast dat de was zo fijn ruikt als het buiten gedroogd is, is het ook nog eens goed voor je portemonnee én voor het milieu om geen droger te gebruiken/hebben. En omdat ik zo’n fan ben van volle waslijnen met gezellig wapperende kleding, vandaag een aantal tips om optimaal te genieten van je waslijn buiten 🙂

Groen het huishouden doen: de was buiten drogen.

– Op zo’n dunne lijn zie je er niets van, maar wanneer je er een vochtige doek over haalt, zie je meteen hoe vies zo’n waslijn wordt. Stof en pollen blijven er op liggen en die wil je liever niet in je kleding. Even schoonmaken voor je de was ophangt scheelt je nog een keer wassen 😉

– Heb je geen oneindige voorraad wasknijpers, maar wel veel wasgoed? Gebruik dan één knijper om de punten van twee kledingstukken vast te zetten. Wanneer je de was ook nog eens niet te breed uithangt, heb je genoeg ruimte om een flinke hoeveelheid te drogen. Het droogt zo wel iets minder snel. Dus heb je de ruimte, gebruik die dan ook en laat het lekker breeduit wapperen.

– Als je wasknijpers gebruikt, krijg je soms van die lelijke afdrukken in je kleding. Knijp de knijper daarom op de naden van het kledingstuk, dan valt het een stuk minder op.

– De zon heeft een blekende werking; leg maar eens iets in de vensterbank, het is binnen de kortste keren lichter van kleur. Die blekende werking is ideaal voor je witte kleding, die wordt er alleen maar witter van! Maar voor je gekleurde kleding is het minder leuk wanneer deze lichter wordt. Keer daarom alles binnenstebuiten. Dat scheelt ook meteen in de zichtbaarheid van de knijperafdrukken én de zakken van je spijkerbroeken drogen sneller.

– Schud de kleren voor je ze aan de lijn hangt goed uit. Als je net als ik huisdieren hebt, sla je zo meteen een deel van de haren eraf. Kleding helemaal haarvrij krijgen heb ik jaren geleden al opgegeven… Onbegonnen werk met drie harige monsters. Door het uitschudden krijgt de kleding ook zijn oorspronkelijke vorm sneller terug. Buiten in het zonnetje droogt het snel en het behoudt dan de vorm waarin het opgehangen is. Voor een perfectionist als ik is netjes ophangen een must. Ben je minder kritisch probeer hier dan toch aandacht aan te besteden, scheelt een strijkbeurt. Strijken doe ik trouwens nooit, hoe perfectionistisch ik ook ben. Ik vind het een onnodige en rottige klus. Ik heb laatst zelfs ons strijkijzer weggegeven via de Weggeefhoek 070 op Facebook. En in het tiny house kunnen we toch geen strijkijzer gebruiken.

– Iedereen heeft er vast zijn eigen methodes voor, maar dit is hoe ik onze kledingstukken ophang: spijkerbroeken hang ik op aan de pijpen, zodat de tailleband goed kan drogen. Shirts gaan ook op de kop, met dus de knijpers op de naden. Ik probeer grote dingen zo lang mogelijk op te hangen. Als je een dekbed precies met het midden op de lijn legt, droogt de binnenzijde minder snel. Jurkjes hang ik meestal ook op de kop, tenzij ik heel veel was heb en de ruimte beperkt is. Dan sla ik het taillegedeelte over de lijn. Overhemden van Gerbrand gaan ook op de kop. Ze nemen wel veel ruimte in op die manier, maar drogen supersnel.

– Voor mij vanzelfsprekend, maar ik zie aan de waslijnen van sommige van onze buren dat het niet voor iedereen normaal is: laat de was niet ’s nachts buiten hangen. Het wordt dan weer vochtig en het gaat er niet beter van ruiken… Laat ook je plastic wasmand niet buiten in de zon staan, daar wordt het plastic week van en dan gaat deze sneller kapot. Haal ook de knijpers van de lijn als de was droog is, anders worden ze vies en gaan ze snel kapot. Zonde!

Een heel artikel over de was buiten drogen, wie had dat gedacht 😉 Ik ben benieuwd of jij net zo enthousiast over buiten drogen bent als ik. Kom maar door met die volle waslijnfoto’s!

Mijn garderobe tiny-house-proof maken

Minimaliseren van mijn kledingkast om in het tiny house te passen

Ik zag er behoorlijk tegenop, maar nu we bezig zijn met The Minimalism Game ontkwam ik er niet meer aan: mijn garderobe onder handen nemen. Ik heb al een aantal keren mijn kledingkast uitgeruimd en heb al veel weggegeven en gedoneerd aan de kringloop en het Leger des Heils. Daardoor stond het idee van nóg een keer alles uitzoeken me erg tegen. Het zou allemaal toch heus wel passen in ons tiny house? Met een beetje passen en meten…?

Ik werd vorige week vrijdag uit die droom geholpen door Roy en Shirly. Zij wonen in een tiny house dat dezelfde afmetingen heeft als ons toekomstige huisje. Ik mocht een kijkje nemen in hun kledingkast (een paar vakken in hun trapkast) en besefte meteen: daar gaat mijn ‘collectie’ niet inpassen. Nu zullen wij net andere kastruimte hebben dan zij, maar dat betekent niet dat we deze volledig kunnen vullen met kleren. Bovendien zijn er talloze mensen die prima gekleed door het leven gaan met een fractie van het aantal kledingstukken dat ik heb. Ik kon er niet meer omheen: aan de bak!

Ik besloot dat ik eerst overzicht moest hebben. Want als ik aan mijn kleding dacht, had ik het idee dat ik veel te veel kleding had, maar dat elk item daarin wel écht nodig was. Zolang ik niet wist hoeveel ‘veel’ nu precies was, bleef het uitzoeken van de kast mentaal een te grote uitdaging. Ik haalde daarom alles uit de kast en legde het op ons bed. De katten vonden dat trouwens een feestje, die liepen er vrolijk doorheen. En bedankt, harige monsters… Vooral de kleding uit het hanggedeelte van mijn kast was een behoorlijke berg en de moed zakte me nog een beetje verder in de schoenen. Ik moet zeggen dat mijn humeur bij dit klusje ook niet optimaal was, Gerbrand kan dat beamen 😉 Maar goed, wie A zegt, moet ook B zeggen, dus met pen en papier bij de hand begon ik alle items te tellen. Alles, dus niet alleen de truien, vesten, broeken en jurken, maar ook mijn sportkleding, ondergoed en maillots. Alleen de sokken heb ik niet meegeteld, die dragen we namelijk samen en zijn dus niet exclusief van mij. De sokkenmand hebben we maanden geleden al aangepakt, want we bleken samen 60 paar te hebben…Daar zijn er nog zo’n vijftien paar van over.

Garderobe minimaliseren, ontspullen van kleding

Alles uit de kast op het bed. Slik…

Na een zorgvuldige telling en het wegjagen van katten, kwam ik uit op 131 items. In eerste instantie schrok ik daarvan: 131! Ik keek nog wat gedetailleerder naar mijn lijst, om te zien hoeveel stuks ik van elke soort heb:

2 outdoorbroeken
6 sportbh’s
6 maillots
6 panty’s
2 bikinitops
1 bikinibroekje
1 bikini-omslagdoek
3 bh’s
5 truien
5 spijkerbroeken (een donkergrijze, een lichtgrijze, een lichtblauwe en twee donkerblauwe)
7 rokjes (2 zwart, 2 blauw en 2 zwart-wit)
1 korte broek
3 nachthemden
1 slaapshirtje
2 leggings om in te slapen
1 hardloopbroek kort
2 fitnessbroeken
2 hardloopbroek lang
1 hardloopbroek ¾
2 hardloopshirts winter
3 hardloopshirts korte mouw
1 hardloophemdje
1 hardloopjasje
3 basic shirts met lange mouw
5 tops met lange of ¾ mouw
11 shirts met korte mouw
4 zwarte ondergoedhemdjes
8 hemdjes
2 blouses
10 vesten
4 jasjes (1 spijkerjasje, 2 nette jasjes, 1 grijs ‘zacht’ jasje)
10 jurken
10 onderbroeken

Vooral op vesten en jurkengebied scoorde ik ruim, terwijl ik op andere vlakken wel wat aanvulling kan gebruiken. Maar voordat ik over aanvulling na ga denken, was het eerst tijd om te ontspullen. Ik ben per soort gaan kijken welke items ik had en welke ik daarvan echt graag wilde houden. Daarna keek ik kritisch naar de kledingstukken die ik genomineerd had om mijn garderobe te verlaten. Ik merkte dat ik het heel lastig vond om sommige items los te laten. Omdat ik ze net gekocht had bijvoorbeeld en het zonde vond om ze alweer weg te doen. Zoals de tweedehands jurk die ik op deze recente Instagramfoto draag:

Minimaliseren kleding

Superleuke jurk, maar toch niet voor mij.

Ik heb hem nog niet gedragen en weet eigenlijk ook wel waarom: het is mijn stijl niet en ik voel me er niet prettig genoeg in. Ook het wegdoen van vesten bleek pittig, want daar had ik steeds het ‘maar deze is zo handig voor als…’-gevoel bij. Maar tien vesten, dat is tinyhousetechnisch niet te doen. Zo ging ik stap voor stap elke soort na. In de eerste kritische ronde viste ik 26 kledingstukken uit mijn garderobe die ik weg ga geven, ga verkopen of naar de kringloop ga brengen:

2 sportbh’s
1 panty (dat zet ruimtetechnisch geen zoden aan de dijk, maar is wel 1 item voor The Minimalism Game :))
1 maillot
2 shirts met korte mouw
2 tops met lange mouw
2 fitnessbroeken (ik doe niet meer aan fitness en als het nodig is, kan ik ook andere sporten in mijn hardloopbroeken doen)
2 rokjes (de zwarte rokjes zitten allebei net niet fijn genoeg)
3 truien (eentje van toen ik nog bijna 50 kilo meer woog en die ik als klustrui bewaard had, eentje die ik voor Gerbrand had gekocht en hem te klein was en die ik toen zelf maar droeg en een vaal exemplaar van de Hema)
3 vesten (wederom exemplaren die of te oud/afgedragen waren óf niet echt mijn stijl zijn)
5 jurken (allemaal exemplaren die net niet lekker meer zaten)
3 hemdjes (te wijd en te kort)

Ik had er al wat meer vertrouwen in gekregen en besloot nog een laatste blik op elk item te werpen. Spullen loslaten gaat echt in kleine stapjes, zelfs binnen een kort tijdsbestek. Doordat ik al wat moeilijke beslissingen gemaakt had, kon ik andere kledingstukken ook makkelijker loslaten. In de tweede ronde vond ik nog zes items die mijn kast niet meer in komen:

1 rokje (met een print die ik lastig te combineren vind)
1 slaapshirt (met lange mouwen, Gerbrand moet me maar warmhouden ;))
1 bh (ja, daar had ik er al te weinig van, maar deze zit eigenlijk voor geen meter)
1 shirtje met korte mouw
1 vest (en dat maakt dat ik vier vesten ontspulde!)
1 jasje (een licht spijkerjasje dat niet lekker zit en nergens echt goed bij past)

Hoppa, nog zes extra kledingstukken ontspuld! Dat brengt het totaal op 32 en er zijn dus 99 kledingstukken mijn kast weer ingegaan.

Kleren ontspullen

Deze stapel komt de kledingkast niet meer in.

Terwijl ik zat uit te puffen op mijn weer lege bed, las ik op mijn telefoon nog even hoe dat ook alweer zat met een capsule wardrobe. Want met mijn 99 items zou ik daar nog mijlenver vanaf zitten, dacht ik. Niets blijkt minder waar! In een capsule wardrobe worden niet álle items in je kast meegeteld. Niet je sportkleding, ondergoed of slaapkleding bijvoorbeeld. Ik streepte in mijn lijstje aan welke items mee zouden tellen in een capsule wardrobe en kwam tot de fijne conclusie dat ik maar 47 dingen heb die aan de ‘regels’ daarvan voldoen. Bij een capsule wardrobe mag je 33 items per 3 maanden in je kast hebben, terwijl ik er dus 47 voor het hele jaar heb. Zo bekeken heb ik al een heel minimalistische kast! Mijn humeur klaarde meteen nog wat extra op 🙂 Ok, ok, officieel horen schoenen daar ook bij en die heb ik nog niet aangepakt. Maar daarvan heb ik er ook geen tientallen…

Voor nu ben ik wel even klaar met mijn kleding. Ik laat het bij de items die ik nu heb en kijk tijdens de bouw van ons tiny house hoeveel we dan echt kwijt kunnen. Als blijkt dat er nog iets weg moet, dan gaat dat tegen die tijd vast makkelijker. Door dit hele proces heb ik ook gezien dat ik mijn kledingkast nog wel wat kan upgraden op bepaalde punten. Zo zou ik een goed basic rokje kunnen gebruiken en een goede, fijnzittende altijd-goed-jurk. Ook wat extra bh’s zijn geen overbodige luxe. Voor elk item dat ik nieuw koop, gaat er een oud item uit de kast, zodat ik niet weer meer verzamel. En wat ik koop, zal fair fashion of tweedehands zijn. Ik ben blij dat ik mijn kast aangepakt heb, terwijl ik er zo tegenop zag. Ik heb nu een goed gevoel over het aantal kledingstukken dat ik heb, in plaats van een schuldgevoel ‘dat het teveel is’. En dat is nog veel belangrijker dan het daadwerkelijke aantal!

Minimaliseren kleding

Het hanggedeelte van onze kast, met links mijn nu bescheiden collectie. Onderin links in de box: mijn bh’s, panty’s en maillots en onderin mijn sportkleding.

Ontspullen kleding, minimalisme

De rest van mijn kleding. Ook te overzien, toch?

Hoe kom ik van mijn spullen af?!

We hebben een hoek in een van de twee slaapkamers waar alle spullen die een nieuw thuis zoeken zich tijdelijk verzamelen. Ontspullen gaat namelijk in kleine stappen: wat eerst nog zeker niet weg mocht, kan een aantal weken later zonder pardon bij de groeiende stapel ‘overbodige’ spullen. Hoe concreter het ontwerp van ons tiny house wordt (we zagen deze week het eerste echte concept van onze architect, woei!!), hoe makkelijker we keuzes kunnen maken. Dit blijft, dat niet. Maar dan. Dan liggen die spullen daar in die hoek. Hoe komen we er vanaf?

Weggooien doen we niet. Tenzij iets echt stuk is en niet meer te upcyclen is, door ons of iemand anders. Daarvan hebben we nu niet meer zoveel, de meeste dingen die we in deze fase (na maanden ontspullen) wegdoen zijn nog prima te gebruiken. Er staan nu bijvoorbeeld een wasmand, een paar plastic opbergbakken, kleding, kledinghangers, een toilettas, een stapel handdoeken, schoenen (slechts een paar keer gedragen, het zijn ‘zitschoenen’), wat serviesgoed en een koffiezetapparaat (in een off-grit leven zet je koffie met de hand). Voor al deze spullen is een goede plek te verzinnen, ik geef je graag een overzicht waar wij onze spullen laten.

Familie en vrienden
Ze zijn het inmiddels gewend: de appjes met foto’s van spullen waarvan ik denk dat een bepaald familielid of die ene vriendin er wel interesse in heeft. Of dat er weer wat uit mijn tas komt wanneer ik op bezoek kom. Veel van mijn kleding is bijvoorbeeld naar mijn zusje gegaan. Alsof die niet al genoeg in haar kast heeft hangen 😉 Boeken zijn perfect om als extra cadeautje mee te nemen en met verzorgingsproducten maak ik bijvoorbeeld mijn moeder graag blij. Het voelt soms wel een beetje dubbel om hen met deze spullen ‘op te zadelen’, zodat wij het in elk geval kwijt zijn. Maar de meeste spullen worden dankbaar in ontvangst genomen. En mocht het bij diegene niet op de goede plek zijn; ik zeg er altijd bij dat het doorgegeven kan worden.

Kringloop
Tassen vol spullen hebben we er al heen gesleept: de kringloop is steeds blij als ze ons zien. Er zit een kringloopwinkel van Schroeder redelijk dichtbij ons huis en we kunnen erheen lopen, fietsen óf met de tram. Handig, want we hebben geen auto en mochten we eens iets groots moeten afleveren, dan kan dat met de tram. Het is al eens gebeurd dat een aantal van onze pannen al bijna verkocht was terwijl wij nog onze tassen aan het uitladen waren. Tof om te zien dat onze spullen andere mensen weer blij kunnen maken! Met de kringloopwinkels geeft Schroder niet alleen spullen aan een tweede kans, maar ook mensen. Ze zorgen voor werkgelegenheid, leiden mensen op zodat ze zich kunnen ontwikkelen, willen duurzaamheid bevorderen én zetten zich in om armoede te bestrijden. Een betere plek voor onze spullen kan ik niet bedenken.

We kunnen het meestal niet laten om zelf nog even in de winkel te snuffelen, ook al hebben we eigenlijk helemaal niets nodig. Maar ja, je weet maar nooit wat voor handigs je tegenkomt, toch? Gelukkig verlaten we de winkel meestal met lege tassen, verstandig als we zijn 😉

Weggeefhoek Facebook
Een deel van onze spullen hebben we weggegeven via de Weggeefhoek 070. Dat is een wereldje op zich hoor! Het is belangrijk om je goed aan de regels van de groep te houden, want anders wordt je advertentie zonder pardon verwijderd. Je moet bij het plaatsen duidelijk aangeven hoe je het item weg wilt geven. Ga je kiezen uit alle mensen die reageren? Of geef je het aan de eerste die reageert? Omdat ik het heel lastig zou vinden om iemand te kiezen (ik gun het iedereen!), zet ik er altijd bij dat de eerste die reageert het ding mag ophalen. Dan is het gewoon een kwestie van geluk hebben. Wanneer je iets plaatst, heb je binnen een paar minuten een reactie. Bij alle spullen die we via de weggeefhoek hebben weggegeven (onder andere twee eetkamerstoelen, vazen, een kledingkast en een oude fiets met een lekke band), ging het eigenlijk van een leien dakje. Het schijnt nogal vaak mis te gaan: mensen die niet op komen dagen of niet meer reageren, maar dat heb ik gelukkig met de Weggeefhoek niet gehad. Er kwamen alle keren heel lieve en dankbare mensen aan de deur die duidelijk lieten merken erg blij te zijn met datgene dat wij weggaven. En daarvan werden wij dan weer blij. Nog een voordeel: omdat het gratis is, hebben de mensen die het komen halen er zeker wat voor over om het item mee te nemen. Zo hoefde de kledingkast niet uit elkaar en werd de fiets met lekke band zonder gemopper meegenomen. Handig!

Marktplaats
Er zijn altijd een paar spullen die nog wel wat geld waard zijn. Die verkopen we uiteraard via Marktplaats. Mijn oude iPhone heeft zo al een nieuwe eigenaar gevonden, er is een beeldscherm verkocht, een geluidssysteem en een internetradio. Toch mooi meegenomen dat ze nog wat opleveren. Maar ondanks dat het wat geld oplevert, ben ik niet zo’n fan van Marktplaats. Het kost vaak behoorlijk wat tijd om de spullen daadwerkelijk kwijt te raken. Eerst een tijdje de biedingen in de gaten houden, vervolgens contact zoeken met de hoogste bieder, wachten op reactie, een afspraak maken over hoe het product geleverd moet worden, een afhaalafspraak maken en daarna hopen dat de bieder daadwerkelijk komt. Zo niet, dan begint het weer van voren af aan: contact opnemen met een andere bieder, checken of die nog interesse heeft, soms nog wat extra onderhandelen, weer een afspraak maken, wachten, mailen, appen. Met een beetje doorzettingsvermogen raak je uiteindelijk alles wel kwijt, maar daarvoor heb je soms wat geduld nodig. Spullen op Marktplaats zetten doe ik dan ook alleen als ik daar tijd voor heb.

Jouw Marktkraam
In Den Haag zit helaas geen vestiging, maar ik ken deze optie door Iris van Ikbenirisniet.nl. Zij heeft een kraampje bij Jouwmarktkraam.nl en verkoopt op deze manier haar spullen. Je betaalt alleen huur voor de kraam, verder gaat alle opbrengst van de verkoop naar jou. Als je een grote hoeveelheid spullen van waarde hebt, dan kan dit een fijne manier van verkopen zijn. Je hoeft er zelf niet bij te zijn, alle administratie wordt afgehandeld door de winkel en je ligt op een plek waar ook andere aanbieders hun spullen verkopen. Dit zorgt voor een goede toestroom van mogelijke klanten en de kans dat je wat verkoopt is daardoor een stuk groter, lijkt mij. En het voelt een beetje als je eigen kleine winkeltje, kan ik me voorstellen. Iris doet altijd erg haar best op haar kraam en ik denk dat dat heel slim is. Presentatie is alles!

Dierenasiel/kledingbak/opticien/goede doelen
Voor een aantal spullen doen we extra ons best om een goed plekje te vinden. De stapel handdoeken en dekbedovertrekken gaat bijvoorbeeld naar het dierenasiel. Die zijn altijd erg blij daarmee en ik zie helemaal voor me hoe een pas opgevangen hond zich nestelt in een van onze oude badhanddoeken.

Kleding die mijn zusje of iemand anders niet wil hebben, gaat in de kledingbak van het Leger des Heils. Vanuit daar gaat het naar verschillende plekken: zo hebben we in Den Haag de Reshare Store, waar nog prima kleding voor een klein prijsje verkocht wordt. Met de opbrengst ondersteunt het Leger des Heils haar projecten. Een deel van de kleding wordt apart gehouden om uit te delen in het geval van noodsituaties of rampen. En kleding die te vies of kapot is, gaat naar textielsorteerbedrijven waar er weer nieuwe garen van gemaakt wordt. Zo weet ik zeker dat mijn kleding een goede bestemming krijgt.

Een aantal maanden geleden kocht ik een nieuwe bril. Helemaal in de ontspulmodus vroeg ik me af wat ik nu moest doen met mijn oude bril. Even googlen leerde mij dat je deze bij verschillende opticiens in kan leveren, zodat de brillen mensen in ontwikkelingslanden weer beter kunnen laten zien. Nu zitten er op mijn glazen wel heel veel krassen, dus ik weet niet goed of ze die van mij willen hebben. Ik ga het checken.

Het vergt soms wat moeite én tijd om alle spullen kwijt te raken op een manier die goed voelt. Gelukkig hebben we ruim de tijd genomen om te ontspullen en kunnen we voor alles een goede plek zoeken.

Wat ik van mode-meisjes kan leren

Ik ben nooit een fashionista of mode-meisje geweest. Natuurlijk vind ik het fijn om er leuk uit te zien en fijne kleren te dragen. Maar mijn kledingkeuze zit altijd erg aan de veilige kant, meer richting basic en comfortabel, dan volgens een bepaalde trend of in een bepaalde stijl. In de jaren dat ik veel gewicht verloor heb ik mijn kledingkast verschillende malen helemaal moeten vernieuwen en kon ik heel andere kleding aan. Ik kon winkelen bij andere en veel meer verschillende winkels: er ging een wereld voor me open. Nu ik al een dikke twee jaar op een stabiel gewicht zit, is ook de rust in mijn kledingkast teruggekeerd. Alhoewel…

In een tiny house van zo’n vierentwintig vierkante meter is geen plek voor een grote kledingkast. Dus moest mijn kledingverzameling nog een keer flink uitgezocht worden. Ik ben nu drie keer door mijn hele garderobe gegaan. In de eerste ronde (in deze video te zien) ging het grootste gedeelte de deur uit. Ik had nog veel kleding die ik amper of eigenlijk nooit droeg, kleding die versleten of verschoten was en kleding waarvan ik er best een aantal kon missen, omdat er dan nog genoeg overbleef. Een paar maanden later heb ik mijn kledingkast nog een keer kritisch onder de loep genomen en heb ik nog een bergje naar de kringloop en de kledingbak van het Leger des Heils kunnen brengen. Ik had inmiddels zoveel opgeruimd dat ik Gerbrands kleding ook in mijn kast kwijt kon en we nu dus nog maar één grote kast hebben.

Laatst deed ik nog een opruimrondje en ik merk dat het nu al echt lastig wordt om kleding weg te doen. Er zijn nu geen items meer die ik nooit draag of die niet goed passen. Alles wat ik nu nog heb, is prima kleding en zou ik zo kunnen dragen. Maar ik heb nog steeds te veel om in het tiny house te kunnen bewaren en ik denk dat ik echt wel met minder items toe zou kunnen. Mijn strategie voor deze ontspulronde is net iets anders dan bij de vorige keren. Bracht ik hiervoor de kleding meteen weg (weg is weg), nu sla ik het eerst op in een box. Mis ik een bepaald kledingstuk na een paar maanden? Dan kan het weer terug mijn kast in. Maar ik merk nu al dat wanneer je iets niet ziet, je het ook niet draagt en het niet mist. Zo probeer ik stap voor stap te komen tot een garderobe waarin ik genoeg keuze heb, maar die zo minimalistisch mogelijk is.

Maar veel minder kleding hebben, betekent ook dat ik creatief moet combineren om elke dag leuk voor de dag te kunnen komen. Enter de vlogs van fashionista’s/mode-meisjes, mijn favoriete tijdverdrijf als ik even in bed een video wil kijken of wanneer ik na een lange werkdag in de trein zit. Ook al komt mijn manier van naar kleding kijken en mijn koopgedrag totaal niet overeen met de manier waarop deze dames met kleding omgaan, toch kan ik veel van hen leren. Vooral op het gebied van kledingstukken combineren. Combinaties waarbij ik al snel denk: dat kan echt niet bij elkaar, dragen zij zonder gêne. En eigenlijk staat het dan nog leuk ook. Ik zal niet snel dragen wat deze meiden dragen, maar ze laten me wel zien dat ik best iets minder veilige combinaties kan maken. Ik probeer nu dus met een frisse blik naar mijn kleding te kijken en items te combineren die ik nooit eerder samen droeg. En tot nu ben ik niet ontevreden over mijn combinaties!

Ook Bea Johnson is een kei in het optimaal dragen van haar minimalistische garderobe. Met maar 15 items kan ze 50 verschillende combinaties maken. Ik vraag me dan wel af hoe ze dat doet wanneer het overgrote deel in de was ligt en hoe vaak ze wast… Ze heeft trouwens ook een heel handig wikkeljurkje dat op 22 verschillende manieren te dragen is. Daardoor ziet het er steeds weer anders uit. Zoiets zou ook ideaal in mijn tiny-house-proof kledingkast zijn. Maar dan moet er eerst een jurkje of twee uit. Ik bedacht me laatst nóg een manier om een nieuwe outfit te kunnen samenstellen, zónder iets nieuws te hoeven aan te schaffen: ik leende een blouse van Gerbrand en die stond me prima! We hebben vrijwel dezelfde maat, dus ik kan veel van zijn kleding aan. Ineens heb ik er een hele lading kleding bij 😉

De komende maanden blijf ik mijn kledingkast kritisch bekijken en zal er meer kleding weg gaan. Ook heb ik het plan om in principe geen nieuwe kleding aan te schaffen dit jaar. Als ik toch iets wil vervangen of nodig heb, dan probeer ik het tweedehands te kopen of te ruilen. Ik ben benieuwd hoe ver ik daarmee kom!