Tag: menstruatiecup

Groene Manieren test: de menstruatiecup

Op Twitter stelde Suuz_ een tijdje terug een vraag over de menstruatiecup. Ik had het ding al vaker voorbij zien komen en las uit interesse mee. In de twitterconversatie kwam de link naar Cute Cotton voorbij, een online webwinkel die wasbaar maandverband en menstruatiecups verkoopt. Ik zag veel zeer positieve berichten over de cup en besloot het ding zelf ook te proberen. En omdat ik het zelf aandurfde doordat ik een aantal echte ervaringen van bloggers las, deel ik mijn ervaringen ook graag.

De menstruatiecup is een bekertje van duurzaam siliconenmateriaal. Als je eenmaal een cup hebt aangeschaft, kun je er jaren mee doen. De menstruatiecup draag je in plaats van tampons, inwendig dus. Het vangt je menstruatiebloed op in plaats van dat het alles absorbeert. Dat schijnt een stuk vriendelijker voor je vagina en je slijmvliezen te zijn dan tampons, want deze willen de boel nog weleens uitdrogen. Met een menstruatiecup bespaar je geld en voorkom je afval: je hoeft geen doosjes tampons meer aan te schaffen én weg te gooien. Het is gezond, hygiënisch én milieuvriendelijk. Win-win-win 🙂

Goed, ik zou er eentje aanschaffen. Ik had al eerder wasbaar maandverband bij Cute Cotton gekocht en vind het een erg prettige webshop. Mijn cup zou ik daar dus ook bestellen. Maar welke moest ik nemen? Er zijn alleen al op Cute Cotton vijf verschillende merken in talloze maten. Gelukkig geeft de webwinkel duidelijke informatie over hoe je bepaalt welk model en welke maat je moet aanschaffen. Het gaat daarbij om drie zaken: maat, vorm en flexibiliteit. Een cup bestel je niet aan de hand van de zwaarte van je menstruatie, maar je kijkt naar hoe je lichaam is gebouwd en de kenmerken van jouw vagina. Je lichaamsbouw bepaalt de maat, de diepte van je vagina de vorm en de sterkte van je bekkenbodemspieren de benodigde flexibiliteit. Ik ben 1.85 meter lang, breder gebouwd en heb geen kinderen. Ook heb ik een gevoelige vagina. Met de informatie op deze pagina kwam ik uit op de Me Luna Normal Soft, maat XL. Ik bestelde een cup mét een steeltje, dat leek me wel zo makkelijk bij het verwijderen.

De cup kwam een dag later al binnen. Op het eerste gezicht lijkt het erg groot, helemaal als je het vergelijkt met een tampon. Het ding is wel superflexibel. Nu was het wachten op mijn eerste menstruatie om de cup te kunnen proberen. Je schijnt er ook prima mee te kunnen oefenen als je niet ongesteld bent: omdat de cup niets absorbeert en je slijmvliezen niet aantast, kun je als je dat wilt al voor je menstruatie testen hoe het inbrengen en eruit halen werkt. Ik heb dat niet gedaan, want ik vond het nogal spannend om de cup te testen. Helemaal geen probleem om het ding nog even ongebruikt in de la te laten liggen dus, totdat ik hem echt nodig zou hebben. Kon ik alvast aan het idee wennen…

Vorige week was het tijd om de proef op de som te nemen. Stap 1 is het desinfecteren van de cup. Voor het eerste gebruik (én na elke menstruatieperiode) moet je de cup uitkoken. Je stopt hem daarvoor 3 tot 5 minuten in kokend water. Even goed laten afkoelen en afdrogen en de cup is klaar voor gebruik. De Me Luna komt met een uitgebreide handleiding waarin staat hoe je het inbrengt en natuurlijk hoe je het er vervolgens weer uit krijgt. Ik was best wel een beetje gespannen voor deze eerste poging. In de handleiding staan drie vouwmanieren: de ‘C-fold’, de ‘Punchdown-Fold’ en de ’S-Fold’. Met mijn gebrek aan ruimtelijk inzicht en mijn behoefte om deze eerste keer zo simpel mogelijk te houden, koos ik voor de C-fold, de C-vouw. Daarvoor hoef je alleen maar een deel van de rand naar binnen toe te vouwen zodat de cup wat platter is. Als je het ding vouwt, merk je meteen hoe sterk het siliconenmateriaal is. Tijdens het inbrengen moet je de cup goed opgevouwen vasthouden, want het klapt gemakkelijk weer open. Het inbrengen zelf ging prima. Het ding is zacht en flexibel. Ik vond het vervolgens wel lastig om te bepalen of de cup goed zat. Het hoort namelijk open te klappen en daarmee een vacuüm te creëren. Zo houdt het zich, samen met je bekkenbodemspieren, op zijn plaats. Maar ja, was het goed opengeklapt? Zat de cup op de juiste plek? Ik vond het lastig om te voelen. In mijn enthousiasme om het allemaal goed te testen dacht ik: laat ik meteen even proberen hoe het verwijderen gaat. Dat lukte dus voor geen meter! Ik kreeg er geen grip op en hoe vaker ik het probeerde en het niet lukte, hoe meer ik in paniek raakte. Ik zag me al de huisarts bellen: ‘eh, ja, ik krijg mijn menstruatiecup er niet uit’. Nee, dat zou me niet gebeuren. Ik besloot het ding rustig te laten zitten, zodat ik zelf ook weer kalm kon worden. Met al die paniek spande ik mijn spieren natuurlijk extra aan, waardoor de cup nog steviger op zijn plaats werd gehouden. Ik voelde het ding niet zitten, dat leek me in elk geval een goed teken.

Na een middagje werken waagde ik rond 17 uur weer een nieuwe poging. Ik nam plaats op het toilet en ‘perste’ een beetje. De cup bleek na een middag ontspannen al iets naar beneden te zijn gekomen en door het ‘persen’ kon ik het steeltje gemakkelijk te pakken krijgen. Ik had al een aantal verhalen gelezen over hoe belangrijk het is om het vacuüm te verbreken en wist dat ik de cup niet alleen aan het steeltje eruit moest halen. Door de cup ietsjes naar beneden te trekken, kon ik de onderkant beetpakken. Daar moest ik vervolgens inknijpen om het vacuüm te verbreken. En ja hoor, na wat knijpen en ietsjes draaien, kwam de cup los en kreeg ik het er makkelijk uit. Wát een opluchting! De huisarts zou niet nodig zijn 😉

De cup had alles netjes opgevangen. Om het te reinigen, spoel je de cup goed om en was je het vervolgens met wat milde zeep. Daarna kun je het weer inbrengen. Het is niet nodig om de cup steeds uit te koken, dat doe je alleen nog een keer na je menstruatie. Ik heb de cup de hele week gedragen, ook op de lichtere laatste dagen. Wel steeds met een maandverbandje erbij voor de zekerheid, omdat ik er nog niet vertrouwd genoeg mee was om erop te kunnen rekenen dat er echt niets langs zou lekken. Dat is slechts één keer een beetje gebeurd en dat was prima op te vangen met een wasbaar maandverbandje. Na de eerste keer inbrengen en verwijderen ging het verder eigenlijk al heel makkelijk. Nu ik het vertrouwen had dat ik de cup prima kon verwijderen, was ik een stuk meer ontspannen en dat maakte het nóg makkelijker. Vooraf had ik gedacht dat het best vies zou zijn om de cup te reinigen, maar ik vind het juist veel schoner dan tampons en maandverband. Je hoeft de cup ook lang niet zo vaak als een tampon te verschonen, slechts één keer per 8 tot 12 uur is voldoende. Je kunt er dus gerust een hele werkdag mee rondlopen en ook ’s nachts dragen is geen probleem.

De menstruatiecup is voor mij absoluut een blijvertje! Het voelt fris en hygiënisch, het inbrengen en verwijderen is de eerste keer wat wennen, maar daarna heel gemakkelijk, de cup voelt een stuk vriendelijker voor mijn vagina dan tampons en het bespaart me een hoop geld én afval. Ik ben blij dat ik het geprobeerd heb en kan het iedereen aanraden. Wil je zelf ook een cup proberen? Lees dan vooral de uitgebreide informatie van Cute Cotton. Zij leggen alles zo goed uit, dat het meteen al een stukje minder eng wordt. Ook heeft de blog van Sofie van tussendromenenleven.be me erg geholpen: zij schrijft heel eerlijk over haar ervaringen en dat is superfijn om te lezen voordat je de cup probeert.

Gebruik jij al een menstruatiecup? Zo nee, lijkt het je wat om te proberen?

Verzorging zonder rotzooi: wat gebruik ik in de badkamer?

Vroeger droeg ik veel make-up. Geen eye-liner, lippenstift of oogschaduw, maar foundation, concealer, poeder en blush. Ik had een erg slechte huid en voelde me daar onzeker over. Ik probeerde het dan ook zo goed mogelijk te verbergen onder een dikke laag plamuur. Op sommige dagen had ik wat minder nodig, op andere dagen leek niets de pukkels te kunnen camoufleren. Maar sinds ik mijn leef- en eetpatroon drastisch heb veranderd, zijn alle pukkels en oneffenheden verdwenen en is mijn huid veel minder gevoelig geworden. De foundation en andere camouflagemiddelen heb ik dus de deur uit gedaan. Wat een opluchting!

Nu mijn aandacht zich richt op een duurzamer leven, heb ik mijn verzorgingsproducten nog eens kritisch bekeken. Want in de middelen die ik voorheen zonder daarover na te denken aanschafte, blijken nogal eens ingrediënten te zitten waar mijn lijf én het milieu niet zo blij van worden. Zo verdwenen er heel wat bodylotions, scrubs en douchegels uit ons badkamerkastje nadat we de etiketten hadden nagelezen op micro-plastics. En nu onze plannen voor het wonen in een off-grid tiny house concreet zijn geworden, letten we er ook op dat de producten die we gebruiken biologisch afbreekbaar zijn. Zo weten we zeker dat we ons grijze afvalwater straks zelf kunnen zuiveren. Verder letten we ook op het verpakkingsmateriaal en proberen we verzorgingsproducten met zo min mogelijk afval te kopen.

Onder de douche
Wat staat er nu dan nog wel in onze badkamer? Onder de douche gebruiken we een stuk zeep om onze lijven in te zepen. We hebben er een aantal van Lush gebruikt en hebben er nu eentje van de EkoPlaza. Die was een stuk gunstiger geprijsd, maar helaas wel verpakt in plastic. Laatst kwam ik via-via de kleine Groningse zeepfabriek Soap7 tegen en bij hen bestelden we een limited edition Sandalwood zeep met onder andere patchouli, een van mijn lievelingsgeuren. Ook kochten we daar een shampoobar, zonder palmolie. Gerbrand gaat deze gebruiken, ik was mijn haar nog met de shampoo van Zerah.nl. Die zit wel in een plastic fles, maar die is vast herbruikbaar. Ik was mijn haar maar één keer per week en Gerbrand eens per twee dagen. Soap7 verzendt hun zeep trouwens zonder plastic, heel fijn!

Onder de oksels
Ik heb een tijdje deodorant van Lamazuna gebruikt, een blokje dat je nat maakt onder de kraan. Na een aantal weken viel het me op dat de huid onder mijn oksels begon te verkleuren. Ik ben gestopt met deze deodorant en mijn oksels hebben gelukkig weer hun normale kleur aangenomen. Ik heb sindsdien helemaal geen deodorant meer gebruikt. Deels uit luiheid, want ik wist niet zo goed welke ik dan wilde proberen. Maar nu blijken mijn oksels zich prima te gedragen zonder deo. Ik zweet stukken minder dan voorheen en merk niet of nauwelijks zweetluchtjes. Soms, een beetje, aan het einde van de dag. Maar dat heeft volgens mij meer te maken met de soort kleding die ik dan draag (synthetisch) dan de zweetproductie van die dag. Gerbrand heeft sinds kort een deostick van Faith in nature, gekocht bij Veggie4U, de vegetarische/vegan supermarkt in Den Haag. Het is een aluinstick met Ammonium alum. Als je hierop gaat googlen zijn de meningen verdeeld over hoe goed dit voor je is. De werking is in elk geval prima, aldus Gerbrand. En zo’n minerale deostick gaat superlang mee, dus dat scheelt een hoop lege deobussen of rollers!

Op mijn gezicht
Voor mijn gezicht gebruikte ik een tijdje een dagcrème van Lush, maar ik wilde graag een minder dure crème. Mijn zusje ontdekte de producten van Lavera. Ik ben heel Den Haag afgefietst om een potje te kopen, maar nergens was het verkrijgbaar. Na weken zonder dagcrème heb ik deze week dan toch maar een potje online besteld, samen met een sunblock van Lovea en zonnebrandcrème met factor 30 van Lavera. Ik bestelde het bij BigGreenSmile.nl en de drie kleine producten kwamen in maar liefst vier (!) dozen. Doos in doos in doos in doos. Ik snap dat het goed verpakt moet worden, maar dit was wel erg veel. Ik ga ze per e-mail vragen naar de reden, ik ben benieuwd.

Links de vier dozen van BigGreenSmile, rechts het kleine, met aandacht ingepakte doosje van Soap7.

Voor de intieme zone
De grootste afvalbesparing is mijn keuze om wasbare inlegkruisjes/maandverband en een menstruatiecup te kopen. Ik gebruikte dagelijks een inlegkruisje van Yoni, een merk dat biologisch katoen gebruikt. Maar dat leverde veel plastic afval op. Via een gesprek op Twitter vond ik de website cutecotton.nl. Daar geven ze supergoede informatie over deze producten en ik bestelde daar acht stuks inlegkruisjes van Myllymuksut (what’s in a name?) en een paar weken later een menstruatiecup van Me Luna. De cup moet ik nog proberen, maar de wasbare inlegkruisjes bevallen heel goed! Ik vind het zelfs frisser dan wegwerpinlegkruisjes, omdat ze van stof (bamboe) zijn en daardoor ademen. Je sluit de verbandjes met een drukknoopje, net als je turnpakje vroeger 😉 Daar voel je verder niets van, ook niet op de fiets. De verbandjes was ik op zestig graden met de handdoeken en onderbroeken. Ideaal!

Voor een frisse mond
Ook qua tandenborstel is er een groene keuze. Gerbrand en ik poetsen nu onze tanden glimmend schoon met een Humble Brush, een tandenborstel gemaakt van bamboe. Beter voor het milieu dan alle plastic tandenborstels die jaarlijks op de afvalhoop belanden. En bij elke verkochte borstel wordt er een kind die tandverzorging nodig heeft geholpen. Dat poetst een heel stuk fijner! Op de borstel doen we een drupje tandpasta van AloeDent, gekocht bij de EkoPlaza. De verkoper daar zag ons snuffelen bij het rek en vertelde dat we van deze tandpasta maar een kloddertje ter grootte van een erwt nodig hebben. En hij heeft gelijk. Deze natuurlijke tandpasta is lekker fris en de tube gaat eeuwen mee. Helaas zit het uiteraard wel in een plastic tube.

Scheren
Ik ben nu nog bezig om mijn laatste pakje wegwerpmesjes op te maken, maar ga daarna over op de mesjes van Boldking. Gerbrand gebruikt deze al een tijdje en is er zeer tevreden over. Het zijn wel plastic scheermesjes, maar de kop met de mesjes is los te halen van de houder. Deze gebruikte mesjes kun je terugsturen naar Boldking en worden gerecycled. En voor de verpakking van de mesjes wordt alleen karton gebruikt. De houder die wij hebben, ga ik delen met Gerbrand. Zo hoef ik alleen de mesjes aan te schaffen.

Je leest het, ik ben snel klaar in de badkamer ’s ochtends. Ik borstel mijn haren, poets mijn tanden, doe dagcrème op en klaar! Een heel verschil met mijn make-uproutine van vroeger…