Tag: minimaliseren

Ontspullen in tien stappen

We zijn nu ruim een jaar aan het ontspullen om ons voor te bereiden op ons Tiny House. Ik merk dat het wegdoen van spullen een proces is, waar je echt de tijd voor moet nemen als dat kan. Wat ik nu gemakkelijk de deur uit kan doen, wilde ik een half jaar geleden écht bewaren. Tijdens al dat opruimen en ontspullen heb ik veel geleerd en in een drietal workshops tijdens de Grote Tiny Housing manifestatie en de Tiny House Nederland Jamboree mocht ik een flink aantal toehoorders vertellen over mijn ervaringen. Dat was echt zo leuk om te doen! In dit artikel deel ik mijn 10 stappen om te ontspullen.

Stap 1 – Bepaal je doel
Waarom wil je ontspullen? Als je doel helder is, zul je meer gemotiveerd zijn om door te pakken wanneer het even niet gaat. Wil je kleiner gaan wonen? Wil je meer rust en overzicht in huis? Wil je je alleen focussen op datgene dat belangrijk voor je is? Minder tijd kwijt zijn aan het onderhoud van jouw spullen? Welk doel je ook hebt, zorg dat je weet waarom je minder spullen wilt hebben.

Heb je je doel bepaald? Super! Hak deze dan op in kleinere doelen. Want doelen als ‘al mijn spullen moeten in een Tiny House van 20 vierkante meter passen’ of ‘ik wil meer rust en overzicht in huis’ zijn veel te groot om concreet mee aan de slag te gaan. Hoe kom je uiteindelijk bij het einddoel terecht? Welke kleine stappen kun je zetten? En waar ga je starten? Zo zijn we meteen bij stap 2 aangekomen.

Stap 2 – Kies je startpunt
Als je start met ontspullen kan de hoeveelheid dingen in je huis overweldigend zijn. Hoe krijg je in hemelsnaam alles uitgezocht en ontspuld? Dé truc (om elke grote verandering in gang te zetten) is: zet kleine stappen. Bepaal op welke plek je begint en concentreer je alleen daarop. Dus, waar zou je kunnen beginnen?
– Kies een specifieke ruimte. De badkamer, keuken of meteen de boekenkasten?
– Ga voor de ‘wat als’-spullen. Je hebt vast van die spullen die je alleen maar bewaart ‘voor het geval dat’. Want je weet maar nooit waar je die drie verlengsnoeren, die twee reserveparaplu’s of al die lege glazen potjes voor nodig hebt, toch…? Dit soort spullen zijn een prima startpunt. Er zitten vaak geen herinneringen aan vast en het opruimen zorgt al snel voor resultaat en een opgelucht gevoel. Dat geeft je energie om door te pakken.
– Begin met de spullen waarvan je er veel hebt, zoals: handdoeken, theedoeken, pennen, sokken, servies, kleding, schoenen, verzorgingsproducten… Heb je echt handdoeken voor een weeshuis nodig en een dertigdelig servies?
– Of start met de spullen waarvan je een schuldgevoel krijgt, zoals: ongelezen boeken, onbekeken dvd’s, hobby’s die je niet meer hebt, verzamelingen waar je niet meer naar omkijkt… Al deze spullen kunnen je het gevoel geven dat je er nog iets mee zou moeten. Maar wanneer je dat al jaren niet gedaan hebt, dan is het de hoogste tijd om voor deze spullen een betere eigenaar te vinden.

Stap 3 – Haal alles uit de kast
Wij zijn gestart in de keuken. Door alles uit de kasten te halen, kregen we een goed overzicht van de hoeveelheid spullen die er in deze ruimte ‘verstopt’ zaten. En dat bleken er heel veel te zijn… Veel meer dan ik van tevoren had gedacht. Een groot aantal van de keukenspullen gebruikten we eigenlijk nooit, maar bewaarden we voor de ‘wat als’- situaties. Die erg schaars zijn… Ook onze kledingkast heb ik helemaal leeggehaald en met de buffetkast gebeurde hetzelfde. Het lijkt namelijk niet zoveel wanneer het netjes opgeborgen is, maar wanneer alles verspreid op een tafel of bed ligt, zie je pas goed hoeveel spullen je hebt. Dit besef motiveerde meestal enorm. Soms zakte de moed me ook wel een beetje in de schoenen, want dan leek de klus enorm. Maar dan focus ik me steeds op maar één item en werk gestaag door, tot de stapel weer behapbaar is en ik in de ‘ontspulmodus’ zit.

Kleren ontspullen

Stap 4 – Maak stapels
Telkens als ik ga ontspullen, maak ik vier stapels. Vier? Jep, ik ben wat liever dan andere opruimgoeroe’s 😉 Ik zet dozen of tassen klaar voor: ‘weggooien’, ‘wegdoen’, ‘houden’ en ‘twijfel’. Spullen die stuk, vies of op een andere manier onbruikbaar zijn geworden, gaan op stapel 1 en dus in de vuilnisbak. Dat zijn er zo min mogelijk. Spullen die ik een tweede leven wil geven, gaan op stapel 2. Spullen die ik wil houden gaan op stapel 3 en voor de spullen waarover ik op dat moment écht niet kan beslissen heb ik stapel 4: de twijfelstapel. Die stapel probeer ik uiteraard zo klein mogelijk te houden, maar ik heb gemerkt dat ik er soms nog niet aan toe ben om iets weg te doen. Een tijdje later kan ik daar helemaal geen moeite meer mee hebben en gaat het alsnog de deur uit. Jezelf een beetje ruimte geven om een beslissing te nemen, kan helpen om het ontspullen langere tijd vol te houden. Wanneer je veel beslissingen in een korte tijd neemt, heeft dat invloed op je gemoedstoestand en energieniveau. Probeer te herkennen wanneer je tegen je eigen grens aanloopt en respecteer deze. De grenzen van wat je belangrijk vindt qua spullen zijn aan verandering onderhevig, dus over een tijdje ben je er wellicht wél klaar voor. En zo niet, dan is dat ook helemaal prima.

Stap 5 – Beoordeel de items
Nu komen we bij de kern: het daadwerkelijk beoordelen van de spullen. Wanneer kan iets weg? Oftewel: wat heb je écht nodig en wat is overbodige ballast? Hou bij het beoordelen je doel voor ogen: waarom wil je ook alweer ontspullen? Deze reden zou je flink wat motivatie moeten geven. Daarnaast zijn er wat trucjes die je kunt toepassen:
– Bewaar je het item alleen ‘voor het geval dat’? Heb je deze het afgelopen jaar nog gebruikt? Nee? Dan kan het weg.
– Is het iets dat je niet vaak gebruikt en is het item voor minder dan 20 euro binnen 20 kilometer van je huis te krijgen? Of kun je het gemakkelijk van iemand lenen? Dan kan het weg.
– Een handig trucje om te bepalen welke kleding weg kan: hang alle kleding verkeerd om in de kast en leg gevouwen kleding met de lelijke, open kant in het leggedeelte. Draag een maand je kleding zoals je dat altijd zou doen. Wanneer je iets gedragen hebt, gaat het op de juiste manier terug de kast in. Bekijk na deze maand welke kleding nog verkeerd hangt/ligt. Deze items draag je blijkbaar niet vaak en staan nu op de nominatie om de kast te verlaten.
– Vind je het lastig om te bepalen wat weg moet? Focus je dan op wat wél moet blijven. De spullen die niet op deze stapel belanden, staan dan op de nominatie om ontspuld te worden.

Stap 6 – Ruim in, geef de juiste plek
Zo, voor je liggen nu alle spullen gesorteerd in vier stapels. De spullen die mogen blijven, krijgen weer een plekje in de kast. Hoort het eigenlijk niet hier? Geef het item dan meteen de juiste plek in huis. Geniet even van de opgeruimde kast/ruimte of plek en ontferm je daarna over de andere drie stapels.

Is de kast nagenoeg leeg? Dan kan deze wellicht ook weg! Wij kunnen geen meubels meenemen naar ons tiny house, dus hier zijn al een aantal meubelstukken bij nieuwe eigenaren terechtgekomen. Maar dit kan ook handig zijn wanneer je niet tiny gaat wonen. Want kasten raken altijd weer gevuld en dan ben je weer terug bij af. Wanneer je de ruimte niet hebt, kun je deze ook niet benutten. Dus, weg die kast?

Stap 7 – Doe het snel weg
De spullen waarvan wij besloten hebben dat ze weg kunnen, verzamelen we in een hoekje van onze ‘kastenkamer’ (de extra slaapkamer waar onze kledingkast staat). Uit ervaring weet ik dat het daar lang kan blijven staan, té lang. Soms heb je even niet de tijd om spullen naar de kringloop of andere goede doelen te brengen of wacht iets op een koper op Marktplaats. Zo lang de spullen er nog zijn, zorgen ze voor ruis en kost het mij negatieve energie. Ik heb al besloten dat ze weg moeten, maar ze zijn er nog. En nog meer in zicht dan voor het ontspullen. Wanneer ik er dan eindelijk aan toe ben om ze weg te brengen, voelt het alsof ik de ontspulbeslissing opnieuw moet nemen. Want de spullen gaan nog een keer door mijn handen. Deze stap is voor mij dus heel belangrijk: ontspulde spullen moeten zo snel mogelijk het huis uit. Zie je in je agenda dat je drukke weken voor de boeg hebt? Wacht dan heel even met ontspullen of plan een specifieke dag waarop je het ook meteen wegbrengt.

Stap 8 – Niet gemist? Weg ermee!
Er staat nu misschien nog een stapeltje met twijfelspullen ergens in een hoekje. Bekijk deze spullen over een tijdje (een week, twee weken, een maand) weer. Heb je ze helemaal niet gemist? Dan kunnen ze alsnog weg. Ontspullen is echt een proces: soms ben je er nog niet klaar voor om iets weg te doen, maar gaat het twee maanden later prima. Neem die tijd en gun jezelf de mogelijkheid om af en toe te twijfelen. Merk je dat je bij veel spullen twijfelt? Kijk dan of je wellicht een andere kast of een ander soort spullen gemakkelijker kunt uitzoeken. Het kan helpen om al wat ‘kan weg’-beslissingen gemaakt te hebben, zodat het bij wat lastigere items ook gemakkelijker gaat.

Stap 9 – Eén erin, één eruit
Een belangrijke stap voor mij, want we wonen nu nog ruim en er is voldoende ruimte om spullen te bewaren. Maar het zou erg zonde zijn om flink te ontspullen en daarna weer nieuwe spullen in huis te halen. Een handige regel om het aantal bezittingen in de hand te houden is: één erin, één eruit. Een nieuw boek gekocht of een nieuw shirtje? Dan gaat er een oud exemplaar weg. Zit je nog middenin het ontspullen, dan kun je ook de regel ‘één erin-twee eruit’ hanteren. Dan ruim je met elke nieuwe aankoop nog eens extra op.

Stap 10 – Stop de verleiding
Ben je zo lekker aan het opruimen, ploft er een mailtje van je favoriete winkel in je inbox. Of er valt een aanbiedingsfolder op je mat. Toch even neuzen en voor je het weet heb je een nieuw jurkje gescoord, terwijl je er net vier naar de kringloop hebt gebracht. Stop de verleiding en schrijf je uit van alle nieuwbrieven. Plak een nee-nee-sticker op je brievenbus en kijk geen televisie meer. Zo vermijd je een hoop reclame en krijg je niet het gevoel dat je écht een nieuwe herfstjas zou moeten hebben of die handige pan écht niet kunt missen.

Door het ontspullen merk ik dat de drang om te kopen sowieso sterk vermindert. Ik begin te beseffen hoe weinig we écht nodig hebben en dat ik veel spullen alleen maar kocht om even blij van te worden. Maar die spullen dragen op de lange termijn helemaal niet bij aan ons gevoel van comfort en geluk. De dingen die we nog wel kopen, kopen we nu veel bewuster. En ja, dat zijn voornamelijk dingen voor in ons tiny house 🙂

Ik hoop dat ik wat ontspulkriebels bij je heb aangewakkerd! Heb je vragen over ontspullen? Stel ze gerust!

Update The Minimalism Game, 496 spullen de deur uit: hoe gaat het?

The Minimalism Game

Het is vandaag 15 augustus en dat betekent dat er vandaag weer 15 spullen ontspuld moeten worden. Sinds 1 augustus doen Gerbrand en ik The Minimalism Game. Dat werkt heel simpel: op dag 1 doe je één item weg, op dag 2 twee, op dag 3 drie, enzovoort. Het ‘spel’ duurt oorspronkelijk dertig dagen en aan het eind van die dertig dagen ben je 465 spullen lichter. Wij besloten er nog een extra dag aan te plakken, omdat augustus 31 dagen heeft en ach, je moet het jezelf niet te makkelijk maken toch? Hier moeten dus 496 spullen het veld ruimen. We zijn nu ongeveer op de helft, tijd voor een update.

Om maar meteen met de deur in huis te vallen: het is nu al lastig! We hebben nu 105 items uitgezocht die de deur uit gaan. Een deel heb ik afgelopen zaterdag naar de kringloop gebracht, een aantal spullen gaan naar mijn zusje en sommige dingen zijn bij het afval beland. Vandaag moeten er vijftien spullen op de foto en naar de kringloop/weggeefhoek in onze ‘kledingkamer’ (= gewoon een kleine slaapkamer waar onze kledingkast en stellingkast staan). Als je de foto’s op mijn Instagramaccount gevolgd hebt, kun je zien dat we telkens het hele huis afzoeken naar items die weg kunnen. Zo kwam er elektronica voorbij, oude keukenspullen, een tafeltje, kantoorartikelen en spullen uit de badkamer. Sommige dingen gebruikten we zelfs nog dagelijks, zoals het witte lampje op dag 12. Maar omdat we die dag een tafeltje uit de slaapkamer verplaatst hebben naar de woonkamer en het lampje alleen daar paste, hebben we besloten deze weg te doen.

Ontspullen tijdens The Minimalism Game

Gerbrand en ik betwijfelen allebei of we de eindstreep wel gaan halen: redden we het überhaupt wel om nog 391 spullen weg te doen? Kunnen we nog zoveel missen? We moeten nu al zo zoeken! De grote spullen (meubels) kunnen we nu nog niet weg doen, want dan leven we echt in een kaal huis. Maar zit er nog wel genoeg in onze kasten om het spel vol te houden? Ondanks de twijfel heb ik het gevoel dat we zeker een eind gaan komen. Want ons huis is echt nog niet ‘leeg’. En alles wat er nu staat, past niet in het tiny house.

Er zijn een aantal plekken waar de teller nog wel hard op kan lopen. Zo hebben we nog een volle Billy boekenkast, kunnen we onze kledingkast nog eens extra kritisch doornemen en hebben we een kastje met allerlei elektronica en random administratiespullen. Je weet wel: zo’n van-alles-en-nog-wat-kastje waar een heleboel dingen terechtkomen om daarna nog maar sporadisch het daglicht te zien. Ook hebben we een boodschappentas vol boodschappentassen én een plastic box vol linnen tasjes. Daarvan kunnen we er best een aantal missen. Ik wilde ze eigenlijk bewaren met als reden: ‘handig bij de verhuizing naar het tiny house’, maar dat was weer dat hoarderstemmetje die graag vasthoudt aan dingen.

Nog even terug naar die kledingkast, dat vind ik toch wel een dingetje hoor. Ik heb al in verschillende ronden heel veel kleding weggedaan. Datgene wat ik nu heb, draag ik regelmatig, op een paar items voor speciale gelegenheden na. Toch is onze kledingkast té gevuld voor het tiny house en zal ik toch echt moeten minimaliseren qua kledingstukken. Dat betekent accepteren dat kleding die ik nog leuk en prima vind toch echt weg moet. Ik ga eerst maar eens tellen hoeveel stuks ik van bepaalde items heb, dat zal hopelijk al wat meer overzicht en motivatie geven. Dat hielp heel goed bij onze sokkencollectie, daarvan bleken we namelijk 68 paar te hebben! Helaas hebben we die al een tijd geleden ontspuld en tellen die niet meer mee voor het spel. Nog 16 dagen en 391 spullen te gaan…

496 spullen moeten deze maand het huis uit: gaat dat lukken?

Sinds we definitief besloten voor een tiny house te gaan, zijn we bezig met ontspullen. Want in een huis van zo’n 24 m2 kun je nu eenmaal niet zoveel kwijt. En wat je hebt, moet van waarde, nut of belang zijn. Minimaliseren tot de max dus. In een aantal grote opruimronden hebben we de keuken, de buffetkast, onze kledingkasten, boekenkasten én de schuur aangepakt. Tussen de echt grote acties door ontspulden we steeds enkele items die we tegenkwamen bij het dagelijkse opruimen. Zo is er al heel wat richting vrienden, familie, Marktplaats, Little Free Libraries en de kringloop gegaan.

Ons huis is op dit moment dus echt wel een stuk leger dan een jaar geleden. Waar ik in het begin niet veel verschil merkte, valt me nu de ruimte in onze kamers en kasten steeds meer op. We hebben zelfs al een aantal kasten weg kunnen doen: de kledingkast van Gerbrand bijvoorbeeld, een ladekast uit de schuur en een boekenkast uit de woonkamer. Ons motto was wel steeds: we willen niet een dik jaar in een ‘leeg’ huis leven. Dus staat de buffetkast er gewoon nog, waarin onze minimale hoeveelheid servies wel erg uitgespreid staat om de kast nog enigszins op te vullen. Er zijn nog steeds twee boekenkasten. Niet compleet gevuld meer, maar toch ook niet leeg. We hebben een stellingkast, een kledingkast, een ladenkast. Allemaal nog steeds gevuld met spullen. Teveel spullen (én meubels) om mee te nemen naar het tiny house. En teveel spullen om straks in één keer de deur uit te moeten doen. We zijn daarom een uitdaging aan gegaan, eentje die we een paar maanden geleden met heel veel gemak hadden kunnen uitvoeren: The Minimalism Game.

De regels van dit ‘spel’ zijn simpel: op dag 1 doe je één item weg, op dag 2 twee items, op dag 3 drie items, enzovoorts. Het spel duurt oorspronkelijk 30 dagen en na 30 dagen heb je dan dus 465 spullen je huis uitgewerkt. Klinkt veel? De meeste mensen komen met het uitzoeken van hun besteklade al richting een tiental spullen. En dan heb je de rest van het huis nog voor de boeg… Deze challenge is een goede stok achter de deur om kritisch te kijken naar wat je hebt en wat je echt nodig hebt. Doordat je hier dagelijks mee bezig bent, dwing je jezelf keuzes te maken. Ik heb al gemerkt dat mijn perspectief over wat ik ‘nodig’ heb steeds verandert naarmate ik meer spullen wegdoe. Items die ik eerst per se wilde bewaren, blijken een maand later zonder problemen op de kringloopstapel te belanden. Wat ‘nodig’ is, is dus onderhevig aan verandering. Dat zorgt er soms wel voor dat mijn kleine hoarderstemmetje zich ermee gaat bemoeien: “zou je dit niet toch bewaren? Straks dan, je weet maar nooit, het is handig om te hebben, echt, denk er nog even over na”. Meestal snoer ik dit stemmetje snel de mond en ontspul ik driftig verder. Heel soms belandt zo’n item op de twijfelstapel. Maar de ervaring leert dat het daar dan nooit meer vandaan komt en de spullen gewoon de deur uit gaan.

Gerbrand en ik pakken The Minimalism Game nog een tikje drastischer aan. We zijn op 1 augustus gestart en omdat augustus 31 dagen heeft, gaan we 31 dagen lang spullen wegdoen. Wij zullen dus niet eindigen met 465 ontspulde spullen, maar gaan 496 items de deur uitwerken. Ik vraag me af: hebben we nog wel 496 spullen om weg te doen? Na al dat minimaliseren, opruimen en ontspullen heb ik het idee dat we al heel veel weggedaan hebben. Toch is het huis nog niet leeg en zijn de kasten en laden zoals gezegd gevuld. We gaan er dus voor: 31 dagen lang zullen we dagelijks op Instagram laten zien wat ons huis gaat verlaten. Ik zal er zoveel mogelijk bij vermelden waarom we het ding hadden, waarom het weggaat én waar het naartoe gaat. We willen namelijk zo min mogelijk spullen weggooien (alleen als het vies of stuk is) en alles een goede, nieuwe bestemming geven. Dat kan door het te verkopen op Marktplaats, het weg te geven aan vrienden en familie (die bij sommige items in ons huis al hebben aangegeven dat ze dat wel graag willen hebben, als we dat weg doen :)), het naar de kringloop te brengen, het op een Facebook Weggeefhoekpagina te zetten of te schenken aan een goed doel. Alle spullen hebben namelijk energie en grondstoffen gekost en het zou zonde zijn om dat te verspillen. Het kan dus best zo zijn dat jij iets op Instagram ziet langskomen dat je graag zou willen hebben. Top! Stuur me dan vooral een berichtje, dan regelen we dat.

Dag 1 en 2 van The Minimalism Game.

Dag 1 en 2 zijn al achter de rug en zijn natuurlijk easy peasy. Op dag 1 is de Chromecast ontspuld, die is vrij nutteloos wanneer de tv al maanden de deur uit is. Deze gaan we verkopen op Marktplaats. Op dag 2 hebben twee fotolijstjes het veld geruimd. Ze zagen er leuk uit, maar bleven maar omvallen bij het minste of geringste, aargh! Mijn zusje vindt ze wel erg tof en wilde ze wel hebben. Die krijgen dus een plekje in haar interieur. Op mijn Instagramaccount vind je vanavond welke drie items er vandaag weg gaan.

Ga je ook mee doen of ben je al begonnen? Laat me dat vooral weten, want dan volg ik je graag. Ik ben altijd erg benieuwd hoe anderen het ontspullen ervaren. Wellicht kunnen we tips en motiverende woorden uitwisselen op de dagen dat er wel heel veel weg moet…Ik ben benieuwd of we de 496 items gaan redden, ik hou jullie op de hoogte!

‘Zo doe ik dat gewoon’: wanneer gewoon ineens niet meer zo logisch is

Waarom gewoonten niet altijd logisch zijn.

Mijn dagen zijn gevuld met allerlei handelingen die ik al jaren uit gewoonte doe. Dat ene kopje koffie bij het ontbijt, dagcrème op mijn gezicht smeren, de manier waarop ik mijn fietsslot onder mijn zadel bind, de plek waar ik mijn sleutels neergooi als ik thuiskom, hoe ik een paprika snij en de manier waarop ik mijn kussen opklop voor ik ga slapen. Om er maar een paar te noemen. Over de meeste handelingen hoef ik niet na te denken, die gaan automatisch. Gelukkig maar, want anders zou elke dag een stuk meer energie kosten. Veel routines zijn nuttig: ze zorgen ervoor dat je handige basishandelingen verricht zonder al te veel moeite. Maar niet elke gewoonte is even logisch, als je er over na gaat denken.

Ik ben al geruime tijd bewust bezig met het aanpassen van mijn levensstijl, op allerlei gebieden. En wanneer je verandert, dan word je je bewust van gewoonten die ineens zo gewoon niet meer zijn. De grootste verandering begon, heel cliché, rond mijn dertigste. Ik raakte in een dipje en ging aan de slag om me weer fijn in mijn vel te voelen. Ik ging meer bewegen en nam mijn voedingspatroon onder de loep. Wat je in je mond stopt, is voor een groot deel ook maar net wat je gewend bent. Ik was een vleeseter, want dat aten we thuis ook elke dag. Ik lette niet bewust op de ingrediënten, want ik at ‘gewoon’ wat er in de supermarkt aangeboden werd. Maar door me daarvan wél bewust te worden, veranderde ik stap voor stap wat ik at. Elke gewoonte die ik veranderde, leidde tot het veranderen van weer een andere gewoonte, het werd een logisch pad. Door mijn keuze om zo min mogelijk toegevoegd suiker te eten bijvoorbeeld, ging ik van brood als lunch naar salades vol groente en van vleeseter naar vegetariër.

Ik pakte niet alleen mijn lijf aan, ook mijn hoofd kon wel wat verandering en vooral rust gebruiken. Ik begon de spullen in mijn huis met andere ogen te bekijken. Al die volle kasten, al die dingen die stof stonden te verzamelen en alles wat ik nog steeds dacht nodig te hebben: het was een gewoonte om te kopen waar ik ‘behoefte’ aan had en het was dus ‘logisch’ dat ik ‘gewoon’ meer opbergruimte nodig had. Dat het ook anders kon, daar kwam ik na veel opruimronden achter. Ik had niet méér nodig, maar minder. Minder bezitten én minder aanschaffen, dat zorgt voor rust.

Over veranderen en gewoonten

Naast de Reus van Rotterdam, die 2.37 meter lang was. Ik voel me klein!

Elke gewoonte die ik veranderde, werd vervangen door een nieuwe gewoonte. Dat is niet gemakkelijk. Het kost namelijk energie om iets anders te doen dan je gewend bent. Je moet er over nadenken, het kost meer tijd, kortom: het kost moeite. Onze hersenen vinden dat niet zo gezellig, zij besteden het liefst zo min mogelijk energie aan een taak. En als het lastig wordt, haken ze al helemaal snel af. Allemaal energieverspilling, het moet efficiënter! Het liefst willen ze dat je weer teruggaat naar je oude gewoonte, de routine die al geprogrammeerd staat en die hen nauwelijks energie kost. Daarom is het zo lastig om gewoonten te doorbreken: het ongemakkelijke gevoel kan ervoor zorgen dat je toch maar weer doet wat je altijd al deed.

Om groener te leven bekijk ik mijn gewoonten opnieuw kritisch. Elke dag douchen, dat hoeft eigenlijk niet. Elke ochtend ontbijten met yoghurt én kwark kan ook best anders. Het gas uitzetten als de rijst al aan de kook gebracht is, mijn kleding niet zomaar meer ergens kopen: hoe meer stappen ik zet op het gebied van duurzaamheid en hoe meer ik erover lees, hoe meer ik me realiseer welke gewoonten helemaal niet zo logisch zijn.

Stap voor stap pak ik ze aan, op een manier die bij mij past. Natuurlijk, er zijn altijd mensen die groener zijn dan ik. Iedereen begint op een ander punt en elk pad is anders. Dat maakt mijn keuzes niet slechter of beter dan die van een ander. Ook is het lastig om niet te snel te willen: het liefst is morgen alles anders! Maar dat kan niet. Nieuwe gewoonten aanleren kost tijd én moeite. Bovendien zijn niet alle gewenste veranderingen nu al zichtbaar. Ik leer door het gewoon te doen 🙂

Wat ik van mode-meisjes kan leren

Ik ben nooit een fashionista of mode-meisje geweest. Natuurlijk vind ik het fijn om er leuk uit te zien en fijne kleren te dragen. Maar mijn kledingkeuze zit altijd erg aan de veilige kant, meer richting basic en comfortabel, dan volgens een bepaalde trend of in een bepaalde stijl. In de jaren dat ik veel gewicht verloor heb ik mijn kledingkast verschillende malen helemaal moeten vernieuwen en kon ik heel andere kleding aan. Ik kon winkelen bij andere en veel meer verschillende winkels: er ging een wereld voor me open. Nu ik al een dikke twee jaar op een stabiel gewicht zit, is ook de rust in mijn kledingkast teruggekeerd. Alhoewel…

In een tiny house van zo’n vierentwintig vierkante meter is geen plek voor een grote kledingkast. Dus moest mijn kledingverzameling nog een keer flink uitgezocht worden. Ik ben nu drie keer door mijn hele garderobe gegaan. In de eerste ronde (in deze video te zien) ging het grootste gedeelte de deur uit. Ik had nog veel kleding die ik amper of eigenlijk nooit droeg, kleding die versleten of verschoten was en kleding waarvan ik er best een aantal kon missen, omdat er dan nog genoeg overbleef. Een paar maanden later heb ik mijn kledingkast nog een keer kritisch onder de loep genomen en heb ik nog een bergje naar de kringloop en de kledingbak van het Leger des Heils kunnen brengen. Ik had inmiddels zoveel opgeruimd dat ik Gerbrands kleding ook in mijn kast kwijt kon en we nu dus nog maar één grote kast hebben.

Laatst deed ik nog een opruimrondje en ik merk dat het nu al echt lastig wordt om kleding weg te doen. Er zijn nu geen items meer die ik nooit draag of die niet goed passen. Alles wat ik nu nog heb, is prima kleding en zou ik zo kunnen dragen. Maar ik heb nog steeds te veel om in het tiny house te kunnen bewaren en ik denk dat ik echt wel met minder items toe zou kunnen. Mijn strategie voor deze ontspulronde is net iets anders dan bij de vorige keren. Bracht ik hiervoor de kleding meteen weg (weg is weg), nu sla ik het eerst op in een box. Mis ik een bepaald kledingstuk na een paar maanden? Dan kan het weer terug mijn kast in. Maar ik merk nu al dat wanneer je iets niet ziet, je het ook niet draagt en het niet mist. Zo probeer ik stap voor stap te komen tot een garderobe waarin ik genoeg keuze heb, maar die zo minimalistisch mogelijk is.

Maar veel minder kleding hebben, betekent ook dat ik creatief moet combineren om elke dag leuk voor de dag te kunnen komen. Enter de vlogs van fashionista’s/mode-meisjes, mijn favoriete tijdverdrijf als ik even in bed een video wil kijken of wanneer ik na een lange werkdag in de trein zit. Ook al komt mijn manier van naar kleding kijken en mijn koopgedrag totaal niet overeen met de manier waarop deze dames met kleding omgaan, toch kan ik veel van hen leren. Vooral op het gebied van kledingstukken combineren. Combinaties waarbij ik al snel denk: dat kan echt niet bij elkaar, dragen zij zonder gêne. En eigenlijk staat het dan nog leuk ook. Ik zal niet snel dragen wat deze meiden dragen, maar ze laten me wel zien dat ik best iets minder veilige combinaties kan maken. Ik probeer nu dus met een frisse blik naar mijn kleding te kijken en items te combineren die ik nooit eerder samen droeg. En tot nu ben ik niet ontevreden over mijn combinaties!

Ook Bea Johnson is een kei in het optimaal dragen van haar minimalistische garderobe. Met maar 15 items kan ze 50 verschillende combinaties maken. Ik vraag me dan wel af hoe ze dat doet wanneer het overgrote deel in de was ligt en hoe vaak ze wast… Ze heeft trouwens ook een heel handig wikkeljurkje dat op 22 verschillende manieren te dragen is. Daardoor ziet het er steeds weer anders uit. Zoiets zou ook ideaal in mijn tiny-house-proof kledingkast zijn. Maar dan moet er eerst een jurkje of twee uit. Ik bedacht me laatst nóg een manier om een nieuwe outfit te kunnen samenstellen, zónder iets nieuws te hoeven aan te schaffen: ik leende een blouse van Gerbrand en die stond me prima! We hebben vrijwel dezelfde maat, dus ik kan veel van zijn kleding aan. Ineens heb ik er een hele lading kleding bij 😉

De komende maanden blijf ik mijn kledingkast kritisch bekijken en zal er meer kleding weg gaan. Ook heb ik het plan om in principe geen nieuwe kleding aan te schaffen dit jaar. Als ik toch iets wil vervangen of nodig heb, dan probeer ik het tweedehands te kopen of te ruilen. Ik ben benieuwd hoe ver ik daarmee kom!

Ontspullen: maar vier vorken, messen en lepels?!

Ontspullen is hier al maanden de mantra. We hebben al bergen serviesgoed, opbergdozen, frutsels en andere overbodige spullen naar de kringloop gebracht, weggegeven aan vrienden of een goed doel of weggegooid omdat het stuk was. Er leek maar geen eind aan te komen; telkens verschenen er weer nieuwe dingen die we helemaal niet nodig bleken te hebben. Dus bleven we uitzoeken, ordenen, sorteren en ontspullen. Maar nu begint het toch langzamerhand leger en overzichtelijker te worden. Er zijn lege planken in kasten en ik weet nu precies wat we hebben en waar het ligt. Toch moet er voordat we tiny gaan wonen nog steeds véél weg. Maar als we zo ver zijn, gaat dat hopelijk met het grootste gemak.

Ik merk dat ik tijdens al dit minimaliseren en opruimen veel bezig ben met de vraag: wat hebben we nou écht nodig? Welke spullen zorgen ervoor dat wij comfortabel kunnen leven en wat is eigenlijk alleen overtollige ballast? Het antwoord op deze vraag verandert steeds. Ik merk dat wanneer je stap voor stap opruimt, de grenzen verschuiven. Spullen waarbij ik in het begin moeite had om ze los te laten, gaan nu zonder pardon het huis uit. Ik heb vooral afgerekend met de ‘maar wat als’- en ‘stel je voor dat’-spullen. Ik ben een kei in het bedenken dat ik iets wellicht ooit in de nabije of verre toekomst nodig zal hebben. En dan kan ik vast niet zonder. Maar de meeste spullen zijn de moeite van het bewaren helemaal niet waard. En hebben we iets per se nodig, dan kunnen we het altijd dan nog aanschaffen of lenen. Ik heb geleerd dat opruimen echt in stappen moet. Anders loop ik tegen veel te veel keuzemomenten aan en dat zorgt voor spanning. Maar door continu te evalueren of ik iets nog nodig heb en wat mijn gevoel erbij is, lukt het steeds beter om écht te ontspullen.

Een van de eerste ruimten die we aanpakten waren de keuken en de servieskast. We maakten daar zelfs twee video’s over voor op onze tiny-house-site. Het uitzoeken van ons servies en keukenspullen deden we wel rigoureus: we bedachten wat er in een tiny keuken zou passen en bekeken welke spullen we daadwerkelijk gebruikten. Er ging dus veel, heel veel weg. Tassen vol keukenspullen, heel veel bestek (van mezelf, mijn oma én Gerbrand, altijd handig: vijftien lepels…), keukenapparatuur dat alleen maar stof stond te vangen, allerlei bakspullen terwijl we amper iets bakken en heel veel glaswerk en servies. De kringloop was erg blij met ons.

We zijn nu een aantal maanden verder; hebben we iets gemist? Daar kan ik kort over zijn: nee. Het is juist een hele verademing dat we niet meer hoeven te graaien in een kast vol plastic opbergbakjes waar je nooit het juiste dekseltje bij kunt vinden, de pannen gemakkelijk in de kast passen en we in een oogopslag kunnen zien wat er in de bestekla ligt. We hebben van alles nu precies genoeg. Van de borden en het bestek hebben we zelfs nog maar vier stuks per item. Dus vier messen, vier vorken, vier lepels; goed, je snapt hem. Komen er meer dan twee mensen eten, dan moeten ze inderdaad hun eigen bestek en servies meenemen. Een soort ‘Bring Your Own’, maar dan met borden.

Nog een voordeel van weinig bestek en servies hebben: we moeten nu echt regelmatig afwassen. Er is geen mogelijkheid meer om gigantische bergen afwas te verzamelen voordat de schone vorken echt op zijn. Dus ook die vorken van oma waarmee we eigenlijk niet prettig aten, maar die we toch bewaarden. En de afwas is lekker snel klaar. Dat is wel zo fijn als je besloten hebt de vaatwasser niet meer te gebruiken om alvast te wennen aan een leven zonder.

We blijven de komende tijd ontspullen. Want in het tiny house zal de ruimte écht heel beperkt zijn en we willen er zo licht en ruimtelijk mogelijk wonen. Ook al wordt het nemen van beslissingen dat spullen weg kunnen stap voor stap makkelijker, er zijn dingen waarbij afscheid nemen wel lastiger is. En hoe minder we nog hebben, hoe vaker er zulke momenten zullen zijn. Maar we weten waarvoor we het doen: een overzichtelijk leven gericht op ervaringen in plaats van spullen en met een minimale impact op mens, milieu en dier. En blije mensen bij de kringloop, dat ook 😉