Tag: rust

Ontspullen in tien stappen

We zijn nu ruim een jaar aan het ontspullen om ons voor te bereiden op ons Tiny House. Ik merk dat het wegdoen van spullen een proces is, waar je echt de tijd voor moet nemen als dat kan. Wat ik nu gemakkelijk de deur uit kan doen, wilde ik een half jaar geleden écht bewaren. Tijdens al dat opruimen en ontspullen heb ik veel geleerd en in een drietal workshops tijdens de Grote Tiny Housing manifestatie en de Tiny House Nederland Jamboree mocht ik een flink aantal toehoorders vertellen over mijn ervaringen. Dat was echt zo leuk om te doen! In dit artikel deel ik mijn 10 stappen om te ontspullen.

Stap 1 – Bepaal je doel
Waarom wil je ontspullen? Als je doel helder is, zul je meer gemotiveerd zijn om door te pakken wanneer het even niet gaat. Wil je kleiner gaan wonen? Wil je meer rust en overzicht in huis? Wil je je alleen focussen op datgene dat belangrijk voor je is? Minder tijd kwijt zijn aan het onderhoud van jouw spullen? Welk doel je ook hebt, zorg dat je weet waarom je minder spullen wilt hebben.

Heb je je doel bepaald? Super! Hak deze dan op in kleinere doelen. Want doelen als ‘al mijn spullen moeten in een Tiny House van 20 vierkante meter passen’ of ‘ik wil meer rust en overzicht in huis’ zijn veel te groot om concreet mee aan de slag te gaan. Hoe kom je uiteindelijk bij het einddoel terecht? Welke kleine stappen kun je zetten? En waar ga je starten? Zo zijn we meteen bij stap 2 aangekomen.

Stap 2 – Kies je startpunt
Als je start met ontspullen kan de hoeveelheid dingen in je huis overweldigend zijn. Hoe krijg je in hemelsnaam alles uitgezocht en ontspuld? Dé truc (om elke grote verandering in gang te zetten) is: zet kleine stappen. Bepaal op welke plek je begint en concentreer je alleen daarop. Dus, waar zou je kunnen beginnen?
– Kies een specifieke ruimte. De badkamer, keuken of meteen de boekenkasten?
– Ga voor de ‘wat als’-spullen. Je hebt vast van die spullen die je alleen maar bewaart ‘voor het geval dat’. Want je weet maar nooit waar je die drie verlengsnoeren, die twee reserveparaplu’s of al die lege glazen potjes voor nodig hebt, toch…? Dit soort spullen zijn een prima startpunt. Er zitten vaak geen herinneringen aan vast en het opruimen zorgt al snel voor resultaat en een opgelucht gevoel. Dat geeft je energie om door te pakken.
– Begin met de spullen waarvan je er veel hebt, zoals: handdoeken, theedoeken, pennen, sokken, servies, kleding, schoenen, verzorgingsproducten… Heb je echt handdoeken voor een weeshuis nodig en een dertigdelig servies?
– Of start met de spullen waarvan je een schuldgevoel krijgt, zoals: ongelezen boeken, onbekeken dvd’s, hobby’s die je niet meer hebt, verzamelingen waar je niet meer naar omkijkt… Al deze spullen kunnen je het gevoel geven dat je er nog iets mee zou moeten. Maar wanneer je dat al jaren niet gedaan hebt, dan is het de hoogste tijd om voor deze spullen een betere eigenaar te vinden.

Stap 3 – Haal alles uit de kast
Wij zijn gestart in de keuken. Door alles uit de kasten te halen, kregen we een goed overzicht van de hoeveelheid spullen die er in deze ruimte ‘verstopt’ zaten. En dat bleken er heel veel te zijn… Veel meer dan ik van tevoren had gedacht. Een groot aantal van de keukenspullen gebruikten we eigenlijk nooit, maar bewaarden we voor de ‘wat als’- situaties. Die erg schaars zijn… Ook onze kledingkast heb ik helemaal leeggehaald en met de buffetkast gebeurde hetzelfde. Het lijkt namelijk niet zoveel wanneer het netjes opgeborgen is, maar wanneer alles verspreid op een tafel of bed ligt, zie je pas goed hoeveel spullen je hebt. Dit besef motiveerde meestal enorm. Soms zakte de moed me ook wel een beetje in de schoenen, want dan leek de klus enorm. Maar dan focus ik me steeds op maar één item en werk gestaag door, tot de stapel weer behapbaar is en ik in de ‘ontspulmodus’ zit.

Kleren ontspullen

Stap 4 – Maak stapels
Telkens als ik ga ontspullen, maak ik vier stapels. Vier? Jep, ik ben wat liever dan andere opruimgoeroe’s 😉 Ik zet dozen of tassen klaar voor: ‘weggooien’, ‘wegdoen’, ‘houden’ en ‘twijfel’. Spullen die stuk, vies of op een andere manier onbruikbaar zijn geworden, gaan op stapel 1 en dus in de vuilnisbak. Dat zijn er zo min mogelijk. Spullen die ik een tweede leven wil geven, gaan op stapel 2. Spullen die ik wil houden gaan op stapel 3 en voor de spullen waarover ik op dat moment écht niet kan beslissen heb ik stapel 4: de twijfelstapel. Die stapel probeer ik uiteraard zo klein mogelijk te houden, maar ik heb gemerkt dat ik er soms nog niet aan toe ben om iets weg te doen. Een tijdje later kan ik daar helemaal geen moeite meer mee hebben en gaat het alsnog de deur uit. Jezelf een beetje ruimte geven om een beslissing te nemen, kan helpen om het ontspullen langere tijd vol te houden. Wanneer je veel beslissingen in een korte tijd neemt, heeft dat invloed op je gemoedstoestand en energieniveau. Probeer te herkennen wanneer je tegen je eigen grens aanloopt en respecteer deze. De grenzen van wat je belangrijk vindt qua spullen zijn aan verandering onderhevig, dus over een tijdje ben je er wellicht wél klaar voor. En zo niet, dan is dat ook helemaal prima.

Stap 5 – Beoordeel de items
Nu komen we bij de kern: het daadwerkelijk beoordelen van de spullen. Wanneer kan iets weg? Oftewel: wat heb je écht nodig en wat is overbodige ballast? Hou bij het beoordelen je doel voor ogen: waarom wil je ook alweer ontspullen? Deze reden zou je flink wat motivatie moeten geven. Daarnaast zijn er wat trucjes die je kunt toepassen:
– Bewaar je het item alleen ‘voor het geval dat’? Heb je deze het afgelopen jaar nog gebruikt? Nee? Dan kan het weg.
– Is het iets dat je niet vaak gebruikt en is het item voor minder dan 20 euro binnen 20 kilometer van je huis te krijgen? Of kun je het gemakkelijk van iemand lenen? Dan kan het weg.
– Een handig trucje om te bepalen welke kleding weg kan: hang alle kleding verkeerd om in de kast en leg gevouwen kleding met de lelijke, open kant in het leggedeelte. Draag een maand je kleding zoals je dat altijd zou doen. Wanneer je iets gedragen hebt, gaat het op de juiste manier terug de kast in. Bekijk na deze maand welke kleding nog verkeerd hangt/ligt. Deze items draag je blijkbaar niet vaak en staan nu op de nominatie om de kast te verlaten.
– Vind je het lastig om te bepalen wat weg moet? Focus je dan op wat wél moet blijven. De spullen die niet op deze stapel belanden, staan dan op de nominatie om ontspuld te worden.

Stap 6 – Ruim in, geef de juiste plek
Zo, voor je liggen nu alle spullen gesorteerd in vier stapels. De spullen die mogen blijven, krijgen weer een plekje in de kast. Hoort het eigenlijk niet hier? Geef het item dan meteen de juiste plek in huis. Geniet even van de opgeruimde kast/ruimte of plek en ontferm je daarna over de andere drie stapels.

Is de kast nagenoeg leeg? Dan kan deze wellicht ook weg! Wij kunnen geen meubels meenemen naar ons tiny house, dus hier zijn al een aantal meubelstukken bij nieuwe eigenaren terechtgekomen. Maar dit kan ook handig zijn wanneer je niet tiny gaat wonen. Want kasten raken altijd weer gevuld en dan ben je weer terug bij af. Wanneer je de ruimte niet hebt, kun je deze ook niet benutten. Dus, weg die kast?

Stap 7 – Doe het snel weg
De spullen waarvan wij besloten hebben dat ze weg kunnen, verzamelen we in een hoekje van onze ‘kastenkamer’ (de extra slaapkamer waar onze kledingkast staat). Uit ervaring weet ik dat het daar lang kan blijven staan, té lang. Soms heb je even niet de tijd om spullen naar de kringloop of andere goede doelen te brengen of wacht iets op een koper op Marktplaats. Zo lang de spullen er nog zijn, zorgen ze voor ruis en kost het mij negatieve energie. Ik heb al besloten dat ze weg moeten, maar ze zijn er nog. En nog meer in zicht dan voor het ontspullen. Wanneer ik er dan eindelijk aan toe ben om ze weg te brengen, voelt het alsof ik de ontspulbeslissing opnieuw moet nemen. Want de spullen gaan nog een keer door mijn handen. Deze stap is voor mij dus heel belangrijk: ontspulde spullen moeten zo snel mogelijk het huis uit. Zie je in je agenda dat je drukke weken voor de boeg hebt? Wacht dan heel even met ontspullen of plan een specifieke dag waarop je het ook meteen wegbrengt.

Stap 8 – Niet gemist? Weg ermee!
Er staat nu misschien nog een stapeltje met twijfelspullen ergens in een hoekje. Bekijk deze spullen over een tijdje (een week, twee weken, een maand) weer. Heb je ze helemaal niet gemist? Dan kunnen ze alsnog weg. Ontspullen is echt een proces: soms ben je er nog niet klaar voor om iets weg te doen, maar gaat het twee maanden later prima. Neem die tijd en gun jezelf de mogelijkheid om af en toe te twijfelen. Merk je dat je bij veel spullen twijfelt? Kijk dan of je wellicht een andere kast of een ander soort spullen gemakkelijker kunt uitzoeken. Het kan helpen om al wat ‘kan weg’-beslissingen gemaakt te hebben, zodat het bij wat lastigere items ook gemakkelijker gaat.

Stap 9 – Eén erin, één eruit
Een belangrijke stap voor mij, want we wonen nu nog ruim en er is voldoende ruimte om spullen te bewaren. Maar het zou erg zonde zijn om flink te ontspullen en daarna weer nieuwe spullen in huis te halen. Een handige regel om het aantal bezittingen in de hand te houden is: één erin, één eruit. Een nieuw boek gekocht of een nieuw shirtje? Dan gaat er een oud exemplaar weg. Zit je nog middenin het ontspullen, dan kun je ook de regel ‘één erin-twee eruit’ hanteren. Dan ruim je met elke nieuwe aankoop nog eens extra op.

Stap 10 – Stop de verleiding
Ben je zo lekker aan het opruimen, ploft er een mailtje van je favoriete winkel in je inbox. Of er valt een aanbiedingsfolder op je mat. Toch even neuzen en voor je het weet heb je een nieuw jurkje gescoord, terwijl je er net vier naar de kringloop hebt gebracht. Stop de verleiding en schrijf je uit van alle nieuwbrieven. Plak een nee-nee-sticker op je brievenbus en kijk geen televisie meer. Zo vermijd je een hoop reclame en krijg je niet het gevoel dat je écht een nieuwe herfstjas zou moeten hebben of die handige pan écht niet kunt missen.

Door het ontspullen merk ik dat de drang om te kopen sowieso sterk vermindert. Ik begin te beseffen hoe weinig we écht nodig hebben en dat ik veel spullen alleen maar kocht om even blij van te worden. Maar die spullen dragen op de lange termijn helemaal niet bij aan ons gevoel van comfort en geluk. De dingen die we nog wel kopen, kopen we nu veel bewuster. En ja, dat zijn voornamelijk dingen voor in ons tiny house 🙂

Ik hoop dat ik wat ontspulkriebels bij je heb aangewakkerd! Heb je vragen over ontspullen? Stel ze gerust!

496 spullen moeten deze maand het huis uit: gaat dat lukken?

Sinds we definitief besloten voor een tiny house te gaan, zijn we bezig met ontspullen. Want in een huis van zo’n 24 m2 kun je nu eenmaal niet zoveel kwijt. En wat je hebt, moet van waarde, nut of belang zijn. Minimaliseren tot de max dus. In een aantal grote opruimronden hebben we de keuken, de buffetkast, onze kledingkasten, boekenkasten én de schuur aangepakt. Tussen de echt grote acties door ontspulden we steeds enkele items die we tegenkwamen bij het dagelijkse opruimen. Zo is er al heel wat richting vrienden, familie, Marktplaats, Little Free Libraries en de kringloop gegaan.

Ons huis is op dit moment dus echt wel een stuk leger dan een jaar geleden. Waar ik in het begin niet veel verschil merkte, valt me nu de ruimte in onze kamers en kasten steeds meer op. We hebben zelfs al een aantal kasten weg kunnen doen: de kledingkast van Gerbrand bijvoorbeeld, een ladekast uit de schuur en een boekenkast uit de woonkamer. Ons motto was wel steeds: we willen niet een dik jaar in een ‘leeg’ huis leven. Dus staat de buffetkast er gewoon nog, waarin onze minimale hoeveelheid servies wel erg uitgespreid staat om de kast nog enigszins op te vullen. Er zijn nog steeds twee boekenkasten. Niet compleet gevuld meer, maar toch ook niet leeg. We hebben een stellingkast, een kledingkast, een ladenkast. Allemaal nog steeds gevuld met spullen. Teveel spullen (én meubels) om mee te nemen naar het tiny house. En teveel spullen om straks in één keer de deur uit te moeten doen. We zijn daarom een uitdaging aan gegaan, eentje die we een paar maanden geleden met heel veel gemak hadden kunnen uitvoeren: The Minimalism Game.

De regels van dit ‘spel’ zijn simpel: op dag 1 doe je één item weg, op dag 2 twee items, op dag 3 drie items, enzovoorts. Het spel duurt oorspronkelijk 30 dagen en na 30 dagen heb je dan dus 465 spullen je huis uitgewerkt. Klinkt veel? De meeste mensen komen met het uitzoeken van hun besteklade al richting een tiental spullen. En dan heb je de rest van het huis nog voor de boeg… Deze challenge is een goede stok achter de deur om kritisch te kijken naar wat je hebt en wat je echt nodig hebt. Doordat je hier dagelijks mee bezig bent, dwing je jezelf keuzes te maken. Ik heb al gemerkt dat mijn perspectief over wat ik ‘nodig’ heb steeds verandert naarmate ik meer spullen wegdoe. Items die ik eerst per se wilde bewaren, blijken een maand later zonder problemen op de kringloopstapel te belanden. Wat ‘nodig’ is, is dus onderhevig aan verandering. Dat zorgt er soms wel voor dat mijn kleine hoarderstemmetje zich ermee gaat bemoeien: “zou je dit niet toch bewaren? Straks dan, je weet maar nooit, het is handig om te hebben, echt, denk er nog even over na”. Meestal snoer ik dit stemmetje snel de mond en ontspul ik driftig verder. Heel soms belandt zo’n item op de twijfelstapel. Maar de ervaring leert dat het daar dan nooit meer vandaan komt en de spullen gewoon de deur uit gaan.

Gerbrand en ik pakken The Minimalism Game nog een tikje drastischer aan. We zijn op 1 augustus gestart en omdat augustus 31 dagen heeft, gaan we 31 dagen lang spullen wegdoen. Wij zullen dus niet eindigen met 465 ontspulde spullen, maar gaan 496 items de deur uitwerken. Ik vraag me af: hebben we nog wel 496 spullen om weg te doen? Na al dat minimaliseren, opruimen en ontspullen heb ik het idee dat we al heel veel weggedaan hebben. Toch is het huis nog niet leeg en zijn de kasten en laden zoals gezegd gevuld. We gaan er dus voor: 31 dagen lang zullen we dagelijks op Instagram laten zien wat ons huis gaat verlaten. Ik zal er zoveel mogelijk bij vermelden waarom we het ding hadden, waarom het weggaat én waar het naartoe gaat. We willen namelijk zo min mogelijk spullen weggooien (alleen als het vies of stuk is) en alles een goede, nieuwe bestemming geven. Dat kan door het te verkopen op Marktplaats, het weg te geven aan vrienden en familie (die bij sommige items in ons huis al hebben aangegeven dat ze dat wel graag willen hebben, als we dat weg doen :)), het naar de kringloop te brengen, het op een Facebook Weggeefhoekpagina te zetten of te schenken aan een goed doel. Alle spullen hebben namelijk energie en grondstoffen gekost en het zou zonde zijn om dat te verspillen. Het kan dus best zo zijn dat jij iets op Instagram ziet langskomen dat je graag zou willen hebben. Top! Stuur me dan vooral een berichtje, dan regelen we dat.

Dag 1 en 2 van The Minimalism Game.

Dag 1 en 2 zijn al achter de rug en zijn natuurlijk easy peasy. Op dag 1 is de Chromecast ontspuld, die is vrij nutteloos wanneer de tv al maanden de deur uit is. Deze gaan we verkopen op Marktplaats. Op dag 2 hebben twee fotolijstjes het veld geruimd. Ze zagen er leuk uit, maar bleven maar omvallen bij het minste of geringste, aargh! Mijn zusje vindt ze wel erg tof en wilde ze wel hebben. Die krijgen dus een plekje in haar interieur. Op mijn Instagramaccount vind je vanavond welke drie items er vandaag weg gaan.

Ga je ook mee doen of ben je al begonnen? Laat me dat vooral weten, want dan volg ik je graag. Ik ben altijd erg benieuwd hoe anderen het ontspullen ervaren. Wellicht kunnen we tips en motiverende woorden uitwisselen op de dagen dat er wel heel veel weg moet…Ik ben benieuwd of we de 496 items gaan redden, ik hou jullie op de hoogte!

Ontspullen: meer dan alleen flink opruimen

Ontspullen en minimaliseren zijn hip. Je kunt geen krant of tijdschrift openslaan, geen website of blog lezen zonder drie keer te struikelen over opruimtips, minimalism challenges of before-and-after-foto’s na een flinke ontspulronde. In Facebookgroepen over minimaliseren worden foto’s gedeeld van huizen die ontdaan zijn van alle franje. Nergens is meer een frutsel of fotolijstje te bekennen. Waar de ene groep deze leegte bejubelt, wordt door anderen het nut van chaos en het verzamelen van spullen maar weer eens benadrukt. Want creatieve mensen zouden het niet zo goed doen in een ordelijke, opgeruimde omgeving. Die hebben een (lichte mate van) rommel om hen heen nodig, om out of the box te kunnen denken of inspirerende ingevingen te krijgen.

Het beeld is heel zwart-wit: of je leeft minimalistisch en je huis is leeg óf je bent een onverbeterlijke verzamelaar die zijn rolschaatsen van vroeger terugvindt achter een stapel Viva’s die nooit gelezen zijn en naast die lelijke lamp die je vijf jaar geleden kreeg van je schoonmoeder. Ik snap dat zulke artikelen beter gelezen worden dan genuanceerde verhalen waarin het allemaal wat minder goed samen te vatten is in ‘tien opruimtips’ of ‘twintig manieren om minimalistisch te leven’. Maar voor mij is ontspullen meer dan alleen goed opruimen en heel veel spullen wegdoen. Het is meer dan streven naar een leeg huis of zo min mogelijk spullen (want hoe tel je dan? Tellen sokken als twee items of als één paar? Hoort de oplader bij de telefoon of zijn het twee dingen? Ik tel dus gewoon niet…). Het is een manier van leven die op veel meer vlakken verandering brengt. Ja, het begint met uitzoeken, opruimen en spullen verkopen, weggeven en weggooien. Maar de rust die ontspullen je kan brengen, zal niet blijvend zijn wanneer na een paar maanden flink opruimen er niets aan je manier van omgaan met spullen veranderd is.

Inmiddels is onze huiskamer een stukje leger dan op deze foto. Maar nog steeds niet kaal en wit 😉

Een minimalistisch leven is voor mij een leven waarin alleen die spullen een plekje hebben die voor mij van nut of waarde zijn. Zonder die spullen zou ik niet comfortabel kunnen leven. En daar zit meteen ‘het probleem’ waardoor we nu overspoeld worden met artikelen die helemaal voor of juist helemaal tegen ontspullen zijn. Want wat zijn voor mij de spullen waar ik niet zonder kan? En welke spullen zijn dat voor jou? Dat zijn vast niet dezelfde spullen waarmee jouw moeder haar leven prettig zou inrichten. En ook haar buurman denkt er weer heel anders over. Het is een dooddoener, maar de ene minimalist is de andere niet. Waar de een dolgelukkig wordt van het feit dat al zijn bezittingen in één koffer passen, zal de ander toch echt niet zonder zijn uitgebreide visuitrusting kunnen. En dat is prima. Het gaat erom dat de spullen waarmee je je omringt, daar niet alleen zijn omdat ze er nou eenmaal zijn. Dat zijn dus geen spullen waarvan je al niet eens meer wist dat je ze had of waarvan je, zonder het te weten, meerdere exemplaren hebt. Je weet wel: die dingen die je bewaart ‘voor het geval dat’ en waarvan je eigenlijk best weet dat ‘het geval dat’ zich zeer waarschijnlijk niet snel zal voordoen. Dat zijn dus de spullen in die ene la die nog nauwelijks dichtgaat, omdat deze overstroomt met pennen, halflege rolletjes tape, elastiekjes, verbogen paperclips, paracetamol die over de datum is en een half rolletje pepermunt. Dat soort ruis is het waard om flink op te ruimen.

Maar het houdt daar zeker niet op. Het draait ook om wat je nog consumeert. Welke aankopen doe je en waarom? Het heeft natuurlijk geen enkele zin om alles je huis uit te gooien wanneer je de maand daarna weer vier vaasjes, een nieuwe koekenpan (met de nieuwste aanbaklaag, vást veel beter dan die koekenpan die je nu gebruikt!) en grappige kussensloopjes in een trendkleur koopt. Ik merk dat ontspullen en minimalistisch leven een groot effect hebben op mijn koopgedrag. Waar ik vroeger gemakkelijk hebbedingetjes en handige items mee naar huis sleepte, denk ik nu wel tien keer na voor ik iets koop. Want hoe lang heb ik er plezier van? Is het het geld waard? Heb ik het echt nodig of wil ik alleen kopen om het kopen? Want dat laatste deed ik achteraf gezien best vaak. Een aanbieding die je niet kunt weerstaan, een mooi vaasje dat zo leuk op de salontafel zou staan, een item dat ik ‘echt, echt’ nodig had maar dat vervolgens maanden ongebruikt op de plank lag. Impulsaankopen waren mij niet onbekend. Maar nu ik me bewust ben van de impact die dergelijke spullen op mij en mijn vrijheid hebben, is een middagje ‘shoppen om het shoppen’ niet meer aan mij besteed.

De waarde van ontspullen zit voor mij niet alleen in de leegte die het oplevert, maar juist ook in de vrijheid die het mij geeft. Minder spullen brengt rust in mijn woonomgeving, het geeft me rust omdat ik niet meer naar koopprikkels hoef te luisteren en het zorgt ervoor dat ik veel minder uitgeef en zo meer financiële vrijheid heb om dingen te doen die écht van waarde zijn: dingen ondernemen met mijn geliefde, mijn familie en vrienden.