Tag: schoonmaken

Elf mensen, één uurtje: hoeveel afval haalden we van het strand?

TrashUre Hunt afval rapen op het strand Scheveningen

Het was stralend weer. Zo stralend, dat er werd gewaarschuwd voor een zeer hoge zonkracht. Op het strand van Scheveningen lagen rond het middaguur veel mensen, hopelijk goed ingesmeerd, heerlijk te relaxen. In de branding renden kinderen enthousiast gillend achter elkaar aan. Zomer, dat betekent volle stranden. Maar volle stranden betekent helaas ook veel zwerfafval. Daar kun je je boos over maken, maar je kunt er ook iets aan doen, vonden Sara van Groenmetsaar en ik. Dus maakten we een Facebookevent aan en stonden we 9 juli met z’n elven, gewapend met handschoenen en boodschappentassen bij het museum van TrashUre Hunt klaar om in een uurtje het strand iets schoner te maken.

We besloten ons te concentreren op het stuk strand vanaf de Reddingsbrigade tot iets voorbij de pier. Al op de boulevard begon iedereen fanatiek te rapen. De eerste blikjes, plastic verpakkingen en vooral veel sigarettenpeuken verdwenen in de tassen. De motivatie om zoveel mogelijk te verzamelen was groot: bij terugkomst zou de opbrengst gewogen worden en worden toegevoegd aan een groot bord op de wand van het museum. Daar worden alle acties van de Summer Challenge dagelijks bijgehouden. Er zaten zelfs al dagen van 84 en ruim 100 kilo afval bij! Dat zouden wij met elf mensen in een uur niet gaan redden; toch waren we benieuwd hoeveel we wel zouden oprapen. De stranden worden namelijk elke avond schoongemaakt door de gemeente. Toen we eenmaal op het zand liepen, leek er op het eerste gezicht inderdaad niet veel afval te zijn. Wat kleine stukjes plastic, hier en daar een rietje en toch wel weer heel veel peuken, dat was wat de eerste meters opleverden. Daarmee zouden we niet zoveel kilo’s binnenslepen.

Zwerfafval sorteren bij het museum van TrashUre Hunt

Foto: Nils Bloem

Maar hoe langer we liepen, hoe meer we zagen liggen. Ik deelde een tas met Gerbrand en op een gegeven moment vonden we een kapot bierflesje dat half onder het zand begraven lag. Met zoveel mensen op blote voeten hadden deze scherven heel wat schade kunnen veroorzaken. We hebben alle stukjes zo zorgvuldig mogelijk uit het zand gehaald. Hoe dichter we bij de pier kwamen en hoe meer onze ogen gefocust waren op zwerfafval, hoe meer we vonden. Natuurlijk heel veel afval dat we verwachtten: blikjes, plastic flesjes, lege sigarettenpakjes en billendoekjes. We vonden ook een zakje met nog een klein beetje wiet erin, een oude handdoek (ik heb gekeken of deze echt niet meer van iemand was ;)), een kledinghanger en een paar kinderslippertjes. Die laatste vondst hebben we niet meegenomen, maar op een container gezet. Wellicht kon de eigenaar ze dan nog terugvinden.

We werden door veel mensen zwijgend gade geslagen, ik was erg benieuwd wat ze van onze actie dachten. Ik hoop dat de mensen die onze groep zag rapen, in elk geval wél hun afval netjes in de prullenbak zou gooien of mee naar huis zou nemen. Er waren ook mensen die ons complimenteerden. ‘Goed bezig!’ en ‘Wat goed dat jullie dit doen!’, hoorde ik een aantal keren. In de korte gesprekjes met deze mensen kwam naar voren dat ook zij zich ergerden aan al het afval, hier op het strand en in de openbare ruimte in het algemeen. Eén meisje gaf aan zelf ook regelmatig afval te rapen. Verder werden er ook wat mensen aangestoken door onze opruimactiviteiten: we kregen her en der glasscherven aangereikt en een volleyballende meneer onderbrak zijn spel om ons een stuk plastic te brengen. Er waren ook mensen die vroegen of we hun afval wilden meenemen, maar dat was nou juist niet de bedoeling. We kwamen voor het zwerfafval en waren geen afvalophaaldienst.

Sorteren zwerfafval

Foto: Nils Bloem

Om 13.15 uur zouden we weer verzamelen bij het afvalmuseum, maar het was lastig om te stoppen met rapen. Als je eenmaal bezig bent, blijf je rotzooi zien en voelt het heel vervelend om dat te laten liggen. Maar ja, helaas kun je niet alles in één keer opruimen en was het tijd om het gevonden afval te wegen en te sorteren. Terug in het museum bleek dat we in iets meer dan een uurtje 29,5 kilo afval hadden verzameld! Bijna dertig kilo! Meer dan ik van tevoren verwacht had. Zo schoon als het strand op het eerste gezicht lijkt is het dus niet. In het museum van TrashUre Hunt hebben we alle zakken omgekeerd op een grote tafel en de inhoud gesorteerd. Het ‘schone’, droge materiaal kan worden gebruikt voor de tentoonstelling. Uit de tassen kwamen onder andere sokken en een onderbroek, een volle luier, heel veel rietjes, sigarettenpeuken, plastic flesjes en talloze snoeppapiertjes. Femke en Anne (van Den Haag Fossielvrij) hadden onder andere honderden geplastificeerde confettihartjes opgeruimd. Die zijn misschien wel bij een huwelijksaanzoek of een romantisch feestje gebruikt. Zo jammer dat deze mensen er niet bij stil stonden dat de voor hen feestelijke confetti helemaal geen feestje voor de natuur is.

Afval van het strand in Scheveningen

Rond 14.30 uur was alles gesorteerd. Het strandzand dat ook meegekomen was, werd weer schoon teruggebracht naar de plek waar het hoort. Het museum is sinds zondag weer wat ‘schatten’ rijker en wij zijn een hele ervaring rijker. Ik vind het treurig dat je in zo’n korte tijd zoveel afval kunt verzamelen en ben blij dat initiatieven zoals TrashUre Hunt zich inzetten om zoveel mogelijk schoonmaakacties te organiseren en met het museum zoveel mogelijk mensen proberen te informeren over de impact van afval op ons milieu en de natuur. Zo’n zwerfafvalopraapactie is voor mij zeker voor herhaling vatbaar! En dan niet alleen op het strand, maar ook in mijn eigen woonwijk bijvoorbeeld. Ook Sara liet weten meer acties te willen organiseren, dus hou onze blogs in de gaten als je ook eens mee wilt helpen!

Veel dank aan alle mensen die afgelopen zondag meehielpen, jullie zijn kanjers! Er is toch maar mooi weer bijna 30 kilo afval opgeruimd 🙂

Foto: Nils Bloem

Groen de afwas doen

Afwassen… Ok, ik vind het niet zo erg als de badkamer schoonmaken of dweilen, maar fan zal ik er niet van worden. ‘Vroeger’ vertoonde ik afwasontwijkend gedrag: in mijn vorige huis had ik een leeg keukenkastje waarin ik alle vuile vaat opspaarde. Eén keer in de twee weken, als ik geen schone vork meer kon vinden, moest ik er wel aan geloven en zwoegde ik minstens twee uur op een monsterafwas. Dat was eigenlijk nóg onprettiger dan elke dag even een kleine afwas wegwerken en dus besloot ik mijn leven te beteren. Elke avond deed ik braaf (maar morrend) de afwas. Toen Gerbrand en ik vorig jaar in ons huidige huis gingen wonen, waren we dolblij met de ingebouwde vaatwasser. We gebruikten hem elke dag. Zo relaxed: geen vieze vaat op het aanrecht en zonder moeite schoon. Sinds een paar weken zijn we toch weer overgestapt op met de hand afwassen. Waarom?!

Ten eerste willen we graag minder energie en water verbruiken. Gemiddeld gebruikt een vaatwasser zo’n 14 liter water, maar als je een wat oudere vaatwasser zonder A+++-label hebt (en die hebben wij), dan loopt het verbruik snel op. Dat water moet ook nog verwarmd en rondgepompt worden en dat kost stroom (gemiddeld zo’n 1,15 KwH per wasbeurt) én dus fossiele brandstof. Door je eigen handen in een sopje te steken verbruik je twee keer zo weinig energie en kun je dus groener je vieze vaat schoonmaken. Er zijn dan wel een paar dingen waar je op moet letten:

  • Gebruik een teiltje en was niet onder de stromende kraan af. Zo beperk je het gebruik van warm water. Wij wasten eerst af in de gootsteen, maar dan gebruik je al snel heel wat liters water. Nu wassen we in een teiltje af en voor de meeste afwasjes is dat ruim voldoende.
  • Zijn je pannen en borden zo vies dat je moet voorspoelen? Dat gaat ook prima met koud water.
  • Gebruik de juiste hoeveelheid afwasmiddel, zodat je de hele afwas met één teiltje warm water kunt doen. Schuimt het niet meer? Geen probleem, het ontvet nog net zo goed als mét schuim. Gewoon vrolijk blijven afwassen 😉

Wij hebben nog een extra reden om nu al te wennen aan het afwassen met de hand: in ons tiny house kunnen we sowieso geen vaatwasser hebben. Dat past niet qua ruimte én zo’n apparaat zal veel te veel vragen van onze voorraad zonne-energie. Om daar nu alvast aan te wennen, staan wij (bijna) elke avond samen de afwas weg te werken. En eigenlijk is het best gezellig, de dag doornemen boven een bak met schuim.

Afwasmiddel
Omdat we straks ook niet aangesloten zijn op de riolering, is het soort afwasmiddel dat we gebruiken ook van belang. ‘Gewoon’ afwasmiddel bevat stoffen die niet biologisch afbreekbaar zijn. Dat is ook de reden waarom je een bak afwaswater niet in de tuin mag gooien, maar alleen door de afvoer mag spoelen. Dan wordt het water gefilterd door het waterbedrijf. Gelukkig zijn er ook een hele hoop afwasmiddelen te koop die wél biologisch afbreekbaar zijn. Zo kunnen we straks in het tiny house zelf het afwaswater filteren en afvoeren.

Wij gebruiken nu het afwasmiddel van Ecover, maar als deze fles leeg is, wil ik graag het afwasmiddel van Marcel’s Green Soap. Want die geurtjes, jum! We hebben daar nu al de allesreiniger met patchouli & cranberry van (ik hou echt enorm veel van patchouli :)), maar afwassen wordt ook een heel stuk fijner met een lekker geurend middel!

Een groene borstel
En dan is er nog de vraag: gebruiken we een spons of een borstel? Afgelopen kerst had ik een setje spullen van de webshop Babongo gevraagd, waaronder een sponsje van cellulose. We hebben er een dikke maand mee afgewassen en toen moest hij toch echt weg. Een afwasborstel leek me toch handiger én hygiënischer. Bij Ekoplaza vond ik de EcoForce borstel, die voor 89% uit gerecycled materiaal bestaat. En het meest handige: je hoeft maar een keer een volledige borstel aan te schaffen, daarna hoef je alleen de kop te vervangen. Minder afval dus! De kop kan bij het plastic afval en wordt zo ook weer hergebruikt.

Groener de afwas doen, voelt goed. Maar hoe groen of lekker geurend we het ook maken, mijn hobby zal het niet worden 😉