Tag: TrashUre Hunt

Elf mensen, één uurtje: hoeveel afval haalden we van het strand?

TrashUre Hunt afval rapen op het strand Scheveningen

Het was stralend weer. Zo stralend, dat er werd gewaarschuwd voor een zeer hoge zonkracht. Op het strand van Scheveningen lagen rond het middaguur veel mensen, hopelijk goed ingesmeerd, heerlijk te relaxen. In de branding renden kinderen enthousiast gillend achter elkaar aan. Zomer, dat betekent volle stranden. Maar volle stranden betekent helaas ook veel zwerfafval. Daar kun je je boos over maken, maar je kunt er ook iets aan doen, vonden Sara van Groenmetsaar en ik. Dus maakten we een Facebookevent aan en stonden we 9 juli met z’n elven, gewapend met handschoenen en boodschappentassen bij het museum van TrashUre Hunt klaar om in een uurtje het strand iets schoner te maken.

We besloten ons te concentreren op het stuk strand vanaf de Reddingsbrigade tot iets voorbij de pier. Al op de boulevard begon iedereen fanatiek te rapen. De eerste blikjes, plastic verpakkingen en vooral veel sigarettenpeuken verdwenen in de tassen. De motivatie om zoveel mogelijk te verzamelen was groot: bij terugkomst zou de opbrengst gewogen worden en worden toegevoegd aan een groot bord op de wand van het museum. Daar worden alle acties van de Summer Challenge dagelijks bijgehouden. Er zaten zelfs al dagen van 84 en ruim 100 kilo afval bij! Dat zouden wij met elf mensen in een uur niet gaan redden; toch waren we benieuwd hoeveel we wel zouden oprapen. De stranden worden namelijk elke avond schoongemaakt door de gemeente. Toen we eenmaal op het zand liepen, leek er op het eerste gezicht inderdaad niet veel afval te zijn. Wat kleine stukjes plastic, hier en daar een rietje en toch wel weer heel veel peuken, dat was wat de eerste meters opleverden. Daarmee zouden we niet zoveel kilo’s binnenslepen.

Zwerfafval sorteren bij het museum van TrashUre Hunt

Foto: Nils Bloem

Maar hoe langer we liepen, hoe meer we zagen liggen. Ik deelde een tas met Gerbrand en op een gegeven moment vonden we een kapot bierflesje dat half onder het zand begraven lag. Met zoveel mensen op blote voeten hadden deze scherven heel wat schade kunnen veroorzaken. We hebben alle stukjes zo zorgvuldig mogelijk uit het zand gehaald. Hoe dichter we bij de pier kwamen en hoe meer onze ogen gefocust waren op zwerfafval, hoe meer we vonden. Natuurlijk heel veel afval dat we verwachtten: blikjes, plastic flesjes, lege sigarettenpakjes en billendoekjes. We vonden ook een zakje met nog een klein beetje wiet erin, een oude handdoek (ik heb gekeken of deze echt niet meer van iemand was ;)), een kledinghanger en een paar kinderslippertjes. Die laatste vondst hebben we niet meegenomen, maar op een container gezet. Wellicht kon de eigenaar ze dan nog terugvinden.

We werden door veel mensen zwijgend gade geslagen, ik was erg benieuwd wat ze van onze actie dachten. Ik hoop dat de mensen die onze groep zag rapen, in elk geval wél hun afval netjes in de prullenbak zou gooien of mee naar huis zou nemen. Er waren ook mensen die ons complimenteerden. ‘Goed bezig!’ en ‘Wat goed dat jullie dit doen!’, hoorde ik een aantal keren. In de korte gesprekjes met deze mensen kwam naar voren dat ook zij zich ergerden aan al het afval, hier op het strand en in de openbare ruimte in het algemeen. Eén meisje gaf aan zelf ook regelmatig afval te rapen. Verder werden er ook wat mensen aangestoken door onze opruimactiviteiten: we kregen her en der glasscherven aangereikt en een volleyballende meneer onderbrak zijn spel om ons een stuk plastic te brengen. Er waren ook mensen die vroegen of we hun afval wilden meenemen, maar dat was nou juist niet de bedoeling. We kwamen voor het zwerfafval en waren geen afvalophaaldienst.

Sorteren zwerfafval

Foto: Nils Bloem

Om 13.15 uur zouden we weer verzamelen bij het afvalmuseum, maar het was lastig om te stoppen met rapen. Als je eenmaal bezig bent, blijf je rotzooi zien en voelt het heel vervelend om dat te laten liggen. Maar ja, helaas kun je niet alles in één keer opruimen en was het tijd om het gevonden afval te wegen en te sorteren. Terug in het museum bleek dat we in iets meer dan een uurtje 29,5 kilo afval hadden verzameld! Bijna dertig kilo! Meer dan ik van tevoren verwacht had. Zo schoon als het strand op het eerste gezicht lijkt is het dus niet. In het museum van TrashUre Hunt hebben we alle zakken omgekeerd op een grote tafel en de inhoud gesorteerd. Het ‘schone’, droge materiaal kan worden gebruikt voor de tentoonstelling. Uit de tassen kwamen onder andere sokken en een onderbroek, een volle luier, heel veel rietjes, sigarettenpeuken, plastic flesjes en talloze snoeppapiertjes. Femke en Anne (van Den Haag Fossielvrij) hadden onder andere honderden geplastificeerde confettihartjes opgeruimd. Die zijn misschien wel bij een huwelijksaanzoek of een romantisch feestje gebruikt. Zo jammer dat deze mensen er niet bij stil stonden dat de voor hen feestelijke confetti helemaal geen feestje voor de natuur is.

Afval van het strand in Scheveningen

Rond 14.30 uur was alles gesorteerd. Het strandzand dat ook meegekomen was, werd weer schoon teruggebracht naar de plek waar het hoort. Het museum is sinds zondag weer wat ‘schatten’ rijker en wij zijn een hele ervaring rijker. Ik vind het treurig dat je in zo’n korte tijd zoveel afval kunt verzamelen en ben blij dat initiatieven zoals TrashUre Hunt zich inzetten om zoveel mogelijk schoonmaakacties te organiseren en met het museum zoveel mogelijk mensen proberen te informeren over de impact van afval op ons milieu en de natuur. Zo’n zwerfafvalopraapactie is voor mij zeker voor herhaling vatbaar! En dan niet alleen op het strand, maar ook in mijn eigen woonwijk bijvoorbeeld. Ook Sara liet weten meer acties te willen organiseren, dus hou onze blogs in de gaten als je ook eens mee wilt helpen!

Veel dank aan alle mensen die afgelopen zondag meehielpen, jullie zijn kanjers! Er is toch maar mooi weer bijna 30 kilo afval opgeruimd 🙂

Foto: Nils Bloem

Dan maar vieze handen…

Zwerfafval

Een paar jaar geleden werd de hashtag #zwerfie in het leven geroepen. Om mensen te motiveren zwerfafval op te rapen, werden er online selfies gedeeld waarop de persoon in kwestie bijvoorbeeld een blikje, een plastic zak of een ander stuk afval omhoog hield. Ook ik heb een tijdje meegedaan met deze hashtag. Vooral als ik vreemde stukken zwerfafval vond, was dat een foto met #zwerfie waard. Op de foto’s kwamen regelmatig reacties, een aantal mensen werd er zelfs gemotiveerd door om ook eens afval te rapen, wat natuurlijk helemaal super is!

Ik heb al een behoorlijke poos geen zwerfiefoto’s meer gedeeld, maar raap nog wel regelmatig wat op. Vooral in mijn eigen buurt, waar het helaas stikt van het zwerfafval 🙁 Ik ben van plan om zo’n grijpstok te kopen, want ik vind het toch wel wat vies om blikjes en vooral (natte) zakjes op te rapen. Soms moet ik er even mee rondlopen, omdat er geen prullenbak in de buurt is. En met mijn lichte (ahum) smetvrees is dat niet zo’n pretje. Maar ja, het zwerfafval op straat vind ik veel vervelender, dus dan maar vieze handen…

Het verbaast me nog steeds met welk gemak mensen afval op straat gooien en wat er allemaal ligt. Heel veel blikjes: vooral Redbull-blikjes lijken verrassend snel en ongemerkt uit je handen te glijden. Lege pakjes sigaretten, heel veel plastic zakjes en ook nog steeds plastic tasjes en doosjes van koekjes of snoep. Maar ook volle luiers (!), kledingstukken, brood in grote hoeveelheden (soms zelfs nog in plastic. Als je het dan ‘voor de dieren’ op straat gooit, haal dan op z’n minst het zakje eraf…) en laatst vond ik een doordrukstrip met daarin medicatie voor hartpatiënten. Zulke dingen laat ik absoluut niet liggen, stel je voor dat een kind denkt dat het snoep is!

Zwerfafval

Bij ons in de wijk staan er op elke straathoek ondergrondse containers. Deze zijn voor iedereen toegankelijk, er is geen pasje of iets dergelijks voor nodig, dus ook passanten kunnen hun afval hierin kwijt. Maar het lijkt soms niet uit te maken hoe dichtbij de prullenbak zich bevindt, op straat gooien is nog altijd gemakkelijker. Dat zag ik laatst gebeuren bij de tramhalte. Een meisje maakte een nieuw pakje sigaretten open en gooide het plastic achteloos op het perron. En dat terwijl ze richting de prullenbak liep die daar hing. Eenmaal op een paar centimeter van de prullenbak ging het laatste sliertje alsnog de bak in, maar het overgrote deel lag toen al op straat. Op dat moment heb ik er helaas niets van gezegd en daar heb ik eigenlijk een beetje spijt van. Ik doe dat, tot irritatie van sommigen, wel namelijk. Laatst liep ik achter een dame die het aluminiumfolie van haar snack liet vallen. Ik raapte het op, tikte haar op haar schouder en liet haar de prop zien. “Je liet dit vallen.” Verbaasd keek ze me aan. “Ik woon hier vlakbij, ik gooi het wel even weg.” Ze knikte half en draaide zich weer om, te verbaasd om te reageren. Hopelijk had ze later wel door dat ze het ook best zelf in een prullenbak had kunnen gooien.

Ik blijf er verdrietig van worden: al het afval dat je onderweg tegenkomt. In de bermen, in de bomen, op de stoep, in bosjes en op het strand. Ik kan er boos over worden, maar er iets aan doen is een stuk productiever. Daarom organiseer ik samen met Sara van Groen met Saar een zwerfafvalopruimactie op het strand van Scheveningen. Want ook daar blijkt het voor veel mensen helaas lastig te zijn om een prullenbak te gebruiken of hun afval weer netjes mee naar huis te nemen. Op zondag 9 juli gaan we vanaf 12 uur een uurtje afval rapen. Daarna nemen we onze buit mee naar het museum van TrashUre Hunt aan de boulevard om het daar uit te zoeken en tentoon te stellen. Wil jij ook je steentje bijdragen aan een (iets) schoner strand? Kom dan ook! Meld je aan via het Facebookevent, dan zien we je graag 9 juli!