Tag: tweedehands

Update The Minimalism Game, 496 spullen de deur uit: hoe gaat het?

The Minimalism Game

Het is vandaag 15 augustus en dat betekent dat er vandaag weer 15 spullen ontspuld moeten worden. Sinds 1 augustus doen Gerbrand en ik The Minimalism Game. Dat werkt heel simpel: op dag 1 doe je één item weg, op dag 2 twee, op dag 3 drie, enzovoort. Het ‘spel’ duurt oorspronkelijk dertig dagen en aan het eind van die dertig dagen ben je 465 spullen lichter. Wij besloten er nog een extra dag aan te plakken, omdat augustus 31 dagen heeft en ach, je moet het jezelf niet te makkelijk maken toch? Hier moeten dus 496 spullen het veld ruimen. We zijn nu ongeveer op de helft, tijd voor een update.

Om maar meteen met de deur in huis te vallen: het is nu al lastig! We hebben nu 105 items uitgezocht die de deur uit gaan. Een deel heb ik afgelopen zaterdag naar de kringloop gebracht, een aantal spullen gaan naar mijn zusje en sommige dingen zijn bij het afval beland. Vandaag moeten er vijftien spullen op de foto en naar de kringloop/weggeefhoek in onze ‘kledingkamer’ (= gewoon een kleine slaapkamer waar onze kledingkast en stellingkast staan). Als je de foto’s op mijn Instagramaccount gevolgd hebt, kun je zien dat we telkens het hele huis afzoeken naar items die weg kunnen. Zo kwam er elektronica voorbij, oude keukenspullen, een tafeltje, kantoorartikelen en spullen uit de badkamer. Sommige dingen gebruikten we zelfs nog dagelijks, zoals het witte lampje op dag 12. Maar omdat we die dag een tafeltje uit de slaapkamer verplaatst hebben naar de woonkamer en het lampje alleen daar paste, hebben we besloten deze weg te doen.

Ontspullen tijdens The Minimalism Game

Gerbrand en ik betwijfelen allebei of we de eindstreep wel gaan halen: redden we het überhaupt wel om nog 391 spullen weg te doen? Kunnen we nog zoveel missen? We moeten nu al zo zoeken! De grote spullen (meubels) kunnen we nu nog niet weg doen, want dan leven we echt in een kaal huis. Maar zit er nog wel genoeg in onze kasten om het spel vol te houden? Ondanks de twijfel heb ik het gevoel dat we zeker een eind gaan komen. Want ons huis is echt nog niet ‘leeg’. En alles wat er nu staat, past niet in het tiny house.

Er zijn een aantal plekken waar de teller nog wel hard op kan lopen. Zo hebben we nog een volle Billy boekenkast, kunnen we onze kledingkast nog eens extra kritisch doornemen en hebben we een kastje met allerlei elektronica en random administratiespullen. Je weet wel: zo’n van-alles-en-nog-wat-kastje waar een heleboel dingen terechtkomen om daarna nog maar sporadisch het daglicht te zien. Ook hebben we een boodschappentas vol boodschappentassen én een plastic box vol linnen tasjes. Daarvan kunnen we er best een aantal missen. Ik wilde ze eigenlijk bewaren met als reden: ‘handig bij de verhuizing naar het tiny house’, maar dat was weer dat hoarderstemmetje die graag vasthoudt aan dingen.

Nog even terug naar die kledingkast, dat vind ik toch wel een dingetje hoor. Ik heb al in verschillende ronden heel veel kleding weggedaan. Datgene wat ik nu heb, draag ik regelmatig, op een paar items voor speciale gelegenheden na. Toch is onze kledingkast té gevuld voor het tiny house en zal ik toch echt moeten minimaliseren qua kledingstukken. Dat betekent accepteren dat kleding die ik nog leuk en prima vind toch echt weg moet. Ik ga eerst maar eens tellen hoeveel stuks ik van bepaalde items heb, dat zal hopelijk al wat meer overzicht en motivatie geven. Dat hielp heel goed bij onze sokkencollectie, daarvan bleken we namelijk 68 paar te hebben! Helaas hebben we die al een tijd geleden ontspuld en tellen die niet meer mee voor het spel. Nog 16 dagen en 391 spullen te gaan…

Hoe kom ik van mijn spullen af?!

We hebben een hoek in een van de twee slaapkamers waar alle spullen die een nieuw thuis zoeken zich tijdelijk verzamelen. Ontspullen gaat namelijk in kleine stappen: wat eerst nog zeker niet weg mocht, kan een aantal weken later zonder pardon bij de groeiende stapel ‘overbodige’ spullen. Hoe concreter het ontwerp van ons tiny house wordt (we zagen deze week het eerste echte concept van onze architect, woei!!), hoe makkelijker we keuzes kunnen maken. Dit blijft, dat niet. Maar dan. Dan liggen die spullen daar in die hoek. Hoe komen we er vanaf?

Weggooien doen we niet. Tenzij iets echt stuk is en niet meer te upcyclen is, door ons of iemand anders. Daarvan hebben we nu niet meer zoveel, de meeste dingen die we in deze fase (na maanden ontspullen) wegdoen zijn nog prima te gebruiken. Er staan nu bijvoorbeeld een wasmand, een paar plastic opbergbakken, kleding, kledinghangers, een toilettas, een stapel handdoeken, schoenen (slechts een paar keer gedragen, het zijn ‘zitschoenen’), wat serviesgoed en een koffiezetapparaat (in een off-grit leven zet je koffie met de hand). Voor al deze spullen is een goede plek te verzinnen, ik geef je graag een overzicht waar wij onze spullen laten.

Familie en vrienden
Ze zijn het inmiddels gewend: de appjes met foto’s van spullen waarvan ik denk dat een bepaald familielid of die ene vriendin er wel interesse in heeft. Of dat er weer wat uit mijn tas komt wanneer ik op bezoek kom. Veel van mijn kleding is bijvoorbeeld naar mijn zusje gegaan. Alsof die niet al genoeg in haar kast heeft hangen 😉 Boeken zijn perfect om als extra cadeautje mee te nemen en met verzorgingsproducten maak ik bijvoorbeeld mijn moeder graag blij. Het voelt soms wel een beetje dubbel om hen met deze spullen ‘op te zadelen’, zodat wij het in elk geval kwijt zijn. Maar de meeste spullen worden dankbaar in ontvangst genomen. En mocht het bij diegene niet op de goede plek zijn; ik zeg er altijd bij dat het doorgegeven kan worden.

Kringloop
Tassen vol spullen hebben we er al heen gesleept: de kringloop is steeds blij als ze ons zien. Er zit een kringloopwinkel van Schroeder redelijk dichtbij ons huis en we kunnen erheen lopen, fietsen óf met de tram. Handig, want we hebben geen auto en mochten we eens iets groots moeten afleveren, dan kan dat met de tram. Het is al eens gebeurd dat een aantal van onze pannen al bijna verkocht was terwijl wij nog onze tassen aan het uitladen waren. Tof om te zien dat onze spullen andere mensen weer blij kunnen maken! Met de kringloopwinkels geeft Schroder niet alleen spullen aan een tweede kans, maar ook mensen. Ze zorgen voor werkgelegenheid, leiden mensen op zodat ze zich kunnen ontwikkelen, willen duurzaamheid bevorderen én zetten zich in om armoede te bestrijden. Een betere plek voor onze spullen kan ik niet bedenken.

We kunnen het meestal niet laten om zelf nog even in de winkel te snuffelen, ook al hebben we eigenlijk helemaal niets nodig. Maar ja, je weet maar nooit wat voor handigs je tegenkomt, toch? Gelukkig verlaten we de winkel meestal met lege tassen, verstandig als we zijn 😉

Weggeefhoek Facebook
Een deel van onze spullen hebben we weggegeven via de Weggeefhoek 070. Dat is een wereldje op zich hoor! Het is belangrijk om je goed aan de regels van de groep te houden, want anders wordt je advertentie zonder pardon verwijderd. Je moet bij het plaatsen duidelijk aangeven hoe je het item weg wilt geven. Ga je kiezen uit alle mensen die reageren? Of geef je het aan de eerste die reageert? Omdat ik het heel lastig zou vinden om iemand te kiezen (ik gun het iedereen!), zet ik er altijd bij dat de eerste die reageert het ding mag ophalen. Dan is het gewoon een kwestie van geluk hebben. Wanneer je iets plaatst, heb je binnen een paar minuten een reactie. Bij alle spullen die we via de weggeefhoek hebben weggegeven (onder andere twee eetkamerstoelen, vazen, een kledingkast en een oude fiets met een lekke band), ging het eigenlijk van een leien dakje. Het schijnt nogal vaak mis te gaan: mensen die niet op komen dagen of niet meer reageren, maar dat heb ik gelukkig met de Weggeefhoek niet gehad. Er kwamen alle keren heel lieve en dankbare mensen aan de deur die duidelijk lieten merken erg blij te zijn met datgene dat wij weggaven. En daarvan werden wij dan weer blij. Nog een voordeel: omdat het gratis is, hebben de mensen die het komen halen er zeker wat voor over om het item mee te nemen. Zo hoefde de kledingkast niet uit elkaar en werd de fiets met lekke band zonder gemopper meegenomen. Handig!

Marktplaats
Er zijn altijd een paar spullen die nog wel wat geld waard zijn. Die verkopen we uiteraard via Marktplaats. Mijn oude iPhone heeft zo al een nieuwe eigenaar gevonden, er is een beeldscherm verkocht, een geluidssysteem en een internetradio. Toch mooi meegenomen dat ze nog wat opleveren. Maar ondanks dat het wat geld oplevert, ben ik niet zo’n fan van Marktplaats. Het kost vaak behoorlijk wat tijd om de spullen daadwerkelijk kwijt te raken. Eerst een tijdje de biedingen in de gaten houden, vervolgens contact zoeken met de hoogste bieder, wachten op reactie, een afspraak maken over hoe het product geleverd moet worden, een afhaalafspraak maken en daarna hopen dat de bieder daadwerkelijk komt. Zo niet, dan begint het weer van voren af aan: contact opnemen met een andere bieder, checken of die nog interesse heeft, soms nog wat extra onderhandelen, weer een afspraak maken, wachten, mailen, appen. Met een beetje doorzettingsvermogen raak je uiteindelijk alles wel kwijt, maar daarvoor heb je soms wat geduld nodig. Spullen op Marktplaats zetten doe ik dan ook alleen als ik daar tijd voor heb.

Jouw Marktkraam
In Den Haag zit helaas geen vestiging, maar ik ken deze optie door Iris van Ikbenirisniet.nl. Zij heeft een kraampje bij Jouwmarktkraam.nl en verkoopt op deze manier haar spullen. Je betaalt alleen huur voor de kraam, verder gaat alle opbrengst van de verkoop naar jou. Als je een grote hoeveelheid spullen van waarde hebt, dan kan dit een fijne manier van verkopen zijn. Je hoeft er zelf niet bij te zijn, alle administratie wordt afgehandeld door de winkel en je ligt op een plek waar ook andere aanbieders hun spullen verkopen. Dit zorgt voor een goede toestroom van mogelijke klanten en de kans dat je wat verkoopt is daardoor een stuk groter, lijkt mij. En het voelt een beetje als je eigen kleine winkeltje, kan ik me voorstellen. Iris doet altijd erg haar best op haar kraam en ik denk dat dat heel slim is. Presentatie is alles!

Dierenasiel/kledingbak/opticien/goede doelen
Voor een aantal spullen doen we extra ons best om een goed plekje te vinden. De stapel handdoeken en dekbedovertrekken gaat bijvoorbeeld naar het dierenasiel. Die zijn altijd erg blij daarmee en ik zie helemaal voor me hoe een pas opgevangen hond zich nestelt in een van onze oude badhanddoeken.

Kleding die mijn zusje of iemand anders niet wil hebben, gaat in de kledingbak van het Leger des Heils. Vanuit daar gaat het naar verschillende plekken: zo hebben we in Den Haag de Reshare Store, waar nog prima kleding voor een klein prijsje verkocht wordt. Met de opbrengst ondersteunt het Leger des Heils haar projecten. Een deel van de kleding wordt apart gehouden om uit te delen in het geval van noodsituaties of rampen. En kleding die te vies of kapot is, gaat naar textielsorteerbedrijven waar er weer nieuwe garen van gemaakt wordt. Zo weet ik zeker dat mijn kleding een goede bestemming krijgt.

Een aantal maanden geleden kocht ik een nieuwe bril. Helemaal in de ontspulmodus vroeg ik me af wat ik nu moest doen met mijn oude bril. Even googlen leerde mij dat je deze bij verschillende opticiens in kan leveren, zodat de brillen mensen in ontwikkelingslanden weer beter kunnen laten zien. Nu zitten er op mijn glazen wel heel veel krassen, dus ik weet niet goed of ze die van mij willen hebben. Ik ga het checken.

Het vergt soms wat moeite én tijd om alle spullen kwijt te raken op een manier die goed voelt. Gelukkig hebben we ruim de tijd genomen om te ontspullen en kunnen we voor alles een goede plek zoeken.

‘Het begint met nee zeggen’: Zero waste goeroe Bea Johnson was in Nederland

Ze kreeg rode uitslag op haar lippen toen ze brandnetelsap erop smeerde om ze groter te laten lijken. En uitgedroogd mos bleek toch niet zo’n heel goed alternatief voor wc-papier… Sinds 2008 leeft Bea Johnson zero waste en heeft ze heel veel dingen uitgeprobeerd om afval zoveel mogelijk te vermijden. En met resultaat: vorig jaar produceerde haar gezin van vier personen (met twee puberzonen) slechts één klein weckpotje aan restafval… Inmiddels reist ze de wereld over om mensen te inspireren afvalvrij te leven.

In Amsterdam waren er veel mensen nieuwsgierig naar de tips van deze ‘zero waste goeroe’, die in Pllek een lezing van twee uur zou geven; de zaal zat goed vol. Iets na 20 uur stapte Bea Johnson op het podium en met haar charmante Franse accent nam ze ons mee in haar afvalvrije leven. Voor wie Bea Johnson niet kent: op haar blog zerowastehome.com vertelt ze duizenden bezoekers per maand hoe ze zo min mogelijk afval kunnen produceren. En geeft ze een kijkje in haar smetteloos witte, minimalistisch ingerichte huis.

Haar mantra is: Refuse, Reduce, Reuse, Recycle, Rot (and only in that order). Ze probeert in de eerste plaats dus zo min mogelijk afval in huis te halen. Wat je niet hebt, hoef je ook niet weg te gooien. En, zegt Bea, wanneer je verpakte producten koopt geef je als consument het signaal: ik ben hier blij mee, produceer alsjeblieft meer plastic. Wanneer je ‘nee’ zegt, heeft de aanbieder juist de kans om het anders te doen. En hoe meer mensen ‘nee’ zeggen, hoe groter het effect is. Het geeft mij positieve energie, deze instelling. Want wanneer ik bezig ben met veranderingen op het gebied van bewust leven denk ik soms in een pessimistische bui: ‘ach, wat maakt het uit, ik maak in mijn eentje het verschil niet.’ Maar ik (en jij :)) maken het verschil juist wél.

Bea liet aan de hand van persoonlijke anekdotes zien hoe zij omgaat met een zero waste levensstijl. Je zult haar bijvoorbeeld nooit zien reizen zonder haar eigen thermosfles en katoenen zakje voor eten en ze is een groot fan van tweedehands shoppen. Haar outfit was geheel tweedehands en een dame uit het publiek vroeg haar in het vragenrondje: ‘koop je ook ondergoed tweedehands?’ Ja dus, wanneer ze het goede merk en maat tweedehands kan krijgen, koopt ze dat. Volgens Bea is dat echt niet ‘viezer’ dan nieuw ondergoed uit de winkel… Ook is ze een groot fan van producten met een unconditional lifetime warranty. Dat betekent dat wanneer iets stuk is, ze het naar de fabrikant terug kan sturen en een nieuwe krijgt. Ongeacht de reden waarom het artikel niet meer werkt. De fabrikant kan zo de grondstoffen hergebruiken en Bea heeft weer een goed werkend product en geen afval. Naar producten met zo’n garantie moet je wel goed zoeken; Bea noemde onder andere de rugtas van Jansport, sokken van Darn Tough en een koffer van Briggs & Riley.

Wat ik leuk vond aan Bea is haar nuchterheid over haar manier van leven. Ze laat duidelijk merken dat het haar persoonlijke keuzes zijn en dat kritiek daarop niet aan haar besteed is. Ze doet wat zij kan en wat bij haar en haar gezin past. Doordat ze zo in de aandacht staat, krijgt ze namelijk ook kritiek. Het is volgens sommige mensen nooit groen genoeg. Haar vleesconsumptie is bijvoorbeeld een terugkomende thema in kritische berichten. En haar vliegreizen om lezingen te geven in verschillende landen doet her en der ook wat wenkbrauwen fronsen. Een van de bezoekers in Amsterdam vroeg zich dat ook af: hoe verenigde Bea het reizen per vliegtuig met haar manier van leven? Haar antwoord was helder: dit is voor haar een manier om een zero waste levensstijl bij zoveel mogelijk mensen onder de aandacht te brengen. En als ze ook maar één iemand per lezing aanzet om daarin stappen te zetten, dan is dat het waard.

Een van Bea’s zonen laat zien hoe gelukkig je wordt van belevingen in plaats van spullen 🙂

En ons heeft ze zeker geïnspireerd! Tips die ik meeneem uit haar lezing:

    • Wij vinden het een grote uitdaging om ons huidige menu meer verpakkingsvrij te kopen. Bea bekijkt dit anders: probeer niet te focussen op het vinden van alternatieven voor wat je altijd kocht, maar kijk wat je gemakkelijk verpakkingsvrij kunt krijgen.
    • Kun je iets niet verpakkingsvrij kopen, koop het dan in een grootverpakking. Dat wordt een schuurtje naast het tiny house 😉
    • Een afvalvrij leven begint met ‘nee’ zeggen: nee tegen overbodige verpakkingen, nee tegen folders en ‘freebies’, nee tegen wegwerpproducten.
    • Recyclen is ok, maar is niet zaligmakend. Door te recyclen draag je nog steeds bij aan de productie van bijvoorbeeld plastic.
    • Maak dingen zelf, maar alleen als je je daar goed bij voelt en het geen extra verplichting of tijd opslokkende bezigheid wordt. Zo maakt Bea haar tomatensaus zelf, maar slechts één keer per jaar in een enorme hoeveelheid. Niet helemaal tiny house proof, wel inspirerend.
    • Afvalvrij leven moet niet voelen als een levensstijl waarin je niets meer ‘mag’, maar als iets dat je juist vrijer en gelukkiger maakt. Je concentreert je namelijk op belevingen in plaats van op (nog meer) spullen.
    • Doe wat je kunt op het gebied van groener leven en bepaal daarin je eigen koers. Laat je niet ontmoedigen door kritiek van mensen die vinden dat je het niet goed genoeg doet of die je een ‘rare vogel’ vinden. Als jij je fijn voelt bij jouw manier van leven, dan is dat goed.

Dank aan het Nederlandse zero waste blog Emma+John, duurzame community Opgemärkt en het Ministerie van Infrastructuur en Milieu voor deze toffe avond! Op naar een meer afvalvrij leven 🙂

Boeken ontspullen: waar laat je ze?

Ik sorteerde op een regenachtige zondagmiddag mijn boekenkast in gelezen en ongelezen boeken. Ja, ik kocht wel eens boeken terwijl ik wist dat ik er nog genoeg ongelezen in de kast had staan. Maar ik schrok toch van het precieze aantal boeken dat ik nog niet van binnen gezien had. Meer dan 100 boeken vielen in deze categorie, iets meer dan de helft van het totaal aantal exemplaren dat ik in de drie kasten had staan. En wat stonden de exemplaren die ik wél had gelezen daar te doen? Stof te verzamelen, meer niet. Eigenlijk was een heel groot deel van mijn boekencollectie er voor de sier. Nu we bezig zijn met ontspullen, ontkom ik er niet meer aan: het grootste deel moet weg. Er zijn een paar boeken die ik zeker niet weg doe. Maar wat te doen met de rest?

Dat ik niet meer blij word van een boek, betekent niet dat het zijn waarde verloren heeft. Een tweedehands boek levert niet zoveel op, maar als je er een behoorlijke stapel van hebt, kan het best lonen om ze via Bol.com te verkopen. Vooral als ze nog ongelezen en dus netjes zijn. Ik heb er 28 exemplaren opgezet en daarvan heb ik nu 17 verkocht in zo’n vier maanden tijd. Ik verdiende daarmee bijna tachtig euro. Toch mooi meegenomen! Via Bol gaat het verkopen heel gemakkelijk. Je zoekt het boek op via het ISBN en stelt een verkoopprijs vast. Bol laat zien wat anderen vragen voor deze titel, wat je betaalt aan Bol voor de verkoop (0,99 euro per verkocht boek + 15% van de artikelprijs met een maximum van 15 euro) en wat de verzendkosten zijn. Zo zie je meteen per titel wat je aan de verkoop verdient.

Het loont dus alleen om duurdere boeken te verkopen, anders zijn de kosten van de verkoop hoger dan de opbrengst. Dat ondervond ik met een boek dat ik voor 5 euro aanbood. Toen deze besteld werd, kon ik het niet eens verzenden via Bol.com (je koopt via hen de ‘postzegel’), want zoveel hield ik na aftrek van de bemiddelingskosten niet over. Ik moest er dus geld bijleggen om het te verkopen… Ach, de koper is er vast blij mee, dat is ook wat waard 🙂

Je kunt bij Bol.com trouwens ook heel gemakkelijk doneren aan Room to Read, een organisatie die kinderen in Afrika en Azië de kans biedt om te leren lezen en zich hard maakt voor gender equality in het onderwijs. Bij het bepalen van de prijs van elk boek dat je online zet, kun je kiezen hoeveel procent van de opbrengst naar Room to Read mag gaan. Zo krijgt het verkopen van tweedehands boeken extra nut!

Boekwinkeltjes.nl
Een alternatieve site om geld te verdienen aan je tweedehands boeken is boekwinkeltjes.nl. Ik heb deze zelf niet geprobeerd, omdat je vooraf geld moet betalen om een winkel te openen. Je kunt daarbij kiezen voor een abonnement of verkoop op provisiebasis, met een eenmalige bijdrage van € 7,50 voor de ‘setupkosten’. Bij Bol.com betaal je pas als je het boek daadwerkelijk verkoopt, het aanbieden van boeken is gratis.

Kringloop
Heb je een flinke stapel boeken die een nieuwe eigenaar nodig hebben en wil je daar in één keer vanaf? Breng ze dan in een paar grote boodschappentassen naar de kringloopwinkel. De meeste kringloopwinkels hebben een forse boekenafdeling die goed bezocht wordt. Want daar kost een boek vaak maar een paar euro. Ik breng mijn boeken en spullen altijd naar Schroeder in Den Haag. Daar krijg je een kortingsbon van 10% wanneer je spullen brengt. Ik ga niet vaak snuffelen, want dan is de kans groot dat ik toch weer iets mee naar huis neem…

Niet alle boeken die je naar de kringloopwinkel brengt, blijken in de schappen terecht te komen. In dit mooie artikel in Trouw, over Martin Tensen die al 27 jaar de boekenafdeling van kringloop Emmaus in Haarzuilen (Utrecht) beheert, lees ik dat er ook een hele hoop in de papiercontainer belanden. Als oud papier leveren de boeken nog 6 cent per kilo op. Zonde? Volgens Martin niet, want een goed gesorteerde boekenafdeling verkoopt veel beter. En de boeken die goed verkopen, zijn in elk geval niet de standaard bestsellers uit de boekwinkel, want daarvan krijgt elke kringloop er veel te veel binnen. Martin heeft er een goede neus voor welke boeken een hogere prijs kunnen krijgen én waarschijnlijk een nieuwe eigenaar vinden en zorgt daarmee voor een omzet van zo’n honderdduizend euro per jaar! Al dat geld gaat naar goede doelen, dus ook op deze manier hebben tweedehands boeken maatschappelijk nut.

Little Free Library / minibieb
Er zijn inmiddels al honderden minibiebs en Little Free Libraries (LFL’s) in Nederland, grote kans dat ook jij er eentje in de buurt hebt. Op www.minibieb.nl kun je een groot deel vinden en de LFL’s (wereldwijd) staan hier. Je kunt je gelezen boeken (of dat gekregen boek dat totaal niet jouw smaak is) hier ruilen voor een ander tweedehands boek. Of breng gewoon een stapeltje langs, zo maak je vast een ander blij.

Heb je veel boeken die weg mogen en lijkt het je leuk om een eigen minibieb te beginnen? Het is heel gemakkelijk, afgelopen donderdag schreef ik er dit artikel over.

Zwerfboekendag
Elke dertiende van de eerste maand van een kwartaal is het Zwerfboekendag. De eerstvolgende is dus 13 april 2017. Zwerfboekendag is een initiatief van Margje. Op deze dag laat je een boek achter op een onverwachte plaats. In de trein bijvoorbeeld, of op een bankje in het park. In die leuke koffiezaak om de hoek of bij de bushalte. Met of zonder briefje erin. Zo verras je heel gemakkelijk iemand die je niet kent en zorg je voor wat positieve energie!

Ik heb zelf een aantal keren boeken in de trein achtergelaten, ook buiten Zwerfboekendag om. Een keer werd het boek gevonden terwijl ik er nog bij zat, het lag namelijk op het tafeltje tussen ons in, wat verder van mij af. De vinder gluurde even in het boek en las het briefje dat ik erin had gestopt. Zijn gezicht lichtte helemaal op, een glimlach verscheen en enthousiast vertelde hij mij dat het een zwerfboek was. Hij pakte het op, las tevreden de achterkant (‘dit lijkt me echt een goed boek!’) en nam het mee. Ik deed alsof ik van niets wist en speelde het spelletje mee. Het was zo leuk om iemand zo te verrassen.

Bookcrossing
Ben je juist benieuwd waar je boek terechtkomt als je het uit zwerven stuurt? Dan is Bookcrossing iets voor jou. Je registreert het boek waardoor het een unieke code krijgt. Deze noteer je in het boek, samen met de informatie over bookcrossing. De vinder kan de code invoeren en zo laten weten dat het gevonden is en waar het boek daarna losgelaten wordt. Wie weet hoe ver jouw boek de wereld over reist!

Cadeautje, voor zomaar of een verjaardag
Ik geef graag in plaats van spullen een activiteit cadeau aan vrienden. Vaak iets dat we samen kunnen doen. Zo sla ik twee vliegen in één klap: een leuk cadeau om te geven én een dagje weg met een goede vriendin. Ik schrijf de activiteit op een mooie kaart, maar vind dat toch wat ‘weinig’ om te geven. Ik zoek dan een boek uit mijn eigen kast voor erbij. Zo ben ik van een ‘stofvangertje’ af en heeft mijn vriendin nieuw leesvoer, met persoonlijke aanbeveling.

Weggooien? Nooit!
Wat je natuurlijk nooit met boeken doet, is weggooien. In het artikel van Trouw omschreef een van de kringloopklanten dat treffend: “Dat kan niet met boeken. Die horen bij je.” Met bovenstaande tips is dat gelukkig ook helemaal niet nodig. Alleen als het erg beschadigd is of heel vies, dan kan het de prullenbak in. Maar zelfs dan kun je er nog iets mee. Pinterest staat vol met leuke ideeën. En ooit kreeg ik dit boek van collega’s cadeau: The Repurposed Library, boordevol tips om oude boeken om te toveren tot iets heel nieuws.

Hoe begin je zelf een Little Free Library/minibieb?

In 2015 zette ik een klein groen huisje met een rood dak op een paal in onze wijk. Net naast een parkeerautomaat, aan een weg waar altijd wel iemand rijdt of loopt. Het is een Little Free Library, een plek waar mensen boeken kunnen ruilen, brengen en halen. Ondanks geluiden als: ‘die wordt vast snel gesloopt’ en ‘straks stelen ze de boeken’ (wat technisch gezien niet kan met gratis boeken ;)), wilde ik het toch proberen. En met succes! Het kastje staat er alweer ruim twee jaar en het gaat super!

Natuurlijk ontkwam het kastje niet aan wat vandalisme. Het deurtje heeft er twee keer uit gelegen, er is vuurwerk in afgestoken (gelukkig branden boeken niet gemakkelijk) en er heeft graffiti opgestaan. Ik vond dat ergens zelfs wel stoer, mijn allereerste tag! Gelukkig kon alles gemakkelijk gerepareerd worden, door mij of een handige buurman, en het grootste deel van de tijd gaat het hartstikke goed. Buurtbewoners brengen en halen continu boeken; het kastje is bijna nooit leeg. En gebeurt dat wel, dan heb ik altijd zelf nog een voorraadje achter de hand.

Een Little Free Library (LFL) of minibieb is een mooie manier om van je gelezen boeken af te komen. Bij mij staan ze toch maar stof te vangen en dan maak ik er liever iemand anders blij mee. Een LFL zorgt er ook voor dat iedereen op een laagdrempelige manier toegang heeft tot boeken. Ook als je geen geld hebt voor een lidmaatschap van de reguliere bibliotheek, kun je bij een LFL naar hartenlust boeken halen en weer terugbrengen. Ik vind altijd de meest uiteenlopende boeken in het kastje, in verschillende talen en met heel verschillende onderwerpen, een teken dat een heel diverse groep er gebruik van maakt. En ook veel kinderen zijn nieuwsgierig naar het roodgroene huisje en komen graag snuffelen. Daarom is mijn Little Free Library ook meteen een Kinderzwerfboekstation.

Zelf een LFL/minibieb beginnen: waar zet je het kastje neer?
Heb jij ook stapels boeken die je kwijt wilt en/of is er in jouw buurt geen minibieb? Zelf een kastje neerzetten is helemaal niet moeilijk! Stap 1 is uiteraard: waar zet je het neer? Er zijn twee opties: je kunt een kastje plaatsen op eigen grond of op grond van de gemeente. Mijn biebje staat op gemeentegrond en ik vond het daarom wel zo netjes om eerst met de gemeente te overleggen over de plaatsing. Best een beetje spannend, ik was heel benieuwd hoe ze zouden reageren op mijn initiatief. Gelukkig waren ze meteen enthousiast! In een gesprek op het gemeentehuis werden alle mogelijkheden en vragen doorgenomen en kreeg ik alle hulp die ik nodig had. Op de dag van de plaatsing kwam er een busje vol sterke mannen om beton te storten voor de paal en het kastje stevig op zijn plek te zetten. De gemeente zorgde zelfs voor een keurig betegeld paadje naar de Little Free Library, zodat bezoekers niet bang hoeven te zijn voor vieze schoenen. En het allermooiste van onze samenwerking: ik kreeg de kosten van de bouw retour, via een subsidie. Deze kon ik indienen via de buurtvereniging, die optrad als rechtspersoon. Een subsidie was voor mij geen voorwaarde voor de plaatsing, ik had het kastje zelf met liefde gesponsord, maar het was mooi meegenomen. En het liet zien dat de gemeente Den Haag graag investeert in buurtinitiatieven.

Als je het kastje in je eigen tuin zet, hoef je geen toestemming van de gemeente te hebben. Je kunt dan meteen aan de slag met de bouw. Ook daarvoor heb je verschillende opties. Je kunt een bestaand kastje omtoveren tot een Little Free Library of een geheel nieuwe bieb bouwen. Het hangt er een beetje vanaf hoe handig je bent. Online vind je genoeg inspiratie voor een mooi kastje, op Pinterest bijvoorbeeld.

Little Free Library, minibieb, Kinderzwerfboekstation: wat is wat?
Er staan inmiddels duizenden kastjes in Nederland en nog vele duizenden meer wereldwijd. Sommige kastjes zijn Little Free Libraries, anderen zijn minibieb en/of Kinderzwerfboekstation. Maar wat houden al deze namen precies in?

Een Little Free Library is een kastje dat officieel aangesloten is bij de Amerikaanse organisatie. Wil je deze naam legaal voeren, dan betaal je eenmalig 40 dollar voor de aanmelding van jouw bieb. Hiermee steun je het goede werk van de Little Free Library-organisatie en krijg je zelf een uniek nummer, een bordje met dat nummer voor op je bibliotheek en een informatiepakket. Mijn biebje is aangesloten bij deze organisatie, heeft nummer 8352 en is ook op deze kaart te vinden. Het bordje dat op mijn bibliotheek zit, is trouwens gemaakt van hout van een 100 jaar oude Amish-schuur uit Amerika 🙂

Minibieb is een Nederlands initiatief, gestart door Mirjam van boekenblog seventyeight.nl. Elke Little Free Library is ook een minibieb. Maar niet elke minibieb is een Little Free Library, daarvoor moet het kastje officieel geregistreerd worden. Aan jou dus de keuze of je voor een minibieb gaat of een Little Free Library wil toevoegen aan de kaart.

En dan zijn er ook nog Kinderzwerfboekstations. Bij een Kinderzwerfboekstation vinden kinderen, de naam zegt het al, zwerfboeken. Elk zwerfboek is voorzien van een sticker met daarop uitleg en een uniek nummer. Het boek is daarmee geregistreerd en zo vindbaar voor elke lezer die het in handen krijgt. Zo kunnen kinderen hun gelezen boeken volgen. Dat maakt boeken lezen en uit zwerven sturen nóg leuker. Als je je biebje aanmeldt als Kinderzwerfboekstation, ben je stationschef. Je wordt dan op de hoogte gehouden van leuke acties rondom kinderboeken én kunt regelmatig een gratis pakket met gloednieuwe kinderboeken aanvragen. Ik heb dat nu twee keer gedaan en maak daarmee de kinderen in onze wijk heel blij.

Bouw je kastje
Het ontwerp van mijn kastje komt van de Little Free Library site, op deze pagina vind je alle informatie die je nodig hebt. Ik ben zelf niet handig genoeg om iets te bouwen, maar gelukkig is mijn vader dat wel. Hij kluste het huisje in elkaar en ik heb het daarna geschilderd. Met een goede verf voor buiten zorg je ervoor dat het kastje tegen alle weersinvloeden bestand is. Let er verder bij het maken van het kastje op dat het veilig is. Vermijd scherpe randen en gebruik voor het raampje geen glas. Dit is te breekbaar én gevaarlijk. In het deurtje van mijn LFL zit plexiglas. De veiligheid van mijn minibieb was trouwens een belangrijk punt voor de goedkeuring door de gemeente. Omdat het kastje in de openbare ruimte staat, ben ik ervoor verantwoordelijk dat het veilig te gebruiken is. En wanneer dat door beschadigingen niet het geval is, moet ik dat oplossen.

Natuurlijk kun je ook een al bestaand kastje gebruiken als minibieb. Zorg ervoor dat alle naden goed waterdicht zijn en het deurtje goed sluit. Bij een flinke windvlaag wil je geen boeken over straat zien waaien. Bedenk ook hoe hoog je het kastje maakt. Ik vind het bijvoorbeeld heel belangrijk dat ook kinderen naar hartenlust boeken kunnen halen en brengen, dus kunnen zij gemakkelijk bij de onderste plank. Daar leg ik dan ook de kinderboeken neer.

Vullen maar!
Je hebt de perfecte plek voor je biebje, het kastje staat geverfd klaar, nu is het de hoogste tijd om het te vullen. Als boekenwurm heb ik eigenlijk altijd wel een stapeltje boeken die ik kan missen. Het is echter heel eenvoudig om aan een goede voorraad voor je minibieb te komen. Kondig bij familie en vrienden aan dat je een Little Free Library start en let op mijn woorden: je wordt overspoeld met kilo’s en kilo’s boeken. Wees wel een beetje streng op wat er precies in je bieb mag staan: zorg voor een goede mix, zodat het voor een grote groep mensen interessant blijft om regelmatig in jouw kastje te snuffelen. Oude, vieze boeken haal ik weg uit mijn Little Free Library, deze worden nooit meer meegenomen. Ook pamfletten en ander reclamemateriaal gooi ik weg, daarvoor zijn genoeg andere plaatsen beschikbaar.

Klaar? Van start!
Kastje gebouwd, met boeken gevuld en klaar om van start te gaan? Toen ik twee jaar geleden mijn kastje neerzette in de wijk heb ik dit zonder aankondiging in de buurt gedaan. Het biebje staat op zo’n zichtbare plaats, dat iedereen het wel een keer tegenkwam. Staat jouw kastje in een wat rustigere omgeving? Of wil je graag je buurtgenoten laten weten waar ze hun gelezen boeken kwijt kunnen? Je kunt overwegen om flyers rond te brengen. Ook wijkkranten en lokale nieuwssites vinden dit soort berichten altijd erg leuk!

Mijn kastje heeft ook zijn eigen Facebookpagina. Hierop plaats ik af en toe foto’s en deel ik berichten over de status van de bieb. Rond Oud & Nieuw haal ik hem bijvoorbeeld weg en dat kondig ik op de pagina aan. De naam van de Facebookpagina staat op het dakje, zodat buurtbewoners mij een berichtje kunnen sturen als er wat mis is of wanneer ze vragen willen stellen. En daar wordt regelmatig gebruik van gemaakt. Soms checken mensen ook in via Facebook als ze bij het kastje staan en dat vind ik helemaal leuk om te zien.

Zet je bieb online op de kaart
Er zijn verschillende sites waar je je bieb online in de spotlights kunt zetten. Heb je jouw kastje als Little Free Library geregistreerd, dan kun je het op de officiële kaart laten zetten. Voor Nederlandse minibiebs is er een aparte verzamelpagina: minibieb.nl. En ook op Nudge is een pagina om boekenkastjes te registreren. Zo kunnen nog meer mensen jouw kastje vinden!

Voor nog meer tips over minibiebs/LFL’s en om in contact te komen met andere beheerders, kun je je op Facebook aansluiten bij deze besloten groep.