Tag: verkopen

Ontspullen to the max: hoe is The Minimalism Game ons vergaan?

Minimalism Game, het resultaat

Of het al echoot in ons huis, vroeg iemand mij deze week. Nee, dat niet, maar we hebben wel van 455 items besloten dat ze ons huis gaan verlaten. In augustus maakten Gerbrand en ik het ontspullen nog een graadje zwaarder: we besloten The Minimalism Game te doen. Daarbij doe je op dag 1 één item weg, op dag 2 twee, op dag 3 drie, enzovoorts. De Game duurt officieel 30 dagen waarbij je dus 465 spullen de deur uit doet. Wij besloten er 31 dagen van te maken om te zien of het zou lukken om 496 items te ontspullen, na alle ontspulrondes die we al gedaan hadden.

Je hebt het al gelezen, die 496 hebben we niet gehaald. Maar het scheelde, tot mijn verbazing, niet veel! Met 455 items zitten we slechts 41 spullen van ons doel af en maar 10 items van het originele aantal van 465 af. Ik had echt niet verwacht dat we nog zoveel dingen weg konden doen. Gerbrand en ik hadden er een zwaar hoofd in toen we begonnen aan de challenge: hoe ver zouden we gaan komen? We hadden voor ons gevoel alle kasten en kamers al grondig aangepakt. En bijna 500 spullen klinkt als een immense berg! Toch vlogen de dagen en spullen voorbij. Tot ergens rond dag 20 ging het met gemak, daarna moesten we toch behoorlijk in doosjes, lades en kasten graven om spullen op te duiken. Maar alle items die we op Instagram gedeeld hebben, zijn ook echt overbodig. We hebben niets ontspuld, omdat we nu eenmaal de challenge aangegaan waren. En daarom haalden we ook de 496 spullen niet, omdat we geen dingen weg wilden doen alleen om het wegdoen.

Ik vond het wel intensief, om elke dag bezig te zijn met ontspullen. We moesten dagelijks over veel items een beslissing nemen, ook op dagen dat we minder tijd hadden of moe waren. Met tegenzin zochten we dan in huis naar overbodige dingen, legden deze klaar op de keukentafel voor de Instagramfotosessie en verplaatsten de stapel naar de ‘ontspulhoek’. Daar groeide de berg spullen gestaag. Af en toe konden we al wat items de deur uit doen; we laadden bijvoorbeeld de auto van mijn zusje vol en er kwamen mensen Flow-boekjes en leesboeken ophalen die ze op Instagram hadden zien staan. Ook konden we een Billy boekenkast (nog maar eentje over!) verkopen en dat maakt de woonkamer al een heel stuk leger. Maar de rest is er nog. En ik merk dat dat veel onrust geeft. In ons hoofd hebben we deze spullen al weggedaan, maar we zien ze nog en ze nemen daardoor nog fysieke en psychische ruimte in. Want voor elk item willen we een goed adres vinden. Dat betekent spullen online zetten die verkocht kunnen worden, spullen bewaren voor geïnteresseerden die het op een specifiek moment komen halen of krijgen, dingen naar de kringloop/het asiel/kledingbak brengen, boeken in etappes naar de Little Free Library brengen. Al die zaken kosten tijd en energie. Voor mijn gevoel zitten we dus nog middenin de challenge, alhoewel we geen nieuwe beslissingen meer hoeven te nemen. Het is ook niet helemaal volgens de regels van The Minimalism Game, om de spullen nog in huis te hebben. Officieel moeten de items dezelfde dag voor middernacht je huis verlaten hebben. Maar wie krijgt dat nou voor elkaar, zonder dingen klakkeloos weg te gooien?!

31 dagen ontspullen, het resultaat

Alle 455 items in één collage… Wat een hoop!

Er zit nog een nadeel aan het feit dat veel van de spullen er nog zijn. Ze gaan dan nog minstens één keer door onze handen voor ze definitief weg zijn. Ik weet zeker dat ik niets meer wil houden, maar ik merk dat ik bij sommige dingen toch weer even stilsta. Die stapel Flow Weekly’s bijvoorbeeld. Ik bladerde er in om te checken of ik er geen notities in had gemaakt, voor ze opgehaald zouden worden. Ik werd er meteen vrolijk van: al die mooie illustraties, quotes en gezellige pagina’s. Het verzamel-en-dit-wil-ik-houden-gevoel kwam weer boven. Maar ja, ze lagen al tijden te verstoffen in mijn kast en ik zou ze nu ook echt niet gaan gebruiken. Dus ik besloot eigenlijk nogmaals om ze weg te doen. Ditzelfde geldt voor de kleding die ik ontspuld heb: dat staat in twee boodschappentassen in de stellingkast. Een klein deel ga ik proberen te verkopen, een paar items gaan naar een vriendin en dan moet ik de rest nog uitzoeken voor het Leger des Heils. Het gaat echt weg, maar dat moet ik wel steeds opnieuw bevestigen. Zo’n Minimalism Game helpt dus geweldig om razendsnel te ontspullen en zorgt er ook voor dat je steeds makkelijker beslissingen neemt. Maar wanneer je niet snel genoeg de spullen écht de deur uit doet, maak je het jezelf heel lastig. De Minimalists hadden een goed punt met de regel ‘voor middernacht het huis uit’. Mijn tip: neem de tijd om te ontspullen en zorg dat de items die weg moeten, niet te lang meer in je huis blijven staan.

Als we trouwens kijken naar alle items die sowieso nog weggaan als we gaan verhuizen naar het tiny house, dan komen we nog ruim boven de 50 items extra uit. Dat zijn alle meubels, een aantal opbergmanden, schilderijen, kasten, de wasmachine, de oven, lampen, planten en ga zo maar door. Die kunnen we nu nog niet de deur uit doen, want leven in een leeg huis is ook zo wat 😉 Maar we hebben er in gedachten al afscheid van genomen. De komende tijd staat in het teken van het daadwerkelijk weg doen van de nu ontspulde spullen. Helaas lukt dat niet in één dag (I wish!), maar we gaan proberen de berg regelmatig aan te pakken. Dat is voor de rust in ons huis en in onze hoofden een stuk gunstiger!

Ontspullen: iets dat weg moet, moet ook écht weg

Ontspullen, spullen wegbrengen naar de kringloop of verkopen op Marktplaats

Ik merk dat ik de smaak van het ontspullen goed te pakken heb. Ik wil alles nu, meteen, instant aanpakken. Alles wat weg kan, moet weg. We hebben alle ruimtes al aangepakt en zelfs de schuur is uitgezocht. Elke kast, alle lades, elke tas, alles is al meerdere keren door onze handen gegaan. Hebben we het nodig? Heeft het waarde, op welke manier dan ook? Nee? Dan gaat het weg, op naar iemand die het wel kan gebruiken of waarderen. Ons huis wordt leger en leger, al zie je dat nog niet zo goed, omdat de grote spullen er uiteraard nog staan. De meeste kasten, tafels, stoelen en andere meubels gaan de deur pas uit wanneer de verhuizing naar ons tiny house eraan komt. En dat duurt helaas nog een klein jaartje…

Het is fijn, om zo bewust bezig te zijn met wat we nodig hebben. Ik weet nu precies wat we hebben en waar het ligt. Ook merk ik dat ontspullen een continu proces is. Ook al pakken we het in grote opruimrondes aan, na een tijdje voel je ineens dat bepaalde items die we eerst wel wilden houden, toch niet meer nuttig of waardevol te zijn. Loslaten is een proces en dat gaat steeds gemakkelijker. Soms sta ik met iets in mijn handen en besluit ik op dat moment dat het weg kan. Dan gaat het naar onze ‘weggeef/verkoop/kringloop-hoek’ in de kleine slaapkamer. Daar staan alle spullen die we al ontspuld hebben en die nog naar hun volgende bestemming gebracht moeten worden. Een zak met handdoeken en lakens voor het asiel bijvoorbeeld. Een koffiezetapparaat en strijkijzer die op Marktplaats gezet moeten worden. Een aantal boxen met kleding die nog naar een kledingbak gebracht moeten worden. Een plastic vergiet en een plastic kom die vervangen zijn door emaille soortgenoten, omdat we minder plastic in de keuken willen gebruiken.

Minimaliseren, spullen ontspullen, verkopen, naar de kringloop brengen

Ook in de schuur staat nog een voorraadje spullen die in ons hoofd al een andere bestemming heeft gekregen, maar nog wacht om daar daadwerkelijk te komen. En dat is dus meteen ook een leerpuntje van dit ontspulproces: spullen waarover je al een beslissing genomen hebt, moeten ook zo snel mogelijk weggebracht worden. Want nu ligt het er nog. Weliswaar niet meer op dezelfde plek, maar het neemt nog steeds ruimte in en daarmee kost het ons nog steeds energie. Regelmatig denk ik: oh ja, dat moet ook nog op Marktplaats. En ik zou nu toch echt eens langs het asiel moeten fietsen. De ontspul-todolijst groeit en groeit en dat voelt niet heel erg rustgevend.

Ik moet nu ook weer niet té streng voor mezelf zijn: soms lukt het met alle andere taken die ook gedaan moeten worden gewoon even niet om alles aan te pakken. Dan is het helemaal niet zo erg om de spullen te parkeren op een pauzeplek. Dat geeft op dat moment meer rust dan te proberen 28 uur in een dag van 24 uur te proppen en toch maar met je vermoeide lijf en hoofd naar het asiel aan de andere kant van de stad te fietsen om die zak met handdoeken af te leveren. Maar ik merk dat het niet te lang moet duren. Op dit moment zijn er zoveel spullen die weg moeten, dat ze me in de weg zitten. Er is natuurlijk maar één oplossing: wegbrengen en verkopen die hap! Laten we nu net vanaf deze week vakantie hebben, Gerbrand en ik. En omdat we niet op vakantie gaan, maar lekker thuisblijven, is dit de perfecte gelegenheid om de spullen echt te ontspullen. Zo gaat deze thuisblijfvakantie voor extra rust zorgen!