Tag: verzorging

Koos Deoloos: van natuurlijke deodorant naar geen deodorant meer

Ik gebruik geen deodorant meer en dat bevalt goed

Oh, ik was vroeger altijd zo bang voor zweetplekken. Ik zweette heel snel en vond het heel vervelend wanneer je dat zag op mijn shirt. Ik vermeed het daarom om shirtjes te dragen die strak onder mijn oksels zaten of droeg er een vestje of blouseje overheen. Maar ja, in de zomer, wanneer het zweetrisico het hoogst is, is het dragen van te veel kleding niet zo handig. Ik gebruikte dan weleens anti-transpirant van Odorex Extra Dry. Dat zit in een transparant glazen flesje en dat moest je de avond van tevoren op je oksels deppen met een watje. Je voelde je huid dan een beetje samentrekken. Ook ging het vaak verschrikkelijk jeuken, brrr. Maar het deed wel wat het beloofde: de volgende dag bleven mijn oksels kurkdroog. Maar of het verder zo goed voor me was…

De Odorex heb ik na nog meer jeukende en geïrriteerde situaties aan de wilgen gehangen. Dan toch liever maar wat zweetplekken. Ik gebruikte nog wel normale deodorant. Heel lang heb ik spuitbussen van Rexona gebruikt, meestal die voor de gevoelige huid, omdat ik snel last heb van irritatie en bultjes. Daarna ben ik overgestapt op de rollers van Sanex, de Zero-variant. Ook deze is speciaal gemaakt voor de gevoelige huid. Ik probeerde verder te accepteren dat ik nu eenmaal regelmatig wat zweetplekken onder mijn armen had. Dat vond ik echt niet altijd even gemakkelijk, want het voelt en staat zo vies, vind ik. Terwijl het helemaal niet hoeft te betekenen dat je meteen ook stinkt.

Sinds een aantal jaren leef ik drastisch anders dan ik in alle jaren daarvoor deed. Mijn voedingspatroon is compleet veranderd (zo min mogelijk toegevoegde suikers, vegetarisch en zoveel mogelijk zelf bereiden), ik ging van sporthater naar sportief persoon en viel bijna 50 kilo af. Niet alleen zat ik daardoor veel beter in mijn vel en voelde ik me gezond, ik merkte ook dat mijn zweetproductie afnam. Niet alleen onder mijn oksels, maar ook op de rest van mijn lichaam. Ik zweette bijvoorbeeld ook erg snel in mijn gezicht. Daar had ik veel last van toen ik nog foundation droeg, dan zag je een rand bij mijn haar waar de foundation door het zweten verdwenen was. Charmant is anders… Die foundation hoefde ik trouwens ook niet meer te gebruiken: door mijn gezondere leefstijl werd mijn huid eindelijk rustig en kon ik alle foundation, camouflagesticks en poeders afschaffen.

Geen deodorant meer gebruiken

Er is een wel heeeeel ruime keuze aan deodorant verkrijgbaar…

In mijn zoektocht naar manieren om groener te leven, kreeg ik uiteraard ook oog voor wat ik zoal op mijn lichaam smeerde. De deorollers van Sanex pasten niet meer in het plaatje en verving ik door een blokje deo van Lamazuna. In dit blog liet ik al weten dat deze mij niet zo goed beviel. Ik kreeg er bruine oksels van. Misschien door de baking soda die erin zit? Ik stopte met het gebruik van deze deo en besloot een tijdje zonder te doen. Dat beviel heel goed! Ik rook geen onaangename geurtjes, ook niet aan het einde van de dag. Mijn zweetproductie is minimaal wanneer ik gewoon mijn dagelijkse dingen doe. Na het sporten of een fietstocht zweet ik natuurlijk meer, maar dit stinkt niet. Ik kreeg het idee dat het gebruik van deo er juist voor zorgt dat ik meer ga zweten én stinken.

Een tijdje terug sprak ik een meisje dat het sap van biologische citroenen gebruikt als deodorant. Dat vond ik het proberen waard. Want het zat er toch wel aardig ingeramd: het idee dat je deo móet gebruiken. Ik heb de citroensapdeo een paar weken geprobeerd. Het werkt prima en je kunt de schijfjes meerdere keren gebruiken. Maar ik vergat het soms en vond dan een paar dagen later een bakje beschimmelde citroenschijfjes in het badkamerkastje. Oeps… Ook kreeg ik vlak na het scheren irritatie van het zure sap en vond ik het best zonde om de citroen alleen hiervoor te gebruiken en het merendeel weg te gooien.

Dan maar weer zonder. Ik ben nu een aantal maanden compleet deoloos en dat bevalt me supergoed! Ik heb geen irritaties meer onder mijn oksels, geen last van zweetlucht of rare luchtjes of vlekken in mijn kleding en geen last van overmatig zweten. Ik zorg ervoor dat ik mijn oksels regelmatig scheer, dat maakt de kans op geurtjes zo klein mogelijk. Voor mijn gevoel is het een combinatie van factoren die ervoor gezorgd heeft dat ik zonder deo kan: mijn eetpatroon, het regelmatig sporten en het langzaam switchen van ‘gewone’ deo naar alternatieve deo. Ik ben in elk geval blij dat ik zonder kan én me niet meer druk maak om mijn oksels.

Hoe fijn zijn minerale zonnebrandcrèmes? Ik testte er twee

Groene Manieren test twee minerale zonnebrandcrèmes: Lovea en Lavera

De meteorologische zomer is begonnen en de ‘echte’ zomer staat ook al voor de deur: aan zonneschijn dus geen gebrek. Met een paar rare herfstdagen tussendoor waarin de planten in onze tuin bijna wegwaaiden en de inwoners van ons insectenhotel hun toevlucht ergens anders moesten zoeken, hebben we al van veel fijne warme dagen kunnen genieten. En als je de zon in wilt, zul je je moeten beschermen.

Groene Manieren test minerale zonnebrandcrème. Factor 30 van Lavera en Factor 50 van Lovea.

Een witte kat moet helemaal voorzichtig zijn in de zon 😉

Vorig jaar haalde ik dan ‘gewoon’ een flesje zonnebrand bij de drogist, meestal een niet al te dure. Ik lette er totaal niet op wat er in de middeltjes zat. Maar nu ik groene stappen op onder andere verzorgingsgebied heb gezet, zie ik dat deze chemische zonnebrandcrèmes vaak niet de meest fijne ingrediënten bevatten, zoals parfum, conserveringsmiddelen en alcohol. Ik ging dus op zoek naar een alternatief en vond (dankzij de hulp van mede-groenebloggers) de minerale variant als middel om mezelf te beschermen tegen schade van UV-straling. Chemische zonnebrandcrèmes bevatten een zonnefilter dat wordt opgenomen door de huid. Wanneer dit filter vol zit met UVA- en UVB-straling, moet je opnieuw smeren. Minerale zonnebrandcrème bevat titanium dioxide en zinkoxide, deze zonnefilters leggen een laagje op je huid dat de straling weerkaatst. Zolang je niet gaat zwemmen of veel wrijft over de crème, hoef je met minerale zonnebrandmiddelen maar één keer te smeren. Het laagje is vaak zichtbaar: er blijft een witte waas achter. Er zijn ook minerale zonnebrandcrèmes met nanodeeltjes die wèl in je huid trekken, maar niet iedereen vindt het een fijn idee dat deze deeltjes opgenomen worden door de huid. Het gebruik van zonnefilters met nanodeeltjes is wel officieel goedgekeurd door Ecocert, want de nadelen van de nanodeeltjes wegen niet op tegen de nadelen die verbranding van de huid met zich meebrengen.* Bovendien komen de deeltjes niet verder dan je opperhuid, waar ze langzaam weer uit verdwijnen door het afschilferen van je huid.

Ik besloot twee varianten minerale zonnebrandcrème uit te proberen: ik heb een factor 30 nodig voor mijn lichaam en een factor 50 voor mijn gezicht en de bescherming van mijn tatoeages. Na wat speurwerk en tips besloot ik te zoeken naar geschikte crèmes van Lovea en Lavera. Beide bevatten geen nanodeeltjes en ik was dus enigszins voorbereid op een witte waas. Voor mijn gezicht en tatoeages kocht ik factor 50 van Lovea die ook nog eens anti-aging werkt, hoe handig 😉 Voor de rest van mijn lichaam koos ik voor de factor 30 van Lavera, die met 7,96 euro erg betaalbaar is.

Inmiddels heb ik beide crèmes verschillende keren gebruikt. De mate van witheid verschilt enorm! De crème van Lovea laat een lichte witte waas achter, maar die zie je alleen wanneer je erop let. Het is een goed smeerbare, vloeibare zonnebrand. Voor mijn gezicht prima geschikt. Op mijn grotere tatoeage op mijn enkel laat het meer zichtbaar een witte waas achter, maar dat komt meer doordat het zwart door de crème echt een stuk minder zwart wordt. Dat vind ik niet zo’n probleem. Een nadeel van deze zonnebrand is de geur. Bij het opbrengen ruikt het heel erg sterk naar bubblegum, maar daar is nog overheen te komen. Aan het einde van de dag gaat de crème op je huid echter muf ruiken. Vooral bij mijn haargrens was de geur niet prettig, aldus mijn vriend Gerbrand. Om de zonnebrand goed van je lijf te krijgen, heb je ook echt zeep nodig. Het blijft in elk geval goed zitten!

De zonnebrandcrème van Lavera is een heel ander verhaal. Deze bevalt mij en Gerbrand niet zo goed. Het is een dikke, stugge, gelige crème die een flinke witte waas achterlaat. Dat zal de bescherming vast ten goede komen, maar het staat niet zo mooi, die spierwitte armen en benen. Het smeert ook lang niet zo fijn uit als de crème van Lovea. Na flink wrijven is het enigszins acceptabel, maar echt fijn voel ik me niet met deze zonnebrand op. En dat is een flink nadeel, want zo ben ik veel minder snel geneigd om te smeren. En ik vergeet het helaas al vaak genoeg 🙁 We maken de tube nog wel op, anders is het ook zonde. Voor de volgende poging wil ik de factor 30-spray van Lovea proberen. Als die smeerbaarheid en mate van witheid vergelijkbaar is met die van de gezichtscrème, dan is dat al een heel stuk prettiger! En tja, die muffe geur neem ik dan maar voor lief…

* Bron: Greenjump

Frisse oksels zonder rotzooi: citroen!

In de badkamer hebben we al een grote opruiming gehouden. In het tiny house filteren we straks ons eigen grijze water en dan zijn chemische producten uit den boze. Ook voelen we ons niet meer fijn bij een aantal ingrediënten die in veel producten van bekende merken gebruikt worden. Eerst hebben we producten met microplastics erin verbannen. Dat bleken er best wel een aantal te zijn, vooral bodylotions en scrubs zijn berucht om hun plastic inhoud. Daarna gingen we onder andere letten op de stof SLS (sodium lauryl sulfate) in onze shampoo en douchegel. Deze best wel agressieve stof wordt toegevoegd om zijn reinigende werking en zorgt ervoor dat producten goed gaan schuimen. En dat geeft het gevoel dat de shampoo of douchegel goed werkt. SLS wordt echter vaak gewonnen uit palmolie en dat is niet zo duurzaam. Bovendien zorgt de te agressieve reiniging ervoor dat je vaker je haar wilt wassen, omdat je hoofdhuid teveel talg gaat aanmaken. Wij gebruiken nu alleen nog maar natuurlijke producten om ons te wassen. En ook voor mijn oksels wilde ik graag een natuurlijk alternatief en het liefst verpakkingsvrij/arm.

‘Vroeger’ gebruikte ik altijd een roller van Sanex en daarbij lette ik er wel op dat er geen aluminium in zat. Deze rollers zijn echter helemaal van plastic en bij dagelijks gebruik gooide ik er heel wat weg op jaarbasis. Zonde! Ik ging op zoek naar een alternatief en vond deze van Lamazuna. Ik heb het een tijdje gebruikt en vond de werking prima. Je maakt het blokje nat onder de kraan en wrijft er vervolgens mee onder je oksel. Het blokje gaat lang mee, want je ziet na een paar maanden gebruik nog nauwelijks verschil in grootte. Maar na een tijdje smeren viel me op dat de huid van mijn oksels verkleurde. Niet zo’n fijn idee, dus met deze deodorant ben ik gestopt. Gelukkig kregen mijn oksels hun oorspronkelijke kleur weer terug. Ik heb geen idee of dit vaker voorkomt of dat mijn huid gewoon raar reageerde.

Ik heb daarna een tijdje gewoon maar geen deodorant gebruikt. In eerste instantie was ik wel bang voor zweetplekken in mijn kleding en onaangename geurtjes, maar mijn oksels bleven aanzienlijk droger zónder deodorant! En met de geurtjes viel het ook 100% mee. Natuurlijk rook ik aan het einde van de dag weleens wat, als ik bijvoorbeeld een sprintje naar de trein had getrokken, maar over het algemeen was ik fris en fruitig. Met de afgelopen warme dagen wilde ik toch graag iets gebruiken, want met temperaturen van 30 graden zweet je al als je een pink optilt. Tijdens de Nationale Dag voor Duurzaamheid in het Hoger Onderwijs had ik gesproken met een studente die me vertelde dat zij citroensap gebruikte als deo. Dat moest ik natuurlijk ook proberen!

Het heeft even geduurd voordat we eraan dachten om een biologische citroen mee te nemen van de supermarkt, maar deze week is de citroendeotest officieel begonnen. Het is heel simpel: je snijdt een plakje van de citroen, dept hiermee onder beide oksels en laat het even drogen. Hier en daar zat er wat vruchtvlees onder mijn oksel, dat heb ik natuurlijk even weggehaald 😉 Als het sap opgedroogd is, voelen mijn oksel niet plakkerig. Ook ruiken ze niet overdreven naar citroen. De alternatieve deo doorstond een dagje wandelen in de zon en een bootvaart in elk geval met glans. Ik rook aan het einde van de dag nog fris en fruitig (haha). Ook na mijn eerste rondje hardlopen na tien maanden (!) stilstand was er geen zweetlucht te bekennen. Niet gedacht dat zoiets simpels als citroen zo goed zo werken!

De plakjes citroen zijn meerdere dagen te gebruiken wanneer je ze in een afgesloten bakje bewaart, zodat je lang kunt doen met één citroen. Helemaal afvalvrij is het natuurlijk niet, maar het afval dat ik ervan heb, kan zo op de composthoop. Ik heb de ‘citroensapdeo’ ook geprobeerd direct na het scheren van mijn oksels, dat prikt een heel klein beetje, maar niet noemenswaardig. Omdat mijn oksels niet naar citroen ruiken, ben ik ook niet zo bang dat ik wespen of andere insecten zal aantrekken. Ik ben namelijk allergisch voor prikbeesten, dus hou ze het liefst op grote afstand. Ik ga deze natuurlijke ‘deodorant’ de komende tijd uitgebreid testen en hou jullie op de hoogte!

Ik ben benieuwd: wat gebruik jij als deodorant? En hoe bevalt dat?

Verzorging zonder rotzooi: wat gebruik ik in de badkamer?

Vroeger droeg ik veel make-up. Geen eye-liner, lippenstift of oogschaduw, maar foundation, concealer, poeder en blush. Ik had een erg slechte huid en voelde me daar onzeker over. Ik probeerde het dan ook zo goed mogelijk te verbergen onder een dikke laag plamuur. Op sommige dagen had ik wat minder nodig, op andere dagen leek niets de pukkels te kunnen camoufleren. Maar sinds ik mijn leef- en eetpatroon drastisch heb veranderd, zijn alle pukkels en oneffenheden verdwenen en is mijn huid veel minder gevoelig geworden. De foundation en andere camouflagemiddelen heb ik dus de deur uit gedaan. Wat een opluchting!

Nu mijn aandacht zich richt op een duurzamer leven, heb ik mijn verzorgingsproducten nog eens kritisch bekeken. Want in de middelen die ik voorheen zonder daarover na te denken aanschafte, blijken nogal eens ingrediënten te zitten waar mijn lijf én het milieu niet zo blij van worden. Zo verdwenen er heel wat bodylotions, scrubs en douchegels uit ons badkamerkastje nadat we de etiketten hadden nagelezen op micro-plastics. En nu onze plannen voor het wonen in een off-grid tiny house concreet zijn geworden, letten we er ook op dat de producten die we gebruiken biologisch afbreekbaar zijn. Zo weten we zeker dat we ons grijze afvalwater straks zelf kunnen zuiveren. Verder letten we ook op het verpakkingsmateriaal en proberen we verzorgingsproducten met zo min mogelijk afval te kopen.

Onder de douche
Wat staat er nu dan nog wel in onze badkamer? Onder de douche gebruiken we een stuk zeep om onze lijven in te zepen. We hebben er een aantal van Lush gebruikt en hebben er nu eentje van de EkoPlaza. Die was een stuk gunstiger geprijsd, maar helaas wel verpakt in plastic. Laatst kwam ik via-via de kleine Groningse zeepfabriek Soap7 tegen en bij hen bestelden we een limited edition Sandalwood zeep met onder andere patchouli, een van mijn lievelingsgeuren. Ook kochten we daar een shampoobar, zonder palmolie. Gerbrand gaat deze gebruiken, ik was mijn haar nog met de shampoo van Zerah.nl. Die zit wel in een plastic fles, maar die is vast herbruikbaar. Ik was mijn haar maar één keer per week en Gerbrand eens per twee dagen. Soap7 verzendt hun zeep trouwens zonder plastic, heel fijn!

Onder de oksels
Ik heb een tijdje deodorant van Lamazuna gebruikt, een blokje dat je nat maakt onder de kraan. Na een aantal weken viel het me op dat de huid onder mijn oksels begon te verkleuren. Ik ben gestopt met deze deodorant en mijn oksels hebben gelukkig weer hun normale kleur aangenomen. Ik heb sindsdien helemaal geen deodorant meer gebruikt. Deels uit luiheid, want ik wist niet zo goed welke ik dan wilde proberen. Maar nu blijken mijn oksels zich prima te gedragen zonder deo. Ik zweet stukken minder dan voorheen en merk niet of nauwelijks zweetluchtjes. Soms, een beetje, aan het einde van de dag. Maar dat heeft volgens mij meer te maken met de soort kleding die ik dan draag (synthetisch) dan de zweetproductie van die dag. Gerbrand heeft sinds kort een deostick van Faith in nature, gekocht bij Veggie4U, de vegetarische/vegan supermarkt in Den Haag. Het is een aluinstick met Ammonium alum. Als je hierop gaat googlen zijn de meningen verdeeld over hoe goed dit voor je is. De werking is in elk geval prima, aldus Gerbrand. En zo’n minerale deostick gaat superlang mee, dus dat scheelt een hoop lege deobussen of rollers!

Op mijn gezicht
Voor mijn gezicht gebruikte ik een tijdje een dagcrème van Lush, maar ik wilde graag een minder dure crème. Mijn zusje ontdekte de producten van Lavera. Ik ben heel Den Haag afgefietst om een potje te kopen, maar nergens was het verkrijgbaar. Na weken zonder dagcrème heb ik deze week dan toch maar een potje online besteld, samen met een sunblock van Lovea en zonnebrandcrème met factor 30 van Lavera. Ik bestelde het bij BigGreenSmile.nl en de drie kleine producten kwamen in maar liefst vier (!) dozen. Doos in doos in doos in doos. Ik snap dat het goed verpakt moet worden, maar dit was wel erg veel. Ik ga ze per e-mail vragen naar de reden, ik ben benieuwd.

Links de vier dozen van BigGreenSmile, rechts het kleine, met aandacht ingepakte doosje van Soap7.

Voor de intieme zone
De grootste afvalbesparing is mijn keuze om wasbare inlegkruisjes/maandverband en een menstruatiecup te kopen. Ik gebruikte dagelijks een inlegkruisje van Yoni, een merk dat biologisch katoen gebruikt. Maar dat leverde veel plastic afval op. Via een gesprek op Twitter vond ik de website cutecotton.nl. Daar geven ze supergoede informatie over deze producten en ik bestelde daar acht stuks inlegkruisjes van Myllymuksut (what’s in a name?) en een paar weken later een menstruatiecup van Me Luna. De cup moet ik nog proberen, maar de wasbare inlegkruisjes bevallen heel goed! Ik vind het zelfs frisser dan wegwerpinlegkruisjes, omdat ze van stof (bamboe) zijn en daardoor ademen. Je sluit de verbandjes met een drukknoopje, net als je turnpakje vroeger 😉 Daar voel je verder niets van, ook niet op de fiets. De verbandjes was ik op zestig graden met de handdoeken en onderbroeken. Ideaal!

Voor een frisse mond
Ook qua tandenborstel is er een groene keuze. Gerbrand en ik poetsen nu onze tanden glimmend schoon met een Humble Brush, een tandenborstel gemaakt van bamboe. Beter voor het milieu dan alle plastic tandenborstels die jaarlijks op de afvalhoop belanden. En bij elke verkochte borstel wordt er een kind die tandverzorging nodig heeft geholpen. Dat poetst een heel stuk fijner! Op de borstel doen we een drupje tandpasta van AloeDent, gekocht bij de EkoPlaza. De verkoper daar zag ons snuffelen bij het rek en vertelde dat we van deze tandpasta maar een kloddertje ter grootte van een erwt nodig hebben. En hij heeft gelijk. Deze natuurlijke tandpasta is lekker fris en de tube gaat eeuwen mee. Helaas zit het uiteraard wel in een plastic tube.

Scheren
Ik ben nu nog bezig om mijn laatste pakje wegwerpmesjes op te maken, maar ga daarna over op de mesjes van Boldking. Gerbrand gebruikt deze al een tijdje en is er zeer tevreden over. Het zijn wel plastic scheermesjes, maar de kop met de mesjes is los te halen van de houder. Deze gebruikte mesjes kun je terugsturen naar Boldking en worden gerecycled. En voor de verpakking van de mesjes wordt alleen karton gebruikt. De houder die wij hebben, ga ik delen met Gerbrand. Zo hoef ik alleen de mesjes aan te schaffen.

Je leest het, ik ben snel klaar in de badkamer ’s ochtends. Ik borstel mijn haren, poets mijn tanden, doe dagcrème op en klaar! Een heel verschil met mijn make-uproutine van vroeger…