Tag: wandelen

De natuur in met OERRR

OERRR van Natuurmonumenten

Als je regelmatig artikelen online publiceert, word je op den duur vanzelf gevonden door bedrijven die met je willen samenwerken. Lang niet alle voorstellen en producten passen bij deze website: het zijn producten of diensten die ik niet gebruik en/of niet zal gebruiken of de producten zijn überhaupt niet groen. Dan bedank ik vriendelijk. Maar een artikel over Natuurmonumenten, waarvoor ik laatst benaderd werd, past wél goed bij groenemanieren.nl. Helemaal omdat mijn lieve neefje Olivier (1 jaar en 7 maanden jong) daar al lid van is en zijn moeder (mijn lieve zussie Mariska) goed uit kan leggen waarom zij dat zo belangrijk vindt.

Mijn zusje, haar vriend Gerbrand (ja, we hebben allebei een Gerbrand :)) en Olivier woonden eerst in Den Haag, op nog geen vier kilometer van mijn huis. Dat was natuurlijk heel fijn, daardoor zagen we elkaar vaak. In januari van dit jaar zijn ze verhuisd, naar een plaatsje vlakbij de Veluwe. En met een goede reden: ze willen Olivier laten opgroeien op een groene plek. Met een grote achtertuin, mét kipjes, en zo’n mooi natuurgebied naast de deur zitten ze helemaal goed. Ik vind het een hele goede beslissing van hen om de rust en ruimte op te zoeken met zo’n kleintje, ook al betekent dat dat we elkaar wat minder vaak zien. Gelukkig past Tante Boek regelmatig op en dan staat buitenspelen hoog op de agenda.

Mariska, Gerbrand en Olivier

Foto door Ed van der Molen.

Mariska’s vriend Gerbrand is al een aantal jaren lid van Natuurmonumenten. Mariska: “De voornaamste beweegreden daarvoor is dat wij Natuurmonumenten willen steunen zodat de natuur in Nederland behouden blijft. Een leuke bijkomstigheid is dat we regelmatig het tijdschrift Puur krijgen, met interessante artikelen en wij mee kunnen doen aan leuke activiteiten die Natuurmonumenten organiseert. Zo hebben wij bijvoorbeeld een keer een huifkartocht op de Veluwe gedaan. Tijdens de rit kregen we uitleg over de soorten bomen en het natuurgebied, wat Natuurmonumenten allemaal doet en konden we wild spotten (zwijntjes!). Olivier ging toen nog mee in de draagzak :).”

Mariska kwam ook nog met een leuke tip: de app Natuur Routes. In die app zijn 288 gratis wandel-, fiets-, en kanoroutes te vinden. “Wij wandelen graag en veel met Olivier en gebruiken dan de app van Natuurmonumenten. Tijdens de wandeling lees je dan leuke weetjes over het gebied waar je loopt. Vaak drinken we nog een kopje koffie en eten we een gebakje of een ijsje bij de gezellige zitgelegenheid van Natuurmonumenten bij het startpunt van de route.” Omdat ik zelf ook graag wandel, bijvoorbeeld tijdens een gezellig dagje met vriendinnen, heb ik de app geïnstalleerd. Je geeft aan wat je wilt doen (wandelen, fietsen of kanoën) en in welke plaats je dat wilt doen. Vervolgens krijg je een lijst van mogelijke routes met verschillende lengtes. Wanneer je de route downloadt, krijg je een kaart met daarop verschillende interessante punten met meer informatie. In de app kun je ook een routebeschrijving naar het startpunt van de tocht krijgen. Je ziet ook hoe anderen de route waarderen, middels een sterrensysteem.

Deel van het OERRR-pakket van Natuurmonumenten

Mariska en Gerbrand hebben Olivier ook lid gemaakt van Natuurmonumenten. Voor kinderen is er OERRR, die activiteiten organiseert om hen zo vroeg mogelijk kennis te laten maken met en te leren over de natuur. Mariska: “Het was voor ons een logische keuze om Olivier ook lid te maken van Natuurmonumenten. Naast dat wij Natuurmonumenten daarmee extra steunen, willen wij graag dat Olivier zich bewust is van al het moois dat de natuur in Nederland te bieden heeft. OERRR helpt daarbij. Olivier krijgt eens in de zoveel tijd een cadeautje van OERRR. Tot nu toe is dit in de vorm van doe-kaarten. Op de kaarten staat een activiteit beschreven die hij kan doen in de natuur. Bijvoorbeeld natuurjenga met stenen, net als de otter of een duiven- of uilengeluid maken. Maar ook leren om warmteverschillen te voelen en te ontdekken wat er in en op het water leeft en hoe zijn weerspiegeling eruit ziet in het water.”

Bij OERRR krijgt een kind zijn of haar eigen boom.

Olivier is nu nog iets te jong om zelf met de activiteiten van OERRR mee te doen. Maar in het najaar staat al wel zijn eerste activiteit gepland: hij gaat dan een boom planten. Elk kind dat lid wordt van OERRR krijgt een eigen boom. De gedachte hierachter is dat het kind zo samen kan opgroeien met de boom én er daardoor weer meer natuur is om van te genieten. Mariska vindt het belangrijk dat Olivier leert de natuur te respecteren en wil hem bewust maken van hoe mooi de natuur in Nederland is. Buitenspelen stimuleert zijn creativiteit en is gezond. “Wanneer Olivier een beetje ouder is, kan hij zelf meedoen met de activiteiten die OERRR organiseert voor kinderen: wandelen met de boswachter, wild en vogels spotten, knutselen in de natuur.” En met zo’n groot wildpark in de buurt moet dat vast helemaal goedkomen!

Groen genieten in Maastricht

Uitzicht vanaf de Sint-Pietersberg in Maastricht.

Afgelopen dinsdag vierden we een dagje vakantie in een stad waar je je echt even in het buitenland waant: Maastricht. Het was prachtig weer: volop zon en lekker warm. In de stad zorgden de volle terrassen voor een gezellige aanblik en de zon maakte iedereen vrolijk. Ik was niet bewust op pad om groene hotspots te vinden, maar we kwamen op zulke fijne plekken terecht dat ik die graag deel. Voor als jij ook een dagje vakantie wilt vieren in eigen land.

Goedkoop met de trein
Het was even een reis, met de trein van Den Haag naar Maastricht. Twee uur en eenenveertig minuten heen en twee uur en eenenveertig minuten weer terug. Genoeg tijd dus om een boek te lezen of eindelijk eens aan dat tijdschrift dat al tijden in de mand ligt te beginnen. Of om gewoon uit het raam te staren en wat muziek te luisteren. We konden weer voordelig reizen: op treinreiziger.nl vonden we het NS Zomertoer-kaartje. We betaalden maar 26 euro voor twee personen, koopje! Het kaartje is nog t/m 31 augustus 2017 te verkrijgen, maar is alleen doordeweeks geldig en pas na 9.00 uur. Dat betekende dat wij net na 12 uur op het station in Maastricht stonden. Groene bonus bij dit kaartje: we hoefden het niet te printen, het e-ticket kon in de app van de NS geladen worden. Niet elke conducteur was hieraan gewend, maar het werkte prima.

Station Maastricht heeft groene bouwhekken en een groene uitkijktoren.

Het station met daarvoor de bouwput, vanaf de groene uitkijktoren gezien.

Groene bouwput
Op het station kwamen we meteen al een tof groen initiatief tegen: groene bouwhekken én een groene klimtoren. Voor het station wordt een ondergrondse fietsenstalling gebouwd en de gemeente probeert de overlast hiervan te beperken: met gezellig groen rondom de bouwput (net zoals we dat een tijdje terug in Utrecht zagen) en een met planten aangeklede toren vanwaar je een mooi uitzicht hebt op de werkzaamheden, het station en het omliggende gebied. Wij hadden al heel wat uurtjes in de trein gezeten, dus die klim omhoog was zeer welkom om de benen weer los te maken.

Falafel lunch bij de Brandweerkantine in Maastricht

Ziet er goed uit, toch?

De Brandweerkantine
Omdat er ’s middags een wandeling van 9 kilometer op het programma stond én het al rond lunchtijd was, begonnen we ons dagje Maastricht met een stevige lunch. We hadden van tevoren wat opties online bekeken, omdat we graag een plekje met goede vegetarische en het liefst ook biologische gerechten wilden vinden. Bij De Brandweerkantine waren we op het juiste adres! Daar koken ze met producten uit het seizoen en de streek, biologisch én met extra aandacht voor vegetarische gerechten. Gerbrand en ik gingen allebei voor de pita falafel met rode kool, feta en Andalouse-saus en daar kregen we geen spijt van! Superlekker was het 🙂 De kantine zelf ziet er ook erg leuk uit: lekker ruim, veel planten, knusse zithoekjes her en der en een mooie bar gemaakt van hergebruikt hout en kastjes. Ook ben je hier op het juiste adres wanneer je een fijne werkplek buiten de deur zoekt. Ze hebben zelfs een printer in de hoek waar je gebruik van kunt maken. Een Little Free Library maakt deze (hipster ;))plek af.

Links: gewildgroei op de oude stadsmuur, midden: een mooi doorkijkje, rechts: op de kazerne is educatieve graffiti 🙂

Tapijnkazerne
Na deze stevige lunch waren we klaar voor onze wandeling. We gingen op weg naar de Sint-Pietersberg en kwamen in de stad eerst nog langs de oude stadsmuur uit 1229, waar veel gewildgroei zich prima op thuisvoelt, door een park vol eendjes en ganzen en langs een oude kazerne. De Tapijnkazerne blijkt een hotspot in wording te zijn: op het terrein komt een openbaar park en diverse gebouwen met plek voor onderwijs en onderzoek. Er is nu al een biologische stadstuin, de Tapijntuin, die volop in ontwikkeling is, er zijn diverse startende bedrijfjes actief en er is een brasserie gevestigd in de voormalige kantine. Het terrein moet een groen en educatief terrein worden dat in 2020 gereed is.

Sint-Pietersberg Maastricht

Het mooie uitzicht op de Sint-Pietersberg.

Sint-Pietersberg en Natuurtuinen Jekerdal
Na het passeren van deze voormalige kazerne en via een klein stukje woonwijk, stonden we aan de voet van de Sint-Pietersberg. Gerbrand had een NS-wandeling van 9 kilometer uitgezocht die ons langs de rechterkant van de berg zou leiden. In de zon en met lange spijkerbroeken aan was het eerste stukje omhoog even wennen, maar het uitzicht dat we cadeau kregen maakte alles goed. Instant vakantiegevoel! Wijngaarden in de volle zon, glooiende heuvels, een plukje paarden in de diepte, echt prachtig! De route was verder prima te doen en zeker niet te zwaar. Algauw liepen we langs de rivier de Jeker Maastricht weer in. Daar liepen we tegen de CNME Natuurtuinen Jekerdal aan. Een plek waar verschillende ecologische tuinen te bewonderen zijn, je op een blotevoetenpad kunt lopen of gewoon even kunt uitrusten van je bergwandeling. En waar ze biologische fruitijsjes van NICE verkopen 🙂 Wij waren wel toe aan wat verkoeling en kochten bij een lieve dame twee ijsjes uit een vriezer met een slotje erop.

Sint Amorsplein Maastricht

Het terras op het Sint Amorsplein.

Terrasje Sint Amorsplein
Daarna waren we er klaar voor om het centrum van Maastricht weer op te zoeken. We liepen een tijdje met de Jeker mee en kwamen via de oude stadsmuur weer in het pittoreske centrum uit. Ik liet Gerbrand natuurlijk de boekhandel in de Dominicanenkerk even zien en daarna was het toch echt tijd om onze benen wat rust te gunnen op een fijn terras. De terrassen op het Vrijthof en de Markt lieten we links liggen, niet in de laatste plaats omdat André Rieu het hele Vrijthof in beslag had genomen voor zijn show. We wilden liever wat knusser zitten en kwamen uit op het Sint Amorsplein. Daar dronken we niet zulke biologische, maar wel erg lekkere biertjes en mixdrankjes (waaronder een Limoncello Spritz voor mij, oeh!), tussen de zwermen vliegende mieren die net gisteren besloten uit te vliegen. Ietwat onvast op de benen konden we na deze tussenstop meteen door naar het laatste programmaonderdeel: het diner.

Maastricht by night

De zon ging onder en maakte het allemaal nog mooier.

Eetcafé Céramique
Ook dit keer hadden we thuis al ons huiswerk gedaan en een tafeltje gereserveerd bij Eetcafé Céramique dat bekend staat om haar goede vegetarische en veganistische gerechten. Het was nog zo lekker warm dat we op het terras op de stoep konden eten. Dat voelde ook al zo vakantie-achtig aan, alsof we in een Italiaans straatje zaten 🙂 Gerbrand en ik deelden de veganistische proeverij: brood met bietenkaviaar, hummus en quinoasalade. Ik koos daarna voor de groene risotto als hoofd en die was super. Gerbrand had het meest spannende gerecht op de kaart: witlof lasagne met rabarber, brie-bechamel en een wodka-limesaus. Ook dit gerecht viel zeer in de smaak! Als toetje gingen we unaniem voor de tiramisu, uiteraard allebei een eigen portie.

Met een volle buik, een rozig hoofd en moe-gewandelde benen ploften we daarna weer in de trein om halfslapend de twee uur en eenenveertig minuten terug te reizen naar Den Haag. Iets voor eenen ’s nachts lagen we tevreden in bed.

Blije eitjes!

De Groene Stadswandeling: verborgen groene stadspareltjes in Den Haag

Maurits Burgers van Wandelen met Maup organiseerde in samenwerking met Duurzaam Den Haag de Groene Stadswandeling om verborgen groene plekjes in de Haagse binnenstad te vinden. Gerbrand, ik én Groen met Saar wandelden mee. We kwamen langs práchtige groene pareltjes. En omdat ik de beroerdste niet ben, wandel ik er vandaag nog eens virtueel langs, met jou. Zodat jij er ook nog van kunt genieten 🙂

We verzamelen op een op het eerste gezicht niet zo’n groene plek: op de derde verdieping van de Centrale Bibliotheek. Maar schijn bedriegt, want hier is het loket van Duurzaam Den Haag gevestigd. En dit loket staat dit voorjaar helemaal in het teken van… groen! Zo is er regelmatig een Groen Spreekuur waar je terecht kunt met al je (gevel)tuin- en plantenvragen. Maar goed, we zoeken écht groen. Bomen, bloemen, bloeiende struiken. Op naar buiten!

Na een korte stop in de tuin van de Nieuwe Kerk lopen we in stevige pas door naar de Wagenstraat. Daar is namelijk, verscholen achter de grote panden, een bijzonder stukje stadsgroen met een strikte sluitingstijd. Om 19.30 uur gaat het dicht. Het lijkt er even op dat een kijkje nemen ons niet gegund wordt, want het hek is al gesloten om 19.20 uur. Overal aanbellen heeft niet het gewenste resultaat en net als we besluiten om dan maar door te lopen, komt er een dame mét de sleutel aan. En zo ontdekken we dan toch een fijn stukje stadsgroen, het buurtparkje Wagenstraat. Vergeet trouwens niet het hek achter je dicht te doen, er lopen hier cavia’s los. Dit parkje is een initiatief van de buurtbewoners en het ligt verscholen achter een parkeerplaats en naast een blinde muur van een hoog gebouw. Er is gras om op te spelen, een moestuin, er zijn veel bomen en struiken en ook de cavia’s hebben een eigen onderkomen. Goed plekje!

We gaan door, op weg naar de Nieuwe Molstraat. In het begin van de Nieuwe Molstraat is nauwelijks groen te bekennen. Hier en daar doet wat gras een poging om de tegelwoestijn te doorbreken, maar het zet geen zoden (haha) aan de dijk. In deze straat is gelukkig actie ondernomen om het groener te maken: De Groene Mol is een initiatief van Gerlinde Beusink. Zij diende het idee in bij een wedstrijd van Staedion en won. Buurtbewoners kunnen zich hierbij aansluiten en krijgen dan een hekwerk tegen de gevel van de woning en een klein strookje geveltuin. Bij verschillende woningen zijn vaste planten en klimmers gepland en je kunt al zien dat deze straat er over een aantal jaren heel anders uit zal zien. Dan is een groot deel van de gevels aan het oog onttrokken door groen. Een slimme en gemakkelijke manier om een straat te vergroenen en toepasbaar in nog veel meer wijken!

Nieuwe Molstraat

Als je nog een klein stukje doorloopt naar de Lange Beestenmarkt, dan zie je daar een aantal gevels die de toekomst van de Nieuwe Molstraat al laten zien. Hier neemt het groen sommige gevels al compleet over. De huizen staan hier rond een soort binnenplaats met gras, dat omzoomd is met groen. Helaas viel ook de enorme hoeveelheid zwerfafval op die in dit parkje ligt. Zo zonde!

Doorkijkje Lange Beestenmarkt.

Er is in deze straat ook een prachtig hofje te vinden, maar dat is helaas niet vrij toegankelijk. Wij hadden het geluk dat één van de bewoners net thuiskwam en ‘ja’ antwoordde op de vraag of de groep even een kijkje mocht nemen. Achter de houten deur van Flora’s Hof bevindt zich een idyllische stadstuin. De achtertuintjes van de omringende woningen komen uit op dit hofje en geven planten én insecten volop de ruimte. Het is heel rustig, stadsgeluiden zijn niet te horen. Je zou niet denken dat je middenin de stad staat.

Nu we al heel wat stadsgroen gezien hebben, beginnen onze ogen automatisch te zoeken naar meer. Opeens valt op hoeveel klein en groter groen er om ons heen groeit, al dan niet expres aangelegd. Planten laten zich gelukkig niet zo makkelijk tegenhouden door wat tegels of beton. In de meest minuscule richeltjes en hoekjes weten ze wortel te schieten en zich van hun mooiste kant te laten zien. Op de Lange Beestenmarkt stoppen we bij nummer 76. Daar wonen Noud te Riele en Moki Last. Hij was architect, maar houdt zich nu onder andere bezig met het duurzame energieproject Langebeesten Energie(k) en het vergroenen van de stad en zij is kunstenares en maakt werk van keramiek. Waaronder bijzondere wormentorens waarin je tijgerwormen aan de slag kunt zetten om van je GFT-afval compost te maken. Noud en Moki hebben hun eigen groene oase én stadsboerderij gecreëerd op de schaarse ruimte achter hun woning. Alle daken en het voorheen betonnen plaatsje zijn bedekt met planten, zowel eetbare als sierplanten. In de tuin staan een grote berk en een Acacia, mooie volle varens en ander groen dat het goed doet in een besloten schaduwrijke tuin. Noud heeft veel moois te vertellen; over deze tuin, zijn zonnepanelenproject en de zwammen die hij in talloze emmertjes kweekt. Hij en Moki zijn met recht groen doeners te noemen.

De groene oase van Noud en Moki.

Noud vertelt.

Hoi!

Niet ver van Nouds huis is een groter hof te vinden, waar iedereen van harte welkom is. Aan het Hof van Wouw wonen veertien alleenstaande dames die allen de leeftijd van 50 jaar bereikt hebben en geen huisdieren houden, de bewoonsters worden nog steeds geselecteerd aan de hand van de regels van het testament van Cornelia van Wouw, oprichtster van dit hof. Er woont één man: hij is samen met zijn vrouw (‘de binnenmoeder’) de beheerder van dit groene plekje en vertelt meer over de bijzondere geschiedenis van het hofje en de bijbehorende tuin, de Tuin der Hesperiden. Terwijl de hofjeshond (er is dus tóch 1 huisdier) kwispelend iedereen komt begroeten, genieten wij van het zorgvuldig aangelegde groen. Iedereen mag dit hofje bezoeken en je kunt er zelfs overnachten. Cornelia’s Tuinhuis is te boeken via onder andere Airbnb en op de site van het Hof zelf.

Hof van Wouw.

Achter de Tuin der Hesperiden blijkt nóg een verborgen pareltje te liggen: de Kloostertuin achter de Barthkapel. Middenin deze tuin staat een ruim 200 jaar oude Es, die helemaal hol is van binnen. Sara demonstreerde dat even door haar hoofd in het gat te steken. Ooit is deze boom geraakt door de bliksem, vertelt een buurtbewoonster. Dat heeft hem gelukkig niet de das om gedaan. Via de achterzijde verlaten we de tuin weer en komen uit op de Brouwersgracht. Na al deze groene pareltjes is het weer even wennen aan al het beton en de bestrating van de stad die je gewend bent. Maar na deze mooie wandeling weet ik dat er overal in Den Haag groen te vinden is, je moet het alleen even weten 🙂

Groen met Saar 🙂

De foto’s zijn gemaakt door mijn vaste huisfotograaf, Gerbrand van der Weg <3 De route die wij liepen, kun je op deze kaart terugvinden. Bedankt Maurits en Duurzaam Den Haag!

Flora én fauna!