Tag: weggeven

Ontspullen to the max: hoe is The Minimalism Game ons vergaan?

Minimalism Game, het resultaat

Of het al echoot in ons huis, vroeg iemand mij deze week. Nee, dat niet, maar we hebben wel van 455 items besloten dat ze ons huis gaan verlaten. In augustus maakten Gerbrand en ik het ontspullen nog een graadje zwaarder: we besloten The Minimalism Game te doen. Daarbij doe je op dag 1 één item weg, op dag 2 twee, op dag 3 drie, enzovoorts. De Game duurt officieel 30 dagen waarbij je dus 465 spullen de deur uit doet. Wij besloten er 31 dagen van te maken om te zien of het zou lukken om 496 items te ontspullen, na alle ontspulrondes die we al gedaan hadden.

Je hebt het al gelezen, die 496 hebben we niet gehaald. Maar het scheelde, tot mijn verbazing, niet veel! Met 455 items zitten we slechts 41 spullen van ons doel af en maar 10 items van het originele aantal van 465 af. Ik had echt niet verwacht dat we nog zoveel dingen weg konden doen. Gerbrand en ik hadden er een zwaar hoofd in toen we begonnen aan de challenge: hoe ver zouden we gaan komen? We hadden voor ons gevoel alle kasten en kamers al grondig aangepakt. En bijna 500 spullen klinkt als een immense berg! Toch vlogen de dagen en spullen voorbij. Tot ergens rond dag 20 ging het met gemak, daarna moesten we toch behoorlijk in doosjes, lades en kasten graven om spullen op te duiken. Maar alle items die we op Instagram gedeeld hebben, zijn ook echt overbodig. We hebben niets ontspuld, omdat we nu eenmaal de challenge aangegaan waren. En daarom haalden we ook de 496 spullen niet, omdat we geen dingen weg wilden doen alleen om het wegdoen.

Ik vond het wel intensief, om elke dag bezig te zijn met ontspullen. We moesten dagelijks over veel items een beslissing nemen, ook op dagen dat we minder tijd hadden of moe waren. Met tegenzin zochten we dan in huis naar overbodige dingen, legden deze klaar op de keukentafel voor de Instagramfotosessie en verplaatsten de stapel naar de ‘ontspulhoek’. Daar groeide de berg spullen gestaag. Af en toe konden we al wat items de deur uit doen; we laadden bijvoorbeeld de auto van mijn zusje vol en er kwamen mensen Flow-boekjes en leesboeken ophalen die ze op Instagram hadden zien staan. Ook konden we een Billy boekenkast (nog maar eentje over!) verkopen en dat maakt de woonkamer al een heel stuk leger. Maar de rest is er nog. En ik merk dat dat veel onrust geeft. In ons hoofd hebben we deze spullen al weggedaan, maar we zien ze nog en ze nemen daardoor nog fysieke en psychische ruimte in. Want voor elk item willen we een goed adres vinden. Dat betekent spullen online zetten die verkocht kunnen worden, spullen bewaren voor geïnteresseerden die het op een specifiek moment komen halen of krijgen, dingen naar de kringloop/het asiel/kledingbak brengen, boeken in etappes naar de Little Free Library brengen. Al die zaken kosten tijd en energie. Voor mijn gevoel zitten we dus nog middenin de challenge, alhoewel we geen nieuwe beslissingen meer hoeven te nemen. Het is ook niet helemaal volgens de regels van The Minimalism Game, om de spullen nog in huis te hebben. Officieel moeten de items dezelfde dag voor middernacht je huis verlaten hebben. Maar wie krijgt dat nou voor elkaar, zonder dingen klakkeloos weg te gooien?!

31 dagen ontspullen, het resultaat

Alle 455 items in één collage… Wat een hoop!

Er zit nog een nadeel aan het feit dat veel van de spullen er nog zijn. Ze gaan dan nog minstens één keer door onze handen voor ze definitief weg zijn. Ik weet zeker dat ik niets meer wil houden, maar ik merk dat ik bij sommige dingen toch weer even stilsta. Die stapel Flow Weekly’s bijvoorbeeld. Ik bladerde er in om te checken of ik er geen notities in had gemaakt, voor ze opgehaald zouden worden. Ik werd er meteen vrolijk van: al die mooie illustraties, quotes en gezellige pagina’s. Het verzamel-en-dit-wil-ik-houden-gevoel kwam weer boven. Maar ja, ze lagen al tijden te verstoffen in mijn kast en ik zou ze nu ook echt niet gaan gebruiken. Dus ik besloot eigenlijk nogmaals om ze weg te doen. Ditzelfde geldt voor de kleding die ik ontspuld heb: dat staat in twee boodschappentassen in de stellingkast. Een klein deel ga ik proberen te verkopen, een paar items gaan naar een vriendin en dan moet ik de rest nog uitzoeken voor het Leger des Heils. Het gaat echt weg, maar dat moet ik wel steeds opnieuw bevestigen. Zo’n Minimalism Game helpt dus geweldig om razendsnel te ontspullen en zorgt er ook voor dat je steeds makkelijker beslissingen neemt. Maar wanneer je niet snel genoeg de spullen écht de deur uit doet, maak je het jezelf heel lastig. De Minimalists hadden een goed punt met de regel ‘voor middernacht het huis uit’. Mijn tip: neem de tijd om te ontspullen en zorg dat de items die weg moeten, niet te lang meer in je huis blijven staan.

Als we trouwens kijken naar alle items die sowieso nog weggaan als we gaan verhuizen naar het tiny house, dan komen we nog ruim boven de 50 items extra uit. Dat zijn alle meubels, een aantal opbergmanden, schilderijen, kasten, de wasmachine, de oven, lampen, planten en ga zo maar door. Die kunnen we nu nog niet de deur uit doen, want leven in een leeg huis is ook zo wat 😉 Maar we hebben er in gedachten al afscheid van genomen. De komende tijd staat in het teken van het daadwerkelijk weg doen van de nu ontspulde spullen. Helaas lukt dat niet in één dag (I wish!), maar we gaan proberen de berg regelmatig aan te pakken. Dat is voor de rust in ons huis en in onze hoofden een stuk gunstiger!

Mijn garderobe tiny-house-proof maken

Minimaliseren van mijn kledingkast om in het tiny house te passen

Ik zag er behoorlijk tegenop, maar nu we bezig zijn met The Minimalism Game ontkwam ik er niet meer aan: mijn garderobe onder handen nemen. Ik heb al een aantal keren mijn kledingkast uitgeruimd en heb al veel weggegeven en gedoneerd aan de kringloop en het Leger des Heils. Daardoor stond het idee van nóg een keer alles uitzoeken me erg tegen. Het zou allemaal toch heus wel passen in ons tiny house? Met een beetje passen en meten…?

Ik werd vorige week vrijdag uit die droom geholpen door Roy en Shirly. Zij wonen in een tiny house dat dezelfde afmetingen heeft als ons toekomstige huisje. Ik mocht een kijkje nemen in hun kledingkast (een paar vakken in hun trapkast) en besefte meteen: daar gaat mijn ‘collectie’ niet inpassen. Nu zullen wij net andere kastruimte hebben dan zij, maar dat betekent niet dat we deze volledig kunnen vullen met kleren. Bovendien zijn er talloze mensen die prima gekleed door het leven gaan met een fractie van het aantal kledingstukken dat ik heb. Ik kon er niet meer omheen: aan de bak!

Ik besloot dat ik eerst overzicht moest hebben. Want als ik aan mijn kleding dacht, had ik het idee dat ik veel te veel kleding had, maar dat elk item daarin wel écht nodig was. Zolang ik niet wist hoeveel ‘veel’ nu precies was, bleef het uitzoeken van de kast mentaal een te grote uitdaging. Ik haalde daarom alles uit de kast en legde het op ons bed. De katten vonden dat trouwens een feestje, die liepen er vrolijk doorheen. En bedankt, harige monsters… Vooral de kleding uit het hanggedeelte van mijn kast was een behoorlijke berg en de moed zakte me nog een beetje verder in de schoenen. Ik moet zeggen dat mijn humeur bij dit klusje ook niet optimaal was, Gerbrand kan dat beamen 😉 Maar goed, wie A zegt, moet ook B zeggen, dus met pen en papier bij de hand begon ik alle items te tellen. Alles, dus niet alleen de truien, vesten, broeken en jurken, maar ook mijn sportkleding, ondergoed en maillots. Alleen de sokken heb ik niet meegeteld, die dragen we namelijk samen en zijn dus niet exclusief van mij. De sokkenmand hebben we maanden geleden al aangepakt, want we bleken samen 60 paar te hebben…Daar zijn er nog zo’n vijftien paar van over.

Garderobe minimaliseren, ontspullen van kleding

Alles uit de kast op het bed. Slik…

Na een zorgvuldige telling en het wegjagen van katten, kwam ik uit op 131 items. In eerste instantie schrok ik daarvan: 131! Ik keek nog wat gedetailleerder naar mijn lijst, om te zien hoeveel stuks ik van elke soort heb:

2 outdoorbroeken
6 sportbh’s
6 maillots
6 panty’s
2 bikinitops
1 bikinibroekje
1 bikini-omslagdoek
3 bh’s
5 truien
5 spijkerbroeken (een donkergrijze, een lichtgrijze, een lichtblauwe en twee donkerblauwe)
7 rokjes (2 zwart, 2 blauw en 2 zwart-wit)
1 korte broek
3 nachthemden
1 slaapshirtje
2 leggings om in te slapen
1 hardloopbroek kort
2 fitnessbroeken
2 hardloopbroek lang
1 hardloopbroek ¾
2 hardloopshirts winter
3 hardloopshirts korte mouw
1 hardloophemdje
1 hardloopjasje
3 basic shirts met lange mouw
5 tops met lange of ¾ mouw
11 shirts met korte mouw
4 zwarte ondergoedhemdjes
8 hemdjes
2 blouses
10 vesten
4 jasjes (1 spijkerjasje, 2 nette jasjes, 1 grijs ‘zacht’ jasje)
10 jurken
10 onderbroeken

Vooral op vesten en jurkengebied scoorde ik ruim, terwijl ik op andere vlakken wel wat aanvulling kan gebruiken. Maar voordat ik over aanvulling na ga denken, was het eerst tijd om te ontspullen. Ik ben per soort gaan kijken welke items ik had en welke ik daarvan echt graag wilde houden. Daarna keek ik kritisch naar de kledingstukken die ik genomineerd had om mijn garderobe te verlaten. Ik merkte dat ik het heel lastig vond om sommige items los te laten. Omdat ik ze net gekocht had bijvoorbeeld en het zonde vond om ze alweer weg te doen. Zoals de tweedehands jurk die ik op deze recente Instagramfoto draag:

Minimaliseren kleding

Superleuke jurk, maar toch niet voor mij.

Ik heb hem nog niet gedragen en weet eigenlijk ook wel waarom: het is mijn stijl niet en ik voel me er niet prettig genoeg in. Ook het wegdoen van vesten bleek pittig, want daar had ik steeds het ‘maar deze is zo handig voor als…’-gevoel bij. Maar tien vesten, dat is tinyhousetechnisch niet te doen. Zo ging ik stap voor stap elke soort na. In de eerste kritische ronde viste ik 26 kledingstukken uit mijn garderobe die ik weg ga geven, ga verkopen of naar de kringloop ga brengen:

2 sportbh’s
1 panty (dat zet ruimtetechnisch geen zoden aan de dijk, maar is wel 1 item voor The Minimalism Game :))
1 maillot
2 shirts met korte mouw
2 tops met lange mouw
2 fitnessbroeken (ik doe niet meer aan fitness en als het nodig is, kan ik ook andere sporten in mijn hardloopbroeken doen)
2 rokjes (de zwarte rokjes zitten allebei net niet fijn genoeg)
3 truien (eentje van toen ik nog bijna 50 kilo meer woog en die ik als klustrui bewaard had, eentje die ik voor Gerbrand had gekocht en hem te klein was en die ik toen zelf maar droeg en een vaal exemplaar van de Hema)
3 vesten (wederom exemplaren die of te oud/afgedragen waren óf niet echt mijn stijl zijn)
5 jurken (allemaal exemplaren die net niet lekker meer zaten)
3 hemdjes (te wijd en te kort)

Ik had er al wat meer vertrouwen in gekregen en besloot nog een laatste blik op elk item te werpen. Spullen loslaten gaat echt in kleine stapjes, zelfs binnen een kort tijdsbestek. Doordat ik al wat moeilijke beslissingen gemaakt had, kon ik andere kledingstukken ook makkelijker loslaten. In de tweede ronde vond ik nog zes items die mijn kast niet meer in komen:

1 rokje (met een print die ik lastig te combineren vind)
1 slaapshirt (met lange mouwen, Gerbrand moet me maar warmhouden ;))
1 bh (ja, daar had ik er al te weinig van, maar deze zit eigenlijk voor geen meter)
1 shirtje met korte mouw
1 vest (en dat maakt dat ik vier vesten ontspulde!)
1 jasje (een licht spijkerjasje dat niet lekker zit en nergens echt goed bij past)

Hoppa, nog zes extra kledingstukken ontspuld! Dat brengt het totaal op 32 en er zijn dus 99 kledingstukken mijn kast weer ingegaan.

Kleren ontspullen

Deze stapel komt de kledingkast niet meer in.

Terwijl ik zat uit te puffen op mijn weer lege bed, las ik op mijn telefoon nog even hoe dat ook alweer zat met een capsule wardrobe. Want met mijn 99 items zou ik daar nog mijlenver vanaf zitten, dacht ik. Niets blijkt minder waar! In een capsule wardrobe worden niet álle items in je kast meegeteld. Niet je sportkleding, ondergoed of slaapkleding bijvoorbeeld. Ik streepte in mijn lijstje aan welke items mee zouden tellen in een capsule wardrobe en kwam tot de fijne conclusie dat ik maar 47 dingen heb die aan de ‘regels’ daarvan voldoen. Bij een capsule wardrobe mag je 33 items per 3 maanden in je kast hebben, terwijl ik er dus 47 voor het hele jaar heb. Zo bekeken heb ik al een heel minimalistische kast! Mijn humeur klaarde meteen nog wat extra op 🙂 Ok, ok, officieel horen schoenen daar ook bij en die heb ik nog niet aangepakt. Maar daarvan heb ik er ook geen tientallen…

Voor nu ben ik wel even klaar met mijn kleding. Ik laat het bij de items die ik nu heb en kijk tijdens de bouw van ons tiny house hoeveel we dan echt kwijt kunnen. Als blijkt dat er nog iets weg moet, dan gaat dat tegen die tijd vast makkelijker. Door dit hele proces heb ik ook gezien dat ik mijn kledingkast nog wel wat kan upgraden op bepaalde punten. Zo zou ik een goed basic rokje kunnen gebruiken en een goede, fijnzittende altijd-goed-jurk. Ook wat extra bh’s zijn geen overbodige luxe. Voor elk item dat ik nieuw koop, gaat er een oud item uit de kast, zodat ik niet weer meer verzamel. En wat ik koop, zal fair fashion of tweedehands zijn. Ik ben blij dat ik mijn kast aangepakt heb, terwijl ik er zo tegenop zag. Ik heb nu een goed gevoel over het aantal kledingstukken dat ik heb, in plaats van een schuldgevoel ‘dat het teveel is’. En dat is nog veel belangrijker dan het daadwerkelijke aantal!

Minimaliseren kleding

Het hanggedeelte van onze kast, met links mijn nu bescheiden collectie. Onderin links in de box: mijn bh’s, panty’s en maillots en onderin mijn sportkleding.

Ontspullen kleding, minimalisme

De rest van mijn kleding. Ook te overzien, toch?

Eindelijk aangepakt: de schuur

In onze ruime tuin van zestig vierkante meter staat een charmant klein houten tuinhuisje. Er staat een vaste werkbank in en het is voorzien van een onzinnig aantal stopcontacten. Zowel aan de binnenkant als aan de buitenkant. Blijkbaar had de oorspronkelijke bewoner een zeer grote stroombehoefte. Wij verhuisden vorig jaar maart naar dit huis en in de schuur zetten we alle spullen die niet in huis pasten. Een ladekast en twee Ikea Expeditkasten gaven ons nog meer ruimte om de boel flink vol te zetten. En in een jaar tijd kwam daar steeds meer bij. Tot de schuur zo vol stond dat we niet meer fatsoenlijk bij alle spullen konden, aargh! Nu we het huis al flink opgeruimd hadden, was de schuur aan de beurt. Ik zag er wel een beetje tegenop…

De chaos…

Een van de redenen dat ik huiverig was om de schuur aan te pakken is mijn angst voor spinnen. Ik kan me voorstellen dat die het prima naar hun zin hebben tussen de spullen. Zelf alles eruit trekken om de boel uit te zoeken zou dus niet gaan gebeuren. Gelukkig vindt Gerbrand het geen enkel probleem om hier en daar een achtpotig ‘vriendje’ tegen te komen, dus die mocht de spullen uit de schuur halen. Ik sorteerde deze dan buiten op het terras. Dat garandeerde trouwens niet dat ik geen spinnen tegenkwam, brrr… We maakten drie stapels buiten de schuur: afval (onderverdeeld in plastic en restafval), kringloop en bewaren. Bij de stapel kringloop gingen ook de spullen die het nog waard zijn om te verkopen via Marktplaats.

Ik merkte meteen dat we het opruimen tegenwoordig goed onder de knie hebben. Nu we al een aantal maanden bezig zijn met ontspullen, maken we razendsnel beslissingen over een item. Waar ik eerder vaak nog dacht: ‘maar stel je voor dat we dit nog kunnen gebruiken?’, vind ik nu veel sneller dat we zonder kunnen. De meeste spullen zijn de schuur niet uit geweest sinds de verhuizing, dus zo nodig zijn de items niet. En de meeste dingen kunnen we gemakkelijk van iemand lenen, mochten we het wel nodig hebben. Zo groeide de stapel ‘kringloop’ razendsnel. Wat daar zoal lag? Ontzettend veel reistassen en sporttassen, onder andere. Ik stond er echt versteld van hoeveel tassen wij met z’n tweetjes hadden verzameld. De meeste daarvan heb ik al jaren niet meer gebruikt, maar ze verhuisden wel steeds mee naar nieuwe huizen om daar weer ruimte op te slokken. Weg ermee dus. Ook bleken wij vier plamuurmessen te hebben…Ik had op Instagram nog gelachen om iemand die er zes had, maar ik bleek zelf net zo erg, oeps! Er gaat ook een gourmetset naar de kringloop, daar gaan we in het tiny house toch geen gebruik van maken. Verder veel bloempotten, wat vazen, kerstspullen, een kunstkerstboom en een paar schaatsen. Ik kan weer een aantal keren heen en weer fietsen naar Schroeder 🙂

Er bleek ook best nog veel afval uit de schuur te komen. Zo had ik de vier paar zomerschoenen die onze kat Gilles verpest had door eroverheen te plassen in een afgesloten zak in de schuur gegooid en was ik vergeten om deze daarna weg te gooien. Blugh… Ook lagen er meerdere kapotte plastic zeilen, een aantal kapotte plastic bloempottentrays en een stapel lege tomatenemmertjes. Die bewaarde ik een tijdje fanatiek, maar zoveel lege emmertjes hebben we echt niet nodig. Verder stond mijn ‘plank’ in de schuur. Mijn familie weet precies wat ik bedoel met ‘mijn plank’. Het is een vierkante plaat dik multiplex waar ik aan de ene kant met witte verf en een benzinestift koeienvlekken op gemaakt had en die aan de andere kant volgeschreven was met berichtjes die je als puber ook in agenda’s zet. Ik maakte er op de middelbare school altijd mijn huiswerk op, voor de televisie. Plank op schoot, boek en schrift erop en klaar was mijn draagbare bureau. Jarenlang heb ik de plank gebruikt: hij verhuisde mee naar Groningen voor mijn studie Bedrijfskunde en ging daarna mee naar Den Haag. Nu stond het ding echter al een jaar ongebruikt in de schuur. Tijd om er echt afscheid van te nemen.

Links alle spullen voor de kringloop/verkoop, in het midden het afval (met onder in beeld ‘de plank’) en rechts de spullen die mogen blijven.

Drie uurtjes nadat we de deur van de schuur hadden opengetrokken waren we klaar. Buiten de schuur stonden grote stapels met spullen en binnen was het heerlijk leeg. Dat zou helaas niet zo blijven, want de spullen voor de kringloop en de verkoop moeten nog weggebracht en op Marktplaats gezet worden. De spullen die we houden (voornamelijk gereedschap, zaden en tuinspullen) passen met gemak in één Expeditkast. Ondanks dat de schuur nu nog niet leeg is, voelt het al wel als een grote opluchting dat we deze ruimte eindelijk aangepakt hebben. Ik weet nu precies wat er staat, er staat zeker weten geen afval meer (zelfs de gereedschapskist is uitgezocht en opnieuw ingedeeld) en ik weet dat de schuur over een tijdje wél zo goed als leeg zal zijn. Superfijn!